Jeśli rozpocząć rozważania tyczące kształtu Rzeczypospolitej jako cywilizacji, czyli bytu o tym charakterze, to pierwszym krokiem jest określenie, czym ta Rzeczpospolita miałaby być.
Czyli jakiej dziedziny (dziedzin) mają dotyczyć rozważania.
Należy dokonać przyrównania Rzeczypospolitej do bytu, a potrzebę Jej istnienia do racji bytu. Bo przecież Polska jest bytem, a przy takim ujęciu można pokusić się o pytanie: co warunkuje potrzebę istnienia tego bytu – Polski?
Korzystając z opracowań filozoficznych, można znaleźć stwierdzenie, że„racją bytu jest to, bez czego dany byt nie jest tym, czym jest”, a „każdy istniejący byt ma rację swego istnienia w sobie lub poza sobą”.
Zupełnie bezwiednie dotychczasowe rozważania kształtują specyficzną definicję racji bytu:
„Racją bytu jest Prawda jako Boże Zamierzenie zawarte w każdym bycie”.
Wyróżnia się racje wewnętrzne (materialną i formalną) oraz racje zewnętrzne (sprawczą i celową), które charakteryzują prawdę bytowania rzeczy.
W kontekście racji celowej formułuje się rozumienie celu i środków potrzebnych do istnienia bytu; w odniesieniu do racji sprawczej formułuje się rozumienie przyczyny i skutku; rozumienie właściwości i podmiotu osiągamy w kontekście racji materialnej; w odniesieniu do racji formalnej formułuje się rozumienie wzoru i twórcy.
Ten zespół racji charakteryzuje prawdę każdego realnego bytu i stanowi podstawę racjonalnego poznania i działania bytu. Racje te są pochodne od intelektu Stwórcy lub twórcy i są w bytach tym, co nazywamy prawdą, i z czym intelekt wchodzi w dialog poznawczy.
Konkludując; w świetle przytoczonych ustaleń konieczne jest określenie, co stanowi rację bytu Polski. Czyli wskazanie w pierwszej kolejności tych elementów, bez których Polska przestanie istnieć, ergo cech odrębnych stanowiących o polskiej odmienności.
Jeśli zatem zakłada się działania integracyjne z UE, które mają polegać na stopniowej eliminacji cech związanych z polskością, to wnioskiem oczywistym jest, że są to działania sprzeczne z Polską Racją Stanu. Chyba, że jesteśmy przekonani, że polskość to nienormalność i jej likwidacja przyczyni się do rozwoju innych cech, bardziej korzystnych dla tworzenia wspólnoty unijnej.
Warto jednak zauważyć, że ta droga jest równoległa podobnym, stosowanym wcześniej przez zaborców, a doliczyć do nich trzeba jeszcze identyczne w skutkach działania Kościoła oraz wpływy judaizmu (w zasadzie daje się zauważyć silne zbliżanie doktryny katolickiej do judaizmu, zwłaszcza w ostatnim okresie).
Wnioskiem tej części rozważań jest stwierdzenie, że Polską Racją Stanu jest wyegzemplifikowanie cech istotnych polskiej odrębności, a następnie negatywne ustosunkowanie się do wszelkich działań zagrażających ich istnieniu. Po odrzuceniu wszystkich tych elementów, które przeszkadzają Polsce być Polską, należy zacząć tworzyć zręby instytucji ważnych dla utrzymania polskości.
Jak to połączyć z prawem do życia w warunkach godnych? O tym warto rozmawiać, szukając najlepszych rozwiązań, spójnych we wszystkich aspektach.
Polska Racja Stanu, z zasady swego powstania, opiera się na tych podstawach, które doprowadziły do ukształtowania się BYTU, jakim jest Polska. Ten BYT to Królestwo Polskie (jako odrębność) o kształcie Rzeczypospolitej.
członek SKPB, instruktor PZN, sternik jachtowy. 3 dzieci - dorośli. "Zaliczyłem" samotnie wycieczkę przez Kazachstan, Kirgizję, Chiny (prowincje Sinkiang, Tybet _ Kailash Kora, Quinghai, Gansu). Ostatnio, czyli od kilkudziesięciu już lat, zajmuję się porównaniami systemów filozoficznych kształtujących cywilizacje. Bazą jest myśl Konecznego, ale znacznie odbiegam od tamtych zasad. Tej tematyce, ale z naciskiem na podstawy rzeczypospolitej tworzę portal www.poczetRP.pl
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Społeczeństwo
