Okiem ogrodnika
Rodzina i społeczeństwo, czyli - jak żyć?
72 obserwujących
1113 notek
401k odsłon
247 odsłon

Cywilizacja Polska a ... Rosja

Wykop Skomentuj11

Temat równie trudny jak ten odnoszący się do Żydów. O ile jednak można w tym pierwszym przypadku odnosić się do nacji będącej nosicielem cech cywilizacyjnych, to tu różnice są cywilizacyjne, a nie narodowościowe; Rosjanie przynajmniej w swej podstawowej masie – to wspólne, słowiańskie korzenie. Niekiedy brak możliwości rozróżnienie (na naszych wschodnich krańcach) jakichś cech odmiennych. To drzewo mające wspólne korzenie, ale odrębne pnie, a do tego chyba nastąpiło jeszcze szczepienie, co powoduje, że i owoce są różne.

Tak więc, przy wspólnej genetyce można mówić o zmianach następujących poprzez wpływy odrębnych cywilizacji, a których nosicielem ideowym jest struktura społeczna w wielu przypadkach utożsamiana z państwem. Polska tradycja, to Rzeczpospolita, gdzie struktura państwowa obejmuje tylko część funkcji. Rosja – to państwo, gdyż struktura hierarchiczna ZAWSZE dąży do objęcia swym wpływem wszystkich dziedzin życia.

Tradycje słowiańskie to struktury plemienne, niekiedy łączące się we wspólnotę interesu w większe związki i ekspandujące z racji zagrożeń – choćby poszukiwaniem nowych siedzib przy zmianie klimatu, czy innych zjawisk. Jednak struktury te rozpadały się po zaniku czynnika zagrożenia.

To ważne zjawisko: hierarchiczność charakteryzuje się utrzymywaniem (dziedziczenie) struktur, gdy egalitaryzm tworzy struktury celowe.

Tworzenie się państwowości słowiańskich przypada na zbliżony czas – koniec pierwszego tysiąclecia po Chrystusie. W Polsce ten proces wyłaniania się odrębnej struktury organizacyjnej zakończył się pod koniec XIV wieku utworzeniem Rzeczypospolitej.

Ruś miała przerwę rozwojową wynikającą nie z naturalnych przetasowań, a spowodowaną najazdem mongolskim, który faktycznie spowodował ich likwidację. Dalszy rozwój zawierał dużą domieszkę wpływów wschodnich.

Księstwo Moskiewskie nie było początkowo istotnym elementem rozwoju struktur organizacyjnych ziem ruskich, ale z czasem, korzystając z dogodnych warunków stało się takim centrum wchłaniając pozostałe tereny i podbijając (wyzwalając) chanaty tatarskie.

Zakończenie procesu konsolidacji można wiązać z powstaniem opryczniny.

Ten proces godny jest zaznaczenia i wyjaśnienia, gdyż w sposób istotny i jednoznaczny ukierunkował przyszłą Rosję rozwojowo odcinając ją od wcześniejszych korzeni. Można by rzec, nawiązując do pierwszych sformułowań tego tekstu, że nastąpiło „szczepienie” na pniu ruskiej państwowości.

Porównać zaś to można (i należy) z chińskimi zmianami w państwowości – wprowadzeniem systemu mandaryńskiego.

O ile jednak w Chinach mandarynami zostawali ludzie wykształceni, po zdaniu egzaminów kwalifikacyjnych, to w Rosji pozycja w strukturze administracyjnej związana była z uległością względem cara. Specyficzna odmienność rosyjska rzutująca na charakter tego państwa, a co dalej jest dla Rosji symptomatyczne.

Efektem zaś jest to, że rosyjski centralizm rozwijał się wokół carskich zainteresowań, a te związane były z utrzymaniem władzy – czyli wszelkimi strukturami siłowymi. Nadrzędność władzy jest wpisana w model rozwojowy. Także wszelkie formy jej sprawowania.

Wskazany element jest podstawowym czynnikiem różniącym mentalność polską od rosyjskiej. Z czasem, po wielopokoleniowym „wdrażaniu” stał się wyróżnikiem różnic narodowych.

Kontakt cywilizacyjny, już z elementami tu wskazanymi, miał miejsce pod koniec XVI w. W Rosji wystąpił czynnik sprzeciwu wobec tak dalece rozwiniętego zamordyzmu, a przykład sąsiadującej Rzeczypospolitej był wielce pouczający. Przy istotnych różnicach – zauważalna była polska ekspansja, co akurat wiązało się z czasem smuty, czyli zawirowaniami na szczycie rosyjskiej władzy.

Niewiele brakowało do przyjęcia polskiego modelu rozwojowego. Przeszkodą stał się katolicyzm z którym RP przegrywała ideą cywilizacyjną. Polska wchodziła w stan marazmu, gdy Rosji udało się skonsolidować i rozpocząć ekspansję.

Ewenementem w dziejach naszych stosunków jest czas sowietyzmu, który nie tyle dążył do narzucenia swojego modelu cywilizacyjnego, co do fizycznego zniszczenia przeciwników, a Polskiej odmienności w sposób szczególny.

Obecnie wracamy na normalne tory konfliktu cywilizacyjnego. Należy wszak pamiętać, że w dalszym ciągu judaizm ma duże wpływy zarówno w Rosji jak i (zwłaszcza) w Polsce.

Jaki jest stan obecny?

Po zakończeniu judeo-komunistycznego eksperymentu, Rosja pod rządami Putina zaczęła wracać na swe normalne tory rozwojowe. Pamiętać jednak należy, że są tam ludzie, którzy dostrzegają, że zarówno „carski” model rozwojowy jak i żydo-komunistyczny – dochodziły do granic swych możliwości, co było przyczyną zapaści – niezdolności do przeciwstawienia się zaistniałym zagrożeniom (wojna w pierwszym przypadku, rozpad demoludów w drugim).

Wykop Skomentuj11
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Społeczeństwo