Od Gomułki do Kaczyńskiego: nowa twarz starej dyktatury

PZPR narodziła się na gruzach wojny jako partia jedynie słuszna – monopartia zależna od Moskwy, oparta na aparacie przemocy i propagandy. Władysław Gomułka wyrastał z tego systemu: najpierw więziony przez swoich, później w 1956 roku wjechał na białym koniu „odwilży”. Obiecywał socjalizm z ludzką twarzą, a skończył na czołgach wobec robotników, cenzurze, nędzy w sklepach i krwawej pacyfikacji Grudnia ’70. Gomułka nie rozumiał ludzi – widział tylko „masy”, którymi można sterować dekretami, propagandą i pałką milicyjną.

Dziś nie mamy PZPR ani Gomułki, ale mamy swoją małą, podszytą tchórzostwem dyktaturkę. Kaczyński zbudował partię władzy na kłamstwie, złodziejstwie, nepotyzmie i pogardzie dla zwykłych ludzi. Udało mu się kupić ok. 20% najbiedniejszych Polaków programem 500+, wmówić im, że to nagroda i „godność”, podczas gdy jego banda wyprowadzała miliardy, ustawiała konkursy, przejmowała media i spółki, budowała prywatne majątki i do dziś w ogromnej mierze pozostaje bezkarna. Zamiast nowoczesnego państwa stworzył Polskę B: sfrustrowanych, pozbawionych szans, bez zawodu i wykształcenia, karmionych prostą bajką o wrogu – raz to „elity”, raz „Bruksela”, raz „Tusk”.

Tak jak Gomułka przestał widzieć rzeczywistość i skończył na politycznym „chorobowym”, tak Kaczyński od dawna nie rozumie już kraju, którym chce rządzić. Widzi tylko własną partię, własnych funkcjonariuszy i układ interesów, który trzeba do końca obronić. Jego „genialne” plany, kolejne rozłamy, eksperymenty z Morawieckimi i innymi figurantami rozbijają państwo, niszczą instytucje i zostawiają po sobie spalona ziemię. A Tusk – bez większości konstytucyjnej i przy oporze części aparatu – rzeczywiście nie może rozliczyć tej bandy tak, jak powinni być rozliczeni. To nie jest kwestia woli, tylko twardej arytmetyki sejmowej.

Co mogą zrobić Polacy, żeby wyrwać się z tej spirali małych dyktatoreczek? Po pierwsze, przestać wierzyć w „cudowne projekty” i mesjaszy – czy nazywają się Kaczyński, czy Morawiecki, czy ktokolwiek inny podsunięty przez te same układy. Po drugie, konsekwentnie domagać się rozliczeń: głosować na tych, którzy jasno obiecują komisje śledcze, konfiskatę majątków pochodzących z korupcji, wzmocnienie niezależnej prokuratury i sądów – i potem patrzeć im na ręce, dzień po dniu. Po trzecie, organizować się oddolnie: w stowarzyszeniach, związkach, lokalnych komitetach, które nie dadzą się zastraszyć pierwszemu wrzaskowi z partyjnej telewizji.

Gomułkę zatrzymała fala gniewu i własna ślepota. Kaczyńskiego i jego układ też zatrzyma tylko upór obywateli, którzy zrozumieją, że 500+ to nie łaska, tylko ich własne pieniądze, a państwo nie jest prywatną spółką prezesa. Albo obudzimy się teraz, albo kolejne lata spędzimy w kraju, gdzie zmieniają się tylko szyldy, a ludzie od władzy wciąż robią to samo – grabią, dzielą i gardzą zwykłym człowiekiem.

Koniec epoki Kaczyńskiego. PiS rozkłada się od środka

https://www.salon24.pl/u/eternity/1514130,koniec-epoki-kaczynskiego-pis-rozklada-sie-od-srodka

„Kłamstwa Kaczyńskiego i jego mała, gomułkowska dyktatura właśnie robią to, czego nie dały rady zrobić wybory: rozbijają PiS od środka. ‘Rozwój Plus’ to tylko pretekst – prawdziwy konflikt to walka o schedę po prezesie i o kasę, której nagle ‘nie ma’.

Kaczyński latami budował partię na strachu, lojalce i fikcyjnej jedności. Teraz widać efekt: jedni uciekają, inni podpisują upokarzające oświadczenia, a Morawiecki z garstką ‘harcerzy’ bawi się w alternatywny dwór. Trzy scenariusze z tekstu sprowadzają się do jednego: PiS nie wyjdzie z tej wojny taki sam.