z Doctora Who cz. 2

 Klip nieskiej jakości, BBC zwalcza. Potem sama końcówka w nieco lepszej. Znów sentymentalnie.  Końcowka 11 Doctora, początek 12. Pozdrawiam.

 

Doktor: - Wszystko znika, nieprawdaż, wszystko, czym jesteś, znika, jak ślad oddechu na lustrze. Lada moment on przyjdzie.

Klara: - Kto przyjdzie?

Doktor: -Doktor

Klara: - Ty. To ty jesteś Doktorem

Doktor: -Tak. I zawszę będę. Ale czasy się zmieniają i ja również muszę. Amelio!

Klara: - Jaka znów Amelia?

Doktor: - Pierwsza twarz, którą ta twarz ujrzała. Wszyscy się zmieniamy. Jeśli się temu przyjrzeć to jesteśmy różnymi ludźmi w kolejnych chwilach naszego życia. I to jest ok. Tak jest dobrze, trzeba się zmieniać. Bylebyśmy pamiętali wszystkich ludzi, którymi byliśmy. Ja nie zapomnę z tego ani linijki, ani dnia. Obiecuję. Będę zawsze pamiętał, kiedy Doktor był mną.

Ameilia: - Wymięty człowieku – dobranoc.

Klara: - Nie. Nie. Proszę, nie zmieniaj się.

Doktor: -Nerki. Mam nowe nerki. Ich kolor specjalnie mi się nie podoba.

Klara: - Kolor nerek? Co się dzieje?

Doktor: - Prawdopodbnie zaraz się rozbijemy.

Klara: - O co?

Doktor: - Zachowaj spokój, mam tylko jedno pytanie. Czy przypadkiem wiesz, jak tym się lata?

 

Dla RK1 chusteczki leżą w opakowaniu na stole.