Dwa oblicza odkupienia: Czy wolność od grzechu ma swoją cenę?

„Pokora to bilet do wolności, ale tylko gdy wiesz, dokąd iść. Niewielu dociera do celu, bo zapominają, że prawdziwa wolność zaczyna się tam, gdzie kończy się grzech, a nie tam, gdzie zapomina się o jego istnieniu.”

Koniec pokuty? Radykalna teologia, która dzieli

 Współczesny świat, spragniony ulgi i natychmiastowych rozwiązań, coraz chętniej chwyta się obietnic ostatecznego wyzwolenia. W tej duchowej rzeczywistości, głoszone przez coraz popularniejszych kaznodziejów, takich jak Andrew Wommack, przesłanie Nowego Przymierza brzmi jak wybawienie. Mówi ono, że dzięki jednej, doskonałej ofierze Jezusa Chrystusa, każdy, kto w Niego wierzy, ma już swój duch doskonały i święty. Raz na zawsze.

Wieczna niewinność czy iluzja? Nowe chrześcijaństwo obiecuje świętość, ale czy nie jest to drogi bilet do bierności?

 W myśl tej teologii, tradycyjne, oparte na Starym Przymierzu podejście do wiary, z jego niekończącymi się rytuałami spowiedzi, pokuty i świadomością grzechu, jest nie tylko przestarzałe, ale wręcz szkodliwe. Wommack, powołując się na List do Hebrajczyków, przekonuje, że ofiara Chrystusa była tak kompletna, że raz na zawsze usunęła wszelką winę — przeszłą, obecną i przyszłą. W tym świetle, stałe „dręczenie sumienia” grzechami jest postrzegane jako brak wiary w pełne odkupienie i brak zrozumienia bezgranicznej miłości Boga. To kusząca wizja. Obiecuje ona wyjście z pułapki lęku, poczucia niegodności i wiecznego długu wobec Stwórcy. W zamian oferuje radość, pokój i pewność, że Bóg patrzy na nas przez pryzmat naszej „odnowionej” duszy, a nie grzesznego ciała.

Socjologia wolności: Dziecko hedonistycznego świata

 Można jednak spojrzeć na tę koncepcję przez socjologiczny pryzmat, doszukując się jej korzeni w kulturze masowej i społeczeństwie konsumpcyjnym. Żyjemy w czasach, w których liczy się tu i teraz, w których natychmiastowa gratyfikacja i unikanie dyskomfortu stają się nadrzędnymi wartościami. Czy teologiczne odrzucenie ciężaru winy nie jest więc naturalną konsekwencją tego trendu?

 W społeczeństwie, które unika konfrontacji z własnymi błędami i przeszłością, nauczanie o „jednorazowym odkupieniu” może pełnić rolę swego rodzaju duchowej przekąski. Zamiast mierzyć się z trudną pracą nad sobą, ciągłym dążeniem do doskonałości i odpowiedzialnością za swoje czyny, wierni otrzymują duchowy „pakiet all-inclusive”. W nim, nie ma już miejsca na żmudne procesy naprawiania zła, a sama myśl o grzechu staje się niepotrzebna. Z punktu widzenia psychologii społecznej, taki przekaz może działać na zasadzie dysonansu poznawczego – zamiast zmieniać swoje postępowanie, człowiek zmienia perspektywę, aby nie odczuwać dyskomfortu związanego z grzesznym zachowaniem. O ile takie podejście może chwilowo przynieść ulgę, o tyle w dłuższej perspektywie może prowadzić do moralnej bierności.

Cena duchowej bierności: Materialne i etyczne konsekwencje

W tabloidowym stylu, można zapytać – jakie są koszty tej rzekomej „wolności”?

• Koszty materialne: Jeśli grzech nie ma już konsekwencji, a wszelkie błędy są z góry wybaczone, co powstrzymuje od podejmowania ryzykownych, nieetycznych decyzji? W świecie biznesu, bez odpowiedzialności za oszustwa czy kłamstwa, można w imię „boskiego pokoju” podejmować działania, które bezpośrednio uderzą w innych. Przekonanie o własnej duchowej doskonałości, niezależnej od ziemskich postępków, może prowadzić do lekceważenia moralnych i prawnych konsekwencji. „Mój duch jest czysty, a to co robię z ciałem i w biznesie, to tylko materia” – czy takie myślenie jest dalekie?
  
  
• Koszty społeczne: Czy taka teologia nie prowadzi do erozji fundamentów społecznej odpowiedzialności? Arystoteles, a za nim chrześcijańscy myśliciele, twierdzili, że cnota i doskonałość to cel, do którego dąży się przez całe życie. Tymczasem nowa fala teologii zdaje się głosić, że cel został już osiągnięty. W konsekwencji, może to prowadzić do odrzucenia potrzeby ciągłego doskonalenia, empatii i solidarności, które są tak kluczowe dla zdrowego społeczeństwa.
  
  
• Koszty psychologiczne: Choć perspektywa życia bez poczucia winy jest kusząca, Wommack sam ostrzega, że zaniedbanie „grzesznej natury” (ciała i duszy) może otworzyć drogę dla szatana, prowadząc do chorób, depresji czy biedy. To stawia wiernych w paradoksalnej sytuacji: ich duch jest doskonały, ale ich materialne życie może stać się piekłem. Zatem, „wolność od grzechu” staje się tu pewnym warunkowym dobrodziejstwem, a ciężar odpowiedzialności za swoje życie wcale nie znika, a jedynie jest przenoszony z duchowej na materialną płaszczyznę.
  
  

Szeroki kontekst: Między Starym Testamentem a Nowym, między sumieniem a wolnością

 Przedstawienie różnych perspektyw jest kluczowe. Tradycyjna teologia katolicka czy protestancka nie odrzuca wagi ofiary Chrystusa, ale podkreśla, że sumienie jest „głosem Boga w nas”, który wskazuje na błąd i wzywa do nawrócenia. Dążenie do świętości nie jest jednorazowym aktem, lecz procesem, w którym człowiek współpracuje z łaską Bożą, ciągle się doskonaląc.

 W kontekście biblijnym, można powiedzieć, że Nowy Testament nie neguje Starego, a go dopełnia. Prawo i przymierze nie znikają, ale ich sens zostaje na nowo zdefiniowany w świetle miłości. Jak pisał św. Paweł, „miłość jest wypełnieniem Prawa”. To podejście pozwala na zachowanie odpowiedzialności i etyki, jednocześnie dając poczucie wolności od tyranii formalizmu. W tym sensie, teologia Wommacka, choć pociągająca, zdaje się wyrywać z kontekstu szeroki zakres moralności, sprowadzając relację z Bogiem do jednostronnej, bezpiecznej transakcji, która nie wymaga od człowieka dalszego wysiłku.

W dzisiejszych czasach, gdy brakuje stałych punktów odniesienia, wielu poszukuje duchowych „skrótów”, które pozwolą im ominąć trudne etapy życia. Obietnica, że jesteśmy doskonali i niewinni, może być niezwykle kusząca. Nie ma w niej jednak miejsca na realną walkę, na upadki i podnoszenie się. A przecież prawdziwa siła nie leży w nieomylności, lecz w zdolności do pokory, do przyznania się do błędu i do podjęcia wysiłku, aby być lepszym. Czy nie o to właśnie chodzi w życiu, a szczególnie w wierze? O ciągłą podróż, a nie o postój na stacji, z której już nigdy się nie wyruszy?

^{| teologia | chrześcijaństwo | moralność | psychologia społeczna | wolność |} 

Oprac. redaktor Gniadek
(10/09/2025)

Co zyskuje Czytelnik: 

Zrozumienie kontrowersyjnej, lecz rosnącej w siłę teologii, świadomość jej potencjalnych korzyści i ryzyk, a także wgląd w szersze tło socjologiczne i etyczne zjawiska.

_{Fot. ilust. maszuwage.pl - Czym dla człowieka może być wolność? - Przemyślenia polonistki}