Minimalna wysokość kary będzie wynosiła nie mniej niż połowa minimalnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w Polsce w dniu wymierzenia kary (2 400 zł), a maksymalna nie może przekraczać 20 kwot minimalnego miesięcznego wynagrodzenia brutto (92 000–93 000 zł).
Kara może mieć formę:
- zwykłej grzywny (wpłata na wskazany cel kościelny),
- pozbawienia części lub całości wynagrodzenia kościelnego (dotyczy zwłaszcza duchownych i świeckich zatrudnionych w strukturach kościelnych).
Przestępstwa te to m.in.:
- nadużycia władzy
- herezja – odstępstwa od wiary
- schizma
- profanacja
- naruszenia celibatu
- ciężkie zaniedbania duszpasterskie
- naruszenie tajemnicy spowiedzi
- znieważenie Najświętszego Sakramentu
- itp.).
Przy czym nadal pozostaną kary duchowe, jak suspensa, ekskomunika, usunięcie z urzędu.
Miejmy nadzieję, że wielu publicystów świeckich, którzy obojętnie co robią i jak zmieniają poglądy, będzie czuła nad sobą realny bicz – miecz Damoklesa, który będzie wisiał nad kroczącym postępem i herezją pseudonowoczesności, inaczej europejskiej wersji teologii wyzwolenia.
Poniżej wymienię osoby i środowiska, które dopuściły się publicznego zgorszenia, często atakując podstawowe prawdy wiary.
1. Jacek Kurski i jego rozwód kościelny oraz ślub po 24 latach kościelnego małżeństwa. Ślubu kościelnego Jackowi Kurskiemu 8 lipca 2020 r. w kaplicy na terenie Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach udzielił ks. Andrzej Gołębiowski.
2. Robert Biedroń, Donald Tusk (w kontekście aborcji i „piątki dla zwierząt”), zwolennicy małżeństw jednopłciowych – regularnie określani są jako publiczni odstępcy, szerzący herezję rozwiązłości seksualnej i herezję relatywizmu.
3. Politycy Lewicy i część KO popierający legalizację aborcji do 12. tygodnia – oskarżani o publiczne zgorszenie i łamanie wiary (najczęściej w kontekście Komunii dla polityków proaborcyjnych – PCh24, wPolityce w ostrzejszych tekstach).
4. o. Adam Szustak OFM – oskarżany o „piekielną herezję” powszechnego zbawienia (nadzieja, że nikt nie trafi do piekła). Fronda.pl pisała wprost o „heretyckiej nadziei powszechnego zbawienia” wygłaszanej z ambony i w filmach na YouTube.
5. ks. prof. Andrzej Kobyliński (nurt „irracjonalnych herezji” w Kościele polskim) – pentekostalizacja (Zielonoświątkowcy w postaci Odnów w duchu Świętym) i irracjonalizm, jako herezje niszczące katolicyzm.
6. Duchowni otwarcie popierający błogosławieństwo par jednopłciowych po Fiducia Supplicans (2023/2024) – bardzo często nazywani heretykami lub dopuszczającymi się apostazji materialnej.
7. Promotorzy "herezji rozwiązłości" – jak współcześni liberałowie, feministki, środowiska LGBT i część mediów „katolickich”, jak "Tygodnik Powszechny", "Więź", "Znak").
8. Wydawnictwo Prószyński i S-ka za wydanie książki "Chrześcijaństwo. Amoralna religia" Ireneusza Ziemińskiego i Artura Nowaka
9. Dotyczy to także różnych „Obirków”, czy „Ireneuszów Ziemińskich”, plujących na instytucję, która ich żywiła i promowała.
Ordynariusze posiadają władzę rządzenia, która obejmuje ustanawianie sankcji zabezpieczających prawo Boże i kościelne. Co prawda papież Franciszek zreformował Księgę VI KPK/1983 roku, zmieniając numery kanonów i zaostrzając przepisy dotyczące m.in. nadużyć seksualnych oraz kwestii finansowych oraz wprowadzając kary finansowe do systemu kar kościelnych.
W tym miejscu przytoczę tu wymienionych przez ks. Pawła Kaletę dziewięć przykładów przestępstw kościelnych, „które mają zastosowanie do przestępstw majątkowych:
1. Utrudnianie w korzystaniu z dóbr kościelnych (kan. 1375).
2. Dokonanie nieważnej alienacji (kan. 1377).
3. Przestępstwo symonii (kan. 1380) – (świętokupstwo),czyli handel godnościami, urzędami kościelnymi, sakramentami oraz dobrami duchowymi.
4. Nielegalne zyski z ofiar mszalnych (kan. 1385).
5. Przestępstwo przekupstwa (kan. 1386).
6. Nadużycie władzy lub zadania (kan. 1389 § 1),
7. Niedbałe wykonanie aktów władzy kościelnej (kan. 1389 § 2).
8. Sporządzenie fałszywego dokumentu (kan. 1391, 1º).
9. Prowadzenie handlu przez duchownych (kan. 1392)”.
Źródło: Ks. Paweł Kaleta, Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, Kanoniczne sankcje karne za przestępstwa majątkowe, „Prawo Kanoniczne” 58 (2015) nr 3.
Konferencja Episkopatu Polski wydała w tej sprawie specjalny Dekret Ogólny (promulgowany 26 lutego 2026 r. przez abp. Tadeusza Wojdę), który wchodzi w życie właśnie 1 marca. Zmiana wynika z nowelizacji Księgi VI Kodeksu Prawa Kanonicznego dokonanej przez papieża Franciszka w 2021 r., która przywróciła kary pieniężne do systemu kar kościelnych.
Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie sankcji karnych o charakterze finansowym
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC promulgował Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie sankcji karnych o charakterze finansowym. Wejdzie on w życie 1 marca 2026 roku.
Ogłoszony 26 lutego br. dekret określa zasady nakładania kar finansowych w Kościele na osoby, które popełniły przestępstwo kanoniczne. Dotyczy on zarówno duchownych jak i świeckich. Wskazuje, za jakie przewinienia i w jakim trybie można nałożyć grzywnę lub obniżyć czy odebrać wynagrodzenie kościelne. Dokument doprecyzowuje przepisy prawa kanonicznego w tej kwestii.
Zasady określania wysokości kar ekspiacyjnych o charakterze finansowym Konferencja Episkopatu Polski ustaliła 14 października 2025 r., podczas 402. Zebrania Plenarnego w Gdańsku. 26 stycznia br. Dekret ogólny w tej sprawie uzyskał recognitio Dykasterii ds. Biskupów oraz zgodę na jego promulgację.
Promulgowany dziś dekret wejdzie w życie 1 marca br.
BP KEP
Dekret promulgacji
Dekretu Ogólnego Konferencji Episkopatu Polski
w sprawie sankcji karnych o charakterze finansowym
Warszawa, dnia 26 lutego 2026 roku
SEP D/2.8.11-19
DEKRET
Księga VI Kodeksu Prawa Kanonicznego, w kan. 1311, stanowi, że: „Kościół posiada przyrodzone i własne prawo karania sankcjami karnymi wiernych, którzy popełnili przestępstwo”. Księga ta została zreformowana przez papieża Franciszka; w związku z tym w niektórych przypadkach zaistniała konieczność doprecyzowania norm prawa karnego na poziomie Konferencji Episkopatu.
Konferencja Episkopatu Polski, podczas 402. Zebrania Plenarnego, w dniu 14 października 2025 r. w Gdańsku, działając na podstawie kan. 1336 § 2, n. 2 oraz kan. 1336 § 4, n. 5, w związku z kan. 455 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz art. 18 Statutu Konferencji Episkopatu Polski z 2009 r., ustanowiła zasady określania wysokości kar ekspiacyjnych o charakterze finansowym. Dekret ogólny w tej sprawie uzyskał recognitio Dykasterii ds. Biskupów, udzielone pismem z dnia 26 stycznia 2026 r. (Prot. N. 770/2005), wraz ze zgodą na jego promulgację.
Na podstawie kan. 8 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego niniejszym promulguję Dekret Ogólny
Konferencji Episkopatu Polski w sprawie sankcji karnych o charakterze finansowym. Dekret wchodzi w życie z dniem 1 marca 2026 r. Promulgacja następuje poprzez ogłoszenie tekstu dekretu na oficjalnej stronie internetowej Konferencji Episkopatu Polski oraz przez jego publikację w organie urzędowym „Akta Konferencji Episkopatu Polski”.
✠ Tadeusz Wojda SAC
Arcybiskup Metropolita Gdański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
✠ Marek Marczak
Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski
Źródła:
https://episkopat.pl/doc/243019.Promulgacja-Dekretu-Ogolnego-Konferencji-Episkopatu-Polski-w
https://opoka.org.pl/files/26.bkt/02/25/17/037720_TmwY_Dekret_Ogolny_KEP_01_2026.pdf
Komentarze
Pokaż komentarze (27)