Alternatywna historia Polski (po przegranej 1920) roku według Ma

 

Jan Bodakowski

Alternatywna historia Polski (po przegranej 1920) roku według Marcina Wolskiego

 

Kolejny raz Marcin Wolski dręczy czytelników alternatywną historią Polski wydaną (przez Narodowe Centrum Kultury) pod tytułem „Jedna przegrana bitwa”. Wolski wykorzystuje swoją powieść do manifestowania swoich chorych sanacyjnych nienawistnych frustracji.

 

Wydarzeniem które zmieniło losy Rzeczpospolitej w powieści Wolskiego jest mord polityczny dokonany przez Eligiusza Niewiadomskiego w 1920 roku na Józefie Piłsudskim. Śmierć Piłsudskiego uniemożliwia obijecie przez niego dowództwa w Bitwie Warszawskim. Brak geniusza Piłsudskiego prowadzi do klęski. Polska zostaje przyłączona do ZSRR. Winę za likwidacje niepodległej Polski ponosiła endecka propaganda która doprowadziła wariata Niewiadomskiego do zbrodni. Insynuacja Wolskiego szkalująca polskich patriotów z narodowej demokracji jest nie tylko plugawa ale i głupia. W rzeczywistości Piłsudski wbrew obiegowej opinii nie dowodził Bitwą Warszawską (przeżywał kolejne załamanie nerwowe w ramionach kochanki) a jego brak nie spowodował klęski a wręcz zwycięstwo. Nie wiadomo też na czym Wolski oparł swoje założenie że dowódcy Armii Polskiej posiadający wykształcenie wojskowe mieli by gorzej pokierować wojskiem niż Piłsudski nie posiadający żadnego wykształcenia. Swoje sanacyjne plugawe rojenia Wolski kontynuuje pisząc o sowieckim rządzie kolaboracyjnym w skład którego wszedł Daszyński, Dmowskii Witos. Ta surrealistyczna koncepcja (publicysty deklarującego swoją sympatie dla Piłsudskiego) jest niesmaczna szczególnie w wypadku Wincentego Witosa który zmarł w wyniku bestialstwa piłsudczykowskich siepaczy którzy katowali go w sanacyjnym więzieniu.

 

W powieści Wolskiego sowieckie wojska zajmujące Polskę spotkały się z ciepłym przyjęciem tylko żydów i marginesu społecznego. Walczący z sowietami polscy patrioci – w tym i oficerowie - zostali przez sowietów wymordowani. Prócz Polski Armia Czerwona zajęła i Niemcy. Komuniści przejęli władze w Czechach, Węgrzech i na Bałkanach. Przywódcą komunistycznej „Polski” został Feliks Dzierżyński. Nie wiedzieć czemu Wolski kreuje Dzierżyńskiego na polskiego narodowego komunistę dbającego przyłączenie do komunistycznej „Polski” wszystkich terenów polskich, troszczącego się o polskie zabytki i nie lubiącego żydów. Sowieci wsparli emigracje żydów z ziem polskich do Palestyny i do Niemiec (gdzie żydzi tworzyli komunistyczny aparat terroru i biurokracje. Jeden z bohaterów powieści Wolskiego opisuje postawę żydów w sposób charakterystyczny „Naród wybrany (…) znalazł nową religie. Nazywa się ona ona marksizm-leninizm i potrzebuje mnóstwa kapłanów. Jest uniwersalna, internacjonalistyczna i świetnie pasuje do talmudycznych umysłów”.

 

Ofensywa rewolucyjna sowietów nie zatrzymuje się jednak w Niemczech. W 1922 roku sowieci zabijają Mussoliniego, wojna domowa we Włoszech trwa od 1923 do 1927 roku. Ukoronowaniem zwycięstwa komunistów jest spalenie Watykanu i ukrzyżowanie Piusa XI. Skuteczność propagandy sowieckiej powodowała że zachód nie wierzył w zbrodnie komunistyczne. W obliczu zagrożenia komunistycznego w 1924 władzę w Wielkiej Brytanii przejął Churchill, który zdelegalizował komunistów i polecił infiltrację żydów i emigrantów rosyjskich. W 1925 roku w wyniku demokratycznych wyborów we Francjiwładzę przejęli komuniści i socjaliści, skutkiem tego był rozpoczęty rok później terror komunistyczny. W 1927 roku po ciężkich walkach sowieci zajęli Hiszpanie. W tym też roku zmarł Lenin, władze po nim przejął triumwirat Trockiego Stalina i Dzierżyńskiego. Pierwszą klęską sowietów była dopiero nieudana agresja na Wielką Brytanie i Skandynawie. Klęska ta stała się dla Stalina pretekstem do zamordowania Dzierżyńskiego i Trockiego.

 

W 1926 roku prezydent USA zostaje zamordowany przez żyda komunistę. Na fali antyżydowskich pogromów magnat prasowy Hersti szef FBI Hooverprzejmują władze. Nowe władze ujawniają spisek komunistyczny w USA. FBI zyskuje prawo internowania i wydalania nie amerykanów z USA. Władze Stanów Zjednoczonych przyjmują miliony emigrantów antykomunistycznych z Europy, równocześnie zakazują wjazdu do USA żydom. Żydzi z USA (wspierani finansowo przez władze USA) masowo emigrują do powstałego przy wsparciu Wielkiej Brytanii i ZSRR w 1922 Izraela (którego populacja po wygranych wojnach z arabami wzrasta do 22 milionów). Izrael staje się najbogatszym krajem na świecie. Żydokomunę w USA wyłapuje FBI. W 1928 roku wszyscy pozostali w USA żydzi są internowani.

 

W ZSRR żydzi stanowili 74% pracowników Kominternu, jeszcze większy odsetek władz i aparatu terroru. Dominacja żydów powoduje wśród sowietów niezadowolenie społeczne. W 1935 ofiarą czystek staje się Stalin. W 1936 roku komuniści ponoszą klęski w Turcji i Iranie. W 1938 przegrywają wojnę z Japonią. W latach 1941-1943 kolejny raz żydzi przejmują władze w ZSRR.

 

W latach 40 USA sfinansowała migracje murzynów do Ameryki Południoweji przejecie przez nich rządów nad tym kontynentem. Ameryka Południowa stała się satelitą USA. Nastąpił Dynamiczny rozwój obu Ameryk. W USA zlikwidowano mafie i koncerny, karano śmiercią za narkotyki, państwo zaczęło kontrolować gospodarkę. W 1940 USA Japonia i Chiny rządzone przez narodowców zawarły pakt. Za Syberię i Mandżurię Japończycy wycofali się z Chin i wsparli chińskich narodowców w zdławieniu komunistycznej rebelii. Amerykanie zajęli Indochiny a Chiny Kazachstan. W 1944 trwały walki japońsko sowieckie.

 

W 1945 rozpoczęła się w Europie wojna USA z ZSRR. Klęską sowietów towarzyszyły powstania antykomunistyczne. Niestety sowieci zdołali się obronić dzięki posiadaniu broni atomowej (którą zbudował im Einstein, dzięki czemu żydzi w ZSRR byli uprzywilejowani). W wyniku rozejmu sowieci zyskali władzę nad Europą i Syberią. W 1945 USA tworzy swoją bombę atomową (dzięki zdradzie sowieckich fizyków Rosenbergów).

 

Antykomunistyczni emigranci z okupowanej przez komunistów Francji tworzą Federacje w Afryce Równikowej. Pustynie zamieniają w żyzne pola. 7 milionów białych zapewnia dobrobyt 38 milionom murzynów a Afryce dynamiczny rozwój.

 

W 1968 roku Polska Socjalistyczna Republika była już dziesięcioleci Europejskiego Związku Socjalistycznych Republik Eurocoscu. Walutą był eurorubel. W Warszawie miał swoją siedzibę uniwersytet Dzierżyńskiego. W dawnym kościele świętego krzyża miało siedzibę muzeum ateizmu. Ustrój sławili komunistyczni pisarze: Gałczyński, Baczyński, Słonimski, Hollender Szewald, pisarze Zbigniew NienackiiWanda Wasilewska. W telewizji święciła trumfy Sonia Sztajn kochanka szefa telewizji Szenewaldai serial „Stawka większa niż życie” o agencie Johnie Crossie. W kinach wyświetlano filmy Aleksandra Forda i pedofila Romana Polańskiego. Aparat terroru składał się z lokalnej SB i GPU. Ósmego marca rozpoczęła się kampania antyżydowska szadzącej KPP w wyniku której żydzi utracili władzę. Z uniwersytetu osunięto żydowskich studentów i żydowskich wykładowców marksizmu (Adama Schaffa).

 

W powieści Wolskiego katolicyzm w komunistycznej „Polsce” jest prześladowany (istnieje kościół podziemny). Jak wynika z opisu autora „Jednej przegranej bitwy” do łagru trafia też nie mający święceń Karol Wojtyła (Wolski jednak nie wymienia jego nazwiska). Wojtyłę sowietom zadenuncjował Jan Dobraczyński. Wojtyła jednak z łagru ucieka do USA gdzie tworzy sieć radiostacji. W USA Wojtyła jednoczy polonie (dzięki czemu Polacy licz a się na arenie międzynarodowej). Dla Polaków Wojtyła tworzy radiostacje „Wolna Polska”. W 1978 roku Wojtyła doprowadza do zrzeczenia się urzędów przez dwu konkurencyjnych papieży (kościół podzielony był od czasów zniszczenia Watykanu), zjednoczenia katolicyzmu i wyboru Ratzingera na papieża Benedykta XIV. Pomocnikiem Wojtyły jest ksiądz Popiełuszko (w powieści pod nazwiskiem Popiołek). W 1982 roku agent sowiecki Grzegorz Piotrowski (w powieści występujący jako Piotrkowski) postrzelił Wojtyłę który zapadł w śpiączkę.

 

Głównym bohaterem powieści jest Marcin Wolak student z rodziny nomenklatury komunistycznej, szczery komunista, literat. Jego kochanką jest puszczalska żydówka, działaczka KPP. Wolski pod wpływem rękopisu wspomnień swojego ojca zostaje antykomunistą. Przy nadążającej się okazji Marcin Wolak ucieka z komunistycznej tyrani.

 

Powieść Wolskiego jak zwykle czyta się z przyjemnością. Autor jest świetnym rzemieślnikiem. Czytelnik z masochistyczną przyjemnością daje się kolejny raz dręczyć autorowi kolejną alternatywną wizją historii.

 

Jan Bodakowski

okładka