Jan Bodakowski
Tadeusz Dołęga-Mostowicz, najpopularniejszy pisarz II RP, bohater walk z sowiecką agresją, publicysta prasy prawicowej i wydawanej przez ONR, ofiara sanacyjnych bandytów
Tadeusz Dołęga-Mostowiczurodził się 10 sierpnia 1898 w Okuniewie na Witebszczyźnie w polskiej szlacheckiej rodzinie. Zginął walcząc z sowiecką agresją 20 września 1939 w miejscowości Kuty na Pokuciu.
Po ukończeniu wileńskiego gimnazjum w 1915 rozpoczął studia prawnicze w Kijowie. Został członkiem działającej w konspiracji Polskiej Organizacji Wojskowej. Rewolucja bolszewicka przerwała jego studia i odebrała jego rodzinie majątek. Po długotrwałej ucieczce z Rosji bolszewickiej dotarł do odrodzonej Polski. Po I wojnie wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego, walczył z bolszewikami w wojnie 1920 roku, przeszedł do cywila w 1922 roku.
Do zamachu majowego pracował w ziemiańskim, chadeckim, bliskim narodowej demokracji, dzienniku „Rzeczpospolita” (prace zaczynał jako zecer i posłaniec, skończył jako główny publicysta). W wrześniu 1927 z zemsty za pisanie prawdy o patologiach sanacyjnej dyktatury bojówka wojskowych zwolenników dyktatury Piłsudskiego usiłowała go zabić (porwany w Warszawie, skatowany do nieprzytomności w podwarszawskim lesie, wrzucony do glinianki, cudem nie utonął i został uratowany przez przechodzącego mieszkańca wsi).
Jego powieść „Kariera Nikodema Dyzmy” w której opisał patologie sanacyjnej dyktatury stała się w 1932 stała się ogromnym sukcesem. Kolejne kilkanaście powieści potwierdziło jego talent i popularność wśród czytelników.
Tadeusz Dołęga-Mostowicz był publicystą tygodnika „Prostu z mostu” związanego z Obozem Narodowo Radykalnym (na łamach tygodnika pisywał też Adam Doboszyński, Kornel Makuszyński, Karol Hubert Rostworowski, ksiądz Marceli Godlewski (działacz nacjonalistyczny, krytyczny wobec dominacji żydów w II RP, zasłużony podczas wojny ratowaniem żydów z warszawskiego getta), ksiądz Stanisław Trzeciak (uznawany przez lewice za autora niezwykle antysemickich książek, zamordowany przez Niemców podczas II wojny światowej) i święty ojciec Maksymilian Kolbe (którego publicystyka anty masońska była powodem licznych oskarżeń o antysemityzm). W „Prosto z mostu” pisali też: Wojciech Wasiutyński, Jan Mosdorf (założyciel ONR zamordowany przez Niemców w Auschwitz), ojciec Józef Maria Bocheński, Gałczyński, Jerzy Waldorff.
Dzięki oficynie wydawniczej Rytm czytelnicy mają doskonałą okazje zapoznać się z wieloma powieściami autorstwa Tadeusza Dołęgi-Mostowicza.
Bracia Dalcz i S-ka

Czeki bez pokrycia

Kariera Nikodema Dyzmy

Kiwony

Ostatnia brygada

Profesor Wilczur

Prokurator Alicja Horn

Świat pani Malinowskiej

Trzecia płeć

Złota maska. Wysokie progi

Znachor

Jan Bodakowsk



Komentarze
Pokaż komentarze