Lech-Blo-G.
Jestem, więc myślę. Myślę, by poznać. Poznaję, aby zrozumieć. Jestem.
11 obserwujących
457 notek
152k odsłony
  191   0

Krzyż i Medal na 50. rocznicę Szczecińskiego Grudnia* 70/-red. Wojciech Żebrowski

Archiwalne zdjęcie ze szczecińskiego Grudnia 1970 roku - Czarny Czwartek - Krzyż i Medal upamiętniaja te zdarzenia, które miały miejsce 50. lat temu ( Rafał Raniowski i Krzysztof Męciński).
Archiwalne zdjęcie ze szczecińskiego Grudnia 1970 roku - Czarny Czwartek - Krzyż i Medal upamiętniaja te zdarzenia, które miały miejsce 50. lat temu ( Rafał Raniowski i Krzysztof Męciński).

                                                                                                          

     

                                                                                           *

   Z ogromną satysfakcją pragnę podzielić się z Państwem nowością - barwnym wizerunkiem dzieła medalierskiego młodego artysty szczecińskiego i zarazem naszego kolegi ze stowarzyszenia S.O.S - architekta Rafała Raniowskiego. Jest mi tym bardziej miło, że:
   - po pierwsze - Rafał to mój pacjent z czasów jego dzieciństwa, syn zmarłego członka naszego stowarzyszenia i członek S.O.S w drugim pokoleniu.
    - po drugie - że pośród ludzi pokazanych na medalu przed płonącym budynkiem Komitetu Wojewódzkiego miałem zaszczyt być obecnym osobiście.               

                                                                                              

   Pamiętam , że po przedłużonej na popołudnie operacji wracaliśmy razem ze śp. prof. Tomaszem Żukiem ze Zdunowa karetką - jedynym środkiem transportu wpuszczanym wtedy do miasta - i dołączyłem do tłumu mieszkańców na obecnym Placu Solidarności w Szczecinie.

                                                                                           * *
   List z  dnia 8 kwietnia 2021 r. Nadawca:  Rafał  Raniowski
Szanowny Panie Doktorze, przepraszam, że dopiero teraz ale chciałem poinformować, że w zeszłym roku miałem przyjemność zaprojektować dwa upamiętnienia związane z 50 rocznicą szczecińskiego Grudnia 1970 r.
    Pierwsze to Odznaka Pamiątkowa "Krzyż 50. Rocznicy Grudnia 1970 w Szczecinie", zaprojektowana wspólnie z kol. Krzysztofem Męcińskim dla Stowarzyszenia Społecznego Grudzień '70-Styczeń '71. Odznaka została zaprojektowana w kształcie krzyża greckiego, w który wpisano wizerunek krzyża, posadowionego na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, a który umiejscowiony jest w pobliżu grobów ofiar Rewolty Grudniowej 1970, i który ze względu na brak upamiętnienia ofiar szczecińskiego grudnia 1970 r., stał się symbolem i pierwszym miejscem pamięci w latach 70-tych i 80-tych XX wieku. Czarne tło krzyża nawiązuje do „Czarnego Czwartku” – 17 grudnia 1970 r. – dnia masakry protestujących przez wojsko i milicję. Cyfry rzymskie „XII” to wskazanie miesiąca grudnia – 12 miesiąca w roku kalendarzowym, a nałożona liczba 1970 to rok Rewolty Grudniowej. Toporny kształt cyfr to odniesienie do topornych, betonowych i szarych czasów PRL, a kolor czerwony symbolizuje krew Polaków, która została przelana na ulicach Szczecina. Wstążka w kolorze czarnym, to symbol żałoby po ofiarach Grudnia 1970 r. Na bokach wstążki umieszczono dwa pasy – biały i czerwony – symbol flagi polskiej, pod którą ginęli protestujący na ulicach ludzie.

     image  image      
  








 


 




   Drugie to Medal 50. Rocznicy Grudnia 1970 r. w Szczecinie, zaprojektowany dla Oddziału IPN w Szczecinie.  Medal Pamiątkowy 50. Rocznicy Grudnia 1970 r. ma upamiętniać jedno z najważniejszych wydarzeń w powojennej historii Szczecina i regionu, które doprowadziło do odzyskania suwerenności przez Państwo Polskie w 1989 r. – Rewoltę Grudniową w Szczecinie w 1970 r. Awers medalu przedstawia wydarzenie, które zapisało się chyba najbardziej w pamięci i świadomości protestujących szczecinian i było wielokrotnie przywoływane przy różnego rodzaju okazjach – płonący Komitet Wojewódzki PZPR – siedzibę wojewódzką partii, która mieniąc się "robotniczą" kazała milicji obywatelskiej i wojsku strzelać do protestujących przeciwko podwyżkom cen żywności robotnikom. W centrum medalu widać ogień i dym, spowijające Komitet, otoczony kordonem wojskowych Skotów oraz tłum ludzi przyglądający się z zafascynowaniem niecodziennemu, jak na warunki PRL wydarzeniu. Na dole medalu, na bruku, pomiędzy szynami tramwajowymi leży porzucony kask stoczniowy – być może zgubiony w trakcie ucieczki przez stoczniowca – samotny świadek użycia broni przeciwko nieuzbrojonym obywatelom. Herb miasta dopowiada i wskazuje miasto, w którym działy się wydarzenia – Szczecin, a napis rocznicowy dopełnia obrazu, jakie wydarzenie i z jakiej okazji jest upamiętniane. Medal ma za zadanie przypomnieć wszystkie ofiary i jednocześnie być wyrazem pamięci o kombatantach i osobach zaangażowanych w upamiętnianie osób i wydarzeń związanych z Rewoltą Grudniową. Mam nadzieję, że powyższa informacja uzupełni dokonania Stowarzyszenia "Senat Obywateli Szczecina"  (S.O.S ) za zeszły rok, 2020 rok.
Łączę wyrazy szacunku.

Rafał Raniowski

image 

Aneks
   Mgr inż. arch. Rafał Raniowski jest absolwentem kierunku Architektura i Urbanistyka na Politechnice Szczecińskiej (obecnie Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny) oraz VI Studium podyplomowego urbanistyki i gospodarki  przestrzennej na Politechnice Gdańskiej, Harcmistrz, przewodniczący Rady Chorągwi Zachodniopomorskiej Związku  Harcerstwa Polskiego, wychowawca młodzieży z pasji i zamiłowania.


image
Mgr inż. arch. Rafał Raniowski

                                                                                              

                                                                                                    * * *


Tak było

  Zapisane poniżej w audycji przypomnienie Wydarzeń Grudniowych w 1970 roku w Szczecinie."Grona Grudnia" dziennikarza i poety Lecha Galickiego zawiera kilka obrazów wydarzeń z 17. i 18. grudnia 1970 roku. Protestujący uczniowie, przerażona matka szukająca syna w kłębach gazu łzawiącego, palący się budynek Komitetu Wojewódzkiego.(...). Autor scenariusza/ w 1970 uczeń pierwszej klasy LO nr VI, naoczny świadek Zdarzeń Grudniowych przed KW  PZPR/ - Lech Galicki. Reż. Sylwester Woroniecki. Aktorzy: Lidia Jeziorska, Iwona Kowalska-Zych, Adam Zych, młodzież z V L.O im. Adama Asnyka w Szczecinie.                                                                 


Autor artykułu:


image

Dr n. med. Wojciech Żebrowski


Uznany lekarz - ortopeda, chirurg.
Absolwent szczecińskiej Pomorskiej Akademii Medycznej.          
 Uczeń prof.Tomasza Żuka -  twórcy szczecińskiej szkoły ortopedycznej. Wiedzę i doświadczenie zawodowe uzupełniał w wiodących klinikach uniwersyteckich Bolonii, Padwy, Florencji i Bresci /stypendysta rządu włoskiego/.
Motto: ”Urbem, urbem, mi Rufe,cole et in ista luce vive! ".
Założyciel i aktywny członek Stowarzyszenia "Senat Obywateli Szczecina"    -  skrót:/S.O.S/ .
Od lat Autor, to spiritus movens działań w sferze upowszechniania wysokiej kultury, historii Polski i wszystkiego co służy dobru oraz podwyższeniu intelektualnej jakości egzystencji, w polskich dniach powszednich i świętach narodowych, przede wszystkim  społeczności Szczecina.











******

 Moje konto w Salonie24 z wielką radością udostępniam Osobom nietuzinkowym, które mają do przekazania w przestrzeni medialnej  informacje o sprawach istotnych.

(lg)












Lubię to! Skomentuj3 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura