Ingres będzie żenującym przedstawieniem

Doskonale ujął to, co się dzieje wokół arcybiskupa Wielgusa Paweł Siennicki: jaka piękna katastrofa.

Jest coś fascynującego w widoku lemingów, biegnących nad urwisko, żeby się rzucić w jakimś szalonym ferworze do oceanu. Z równą fascynacją, może nawet z cieniem niezdrowej, złośliwej satysfakcji, obserwuję, jak kompromitują się do reszty niektórzy hierarchowie. O abp. Wielgusie nie wspominam, bo hierarcha jawnie i publicznie kłamiący oraz chronicznie niezdolny do przyznania się do winy i wyrażenia najmniejszego choćby żalu jest w oczywisty sposób skompromitowany do reszty. Nie ma kwalifikacji moralnych nawet do bycia proboszczem w Pipidowie, a co dopiero do zasiadania na tronie metropolity warszawskiego.

Ale weźmy np. arcybiskupa Głódzia. Jego wczorajsza tyrada w „Kropce nad i" oraz oświadczenie w PAP to przykład twórczego odtworzenia marksistowskiej dialektyki, dzięki której, jak wiadomo, można było wykazać, że Peerel jest krajem demokratycznym, sprawiedliwym i pełnym dobrobytu w czasie, gdy milicja pałowała ludzi pod pustymi sklepami.

Otóż abp Głódź był uprzejmy apelować o „umiar i rozwagę" w formułowaniu wyroków i oskarżeń  abpa Wielgusa o „rzekomą jego współpracę z SB i wywiadem PRL". Wytłumaczenie takiego postawienia sprawy są następujące. Albo abp Głódź cierpi na schizofrenię i nie miał w ciągu ostatnich tygodni kontaktu z rzeczywistością. Albo usiłuje celowo i ze złą wolą wmówić nam, że czarne jest białe. Albo jest bezgranicznie głupi. Możliwości pierwszą i trzecią wykluczam. Zostaje druga.

Dalej w depeszy PAP czytamy: „W swym apelu do mediów abp Głódź zwrócił uwagę, że oprócz prawa karnego, mamy prawo procesowe, w którym, w całym cywilizowanym świecie, obowiązuje zasada domniemania niewinności, uczciwego procesu, postępowania dowodowego i wydania wyroku przez kompetentną władzę sądowniczą". To ulubiony chwyt obrońców wszelkich korupcyjnych układów, tak wyświechtany, tak skompromitowany i tak ewidentnie fałszywy, że sięgnięcie po niego przez abpa Głódzia świadczy jednak o pewnym, mówiąc delikatnie, braku polotu. No, chyba że abp. wydaje się, że znajduje się na sali sądowej, a abp Wielgus jest oskarżony o morderstwo. To by jednak potwierdzało tezę o schizofrenii abpa Głódzia.

Dalsze wywody byłego wojskowego kapelana zawierają podobny ładunek idiotyzmów, więc nawet nie warto się denerwować, cytując je tutaj.

Ostatecznym ukoronowaniem katastrofy i kompromitacji będzie ingres. Zamiast dostojnej i ważnej ceremonii, będziemy mieli teatr z esbeckim donosicielem w roli głównej, którego aktorzy będą udawać, że się nic nie stało. W tej sytuacji jako goście honorowi powinni wystąpić księża Maliński i Czajkowski, a na dokładkę o. Hejmo. I Leszek Maleszka jako ministrant.

No i do tego obecny będzie pan prezydent, który tym samym weźmie udział w zbiorowej kompromitacji najwyższych przedstawicieli polskiej hierarchii. Lecha Kaczyńskiego nawet w tej sytuacji nie stać na jeden odważny, twardy gest, którym byłoby dyplomatyczne wymówienie się od udziału w uroczystości. A wszyscy by wiedzieli, o co chodzi.

Napompowani butą przedstawiciele hierarchii pokazali niestety, że w tym wypadku są przede wszystkim korporacją. Zapomnieli, że zasady tej korporacji nakładają na nich szczególny obowiązek bycia poza podejrzeniami.

Episkopat się pogrążył. Pokazał, że nie umie sobie radzić z prawdziwymi wyzwaniami - wizerunkowymi i moralnymi. Wszystkie Wielgusy, Głódzie, Glempy i Życińscy mogliby w zasadzie z dnia na dzień zniknąć i nikt by tego specjalnie przykro nie odczuł. Na szczęście zostaliby księża tacy jak Isakowicz-Zaleski albo hierarchowie tacy jak już niestety emeryt Franciszek Macharski, który złamać się ubecji nie dał. Nadzieja w takich ludziach.