Zwykła tabliczka

Kiedyś ktoś mi powiedział, że jak się spotyka tabunami ludzi, którzy dawno temu zeszli z oczu, to znak, iż może nastąpić kataklizm. No i jeszcze rosnące wyjątkowo szybko paznokcie, mogą też zwiastować nieszczęście. Czego to ludzie nie wymyślą. I póki co, paznokcie rosną mi całkiem normalnie, ale zaczynam wpadać na osoby, o których już trochę zapomniałam.

Pierwsza była moja Ciocia, która jakiś czas temu miała opercję, po której już nie wychodziła z domu. A ostatnio, przechodząc przez centrum miasta, właśnie ją spotkałam. Całkiem dziarsko maszerowała i jeszcze się chwaliła, że była w lesie na grzybach. No ludzie, ona ma prawie 90 lat.

Następnie wpadłam na znajomego artystę-fotografika, który wg innych już nie żyje. Nie dość, że żyje, to jeszcze jak zwykle taszczył ze sobą swój profesjonalny aparat i chciał koniecznie pstryknąć mi fotki, bo zainspirowały go moje włosy, fruwające pod wpływem wiatru. Jak na "nieboszczyka", to całkiem ładnie mnie "zdjął".

Wczoraj  wpadłam też na koleżankę, która znana była z tego, że piwa nigdy nie wypiła i wódki nie posmakowała. Niektórzy podejrzewali ją nawet, iż jest zarejestrowana w klubie AA. A teraz ciągnęła mnie na piwo i aż trzy wyżłopała. To spotkanie przyprawiło mnie o poranny ból głowy.

Miałam jeszcze kilka innych spotkań "trzeciego stopnia" i aż strach na kogo jeszcze mogę "wleźć".

I nie jestem przesądna, ale tych niespodziewanych spotkań było tak wiele, że zaczęłam się zastanawiać, czy powinnam lecieć do Londynu pod koniec sierpnia. Bilet już mam i nawet chyba płaszcza nie będę musiała jeszcze zabierać, więc powinnam się na pokładzie przyzwoicie zachowywać, ale kto wie co się może wydarzyć w powietrzu.  W końcu samoloty czasami spadają.

Jakby co, to żadnych pomników, może być zwykła tabliczka salonowa.