BLOG

Where bindweed blooms

Marcin Małek Kultura Obserwuj notkę 1

17.02.2016 BLOG

III WIERSZE DO ANTOLOGII POETRY&PARATHEATRE

A NOTE
And if I come
I'll bring the dew
Blended with  cruor
Of our veins

And if I reach your hand
I’ll become the tugboat
Of dignity and pride
Preserved with countless lives

Then... If I fall
I'll be the victor (anyway)
By sacrifice of blood
I'll bring the Happy Easter

To those 
Beneath the coat
Of diminishing faith  
a note 

against the rhapsody of hate


PORTLAOISE,
17/02/2016

*****************************************************************

WE'LL GO ASLEEP

We know despite regrets
that under bricks of stones
beneath the sea of red
(there) the daughters and the sons
have put theirs heads
for meaning of an forsaken strophes

We know the depth
of tangled words
from toes to head
we’ll flow an our  cause
to gird  it all around the neck

And sing upon...

That our world  
on gardless sleep
is only a fragile thought
of the Atlantis cover deep

We know...
we’ll go asleep
among the falling stars
on reefs of dreams
under the heavy prism
of bended skies

When pond of dark
absorbs the light
of blinded town
and haze’d souls

There... yet 
from morn to dusk
every ardor will fall apart
by pillory of scarlet dawn

****************************************

ANTIPODES

And there...
unlikely as in our world
cold mountains peaks
are grab by top
towards the foot of vale
where springs are flowing 
from oceans depth
In to the rivers lair

no bird can freely fly
without the wings wide spread
theirs haven is liquefied
in kind of melted lead
they pulled their eyes outside
and underneath of deepest gulf
they hid...
theirs sins beneath the eyelids cut

instead of hairs they bred 
subcutaneous larvae
lice have eat their lips
burned to dust 
by meaning 
of an imposturous act

their children are as old as oaks
already turned in to a fairytale
and mothers so bravely young
that all their tears
were shed at once
before almighty set aside 
a hem of brittle sky - tornd apart

they done such things 
that we shall never dream
they fetch such truth
that is unseen
by holiest of the holly books

they do prevail upon 
nor love nor death
or madness all along
they stayed as wild
as we consider ourselves
so rapt and not enough to state
- so civilize

O mnie Marcin Małek

Przyszedłem na świat w trzecim kwartale XX wieku i jestem. Istnieje dzięki słowu i tylko w tej mierze, w jakiej sam się realizuje – m.in. poprzez język którym wytyczam własną drogę. Nie wyróżniam się w tłumie, większość z was mija mnie na ulicy nie ofiarując nawet krótkiego spojrzenia, ale ja na was patrzę i uczę się od was, jak przetrwać poza obszarem zmyślenia. Tak, żyję w zmyśleniu, stąd większość tych, których znam nie ma o mnie pełnego wyobrażenia – należę sam do siebie i dobrze mi z tym odosobnieniem. Mam tyle twarzy, ile akurat zechcę mieć w danym momencie. Bywam wielkoduszny, ale także zawistny, łaskawy i okrutny, szczodry i skąpy, zły do szpiku kości i bezgranicznie dobry. Kocham i nienawidzę, lubuje się w kłamstwie i walczę o prawdę. Wciąż szukam odpowiedzi na to kim jestem, lub na to, jak mnie widzicie. Niektórzy mówią o mnie „poeta”, inni „grafoman nie wart złamanego grosza” – nie boje się jednych i drugich. Ważne, że ktoś mnie czyta, i że mogę się przejrzeć w waszych źrenicach jak w lustrze, albo przejść przez wasze życia, jak przez tranzytowy korytarz. Jeśli więc nadal chcecie mnie poznać, proszę was tylko o jedno – wpuście mnie do środka, wtedy i ja się przed wami otworzę. Wszakże nie gwarantuje gotowego przepisu na to kim jestem – sami musicie wybrać własną odpowiedź.

Nowości od blogera

Udostępnij Udostępnij Skomentuj1

Kultura