Ułożenia
Sztuka to fizyka bez matematyki
2 obserwujących
68 notek
59k odsłon
332 odsłony

Jaka jest natura wirtualnych fotonów?

Wykop Skomentuj61

Jakie własności fizyczne identyfikują wirtualny foton?

Przesłanka: można doznać widzenia wirtualnego fotonu.

Interpretacja zjawiska i doznanie widzenia nie jest tym samym. Jak rozpoznaje się w eksperymentach wirtualne fotony od rzeczywistych fotonów? Wirtualne cząstki nie posiadają masy. Czego zatem nie posiadają wirtualne fotony?

***

Szkic fizyki natury elektrycznej wirtualno-rzeczywistej Robakksa - w pierwszym przybliżeniu, zestawienie manneta (zmiana po 18 września 2020, 21:17) - model par pozytonowo-elektronowych w stanie wirtualnym (tylko wspólny byt) i w stanie rzeczywistym (możliwy byt indywidualny), bez fotonów wirtualnych i z fotonami rzeczywistymi:

  1. fotonów wirtualnych nie ma w naturze, są rzeczywiste fotony widzialne i niewidzialne;
  2. w próżni są skompensowane, zrównoważone, pary wirtualne pozytonów i elektronów;
  3. pary wirtualne pozytonu i elektronu powstają z połączenia rzeczywistych par pozytonu i elektronu;
  4. rozdzielenie się pary wirtualnej pozytonu i elektronu jest ich przemianą w rzeczywiste pary;
  5. anihilacja par to zmiana formy rzeczywistej na wirtualną, a kreacja par to przemiana odwrotna
  6. niefotonowe przemiany par, wirtualnej []* i rzeczywistej: [p ,e]* <- anihilacja / kreacja -> [p,e] - parę wirtualną tworzą dwie cząstki rzeczywiste, które ulegając kompensacji (anihilacja) odrzuciły 2 kwanty e-m ("fotony"). W procesie odwrotnym (kreacja, czyli powstania pary rzeczywistej) takie same dwa kwanty zostają zaabsorbowane przez parę wirtualną:
    [p ,e]* <- kompensacja (zwirtualnienie) X rozdzielnie (urzeczywistnienie) -> [p,e] - ? ;
  7. masę spoczynkową m0 posiadają pozytony i elektrony wirtualne oraz rzeczywiste, masa pary rzeczywistej jest własnością indywidualną pozytonu oraz elektronu (suma wynosi 2m0, masa cząstki czyni własność jej pędu: p = me * ve, p = mp * vp), natomiast masa pary wirtualnej jest własnością wspólną (suma wynosi +0 czyli zero fizyczne niematematyczne, dlatego masa pary wirtualnej nie czyni pędu pozytonu i elektronu w stanie cząstek wirtualnych)... ? ;
  8. ruch wirtualnych pozytonów i elektronów czyni zmianę natężenia pola elektrycznego i magnetycznego ...? ;
  9. pozytony i elektrony pary wirtualnej istnieją tylko razem, natomiast pozytony i elektrony pary rzeczywistej mogą istnieć oddzielnie, cząstki w stanie wirtualnym i rzeczywistym są odrębnymi nośnikami własnego ładunku elektrycznego;
  10.  wirtualny pozyton oraz wirtualny elektron oddzielnie nie oddziałują z rzeczywistym pozytonem oraz elektronem;

***

Przesłanka, w pierwszym przybliżeniu, sugeruje, że między wirtualnymi i rzeczywistymi fotonami jest różnica będąca w efekcie widzenia, doznania oddziaływania, przez oko lub układ pomiarowy. Rzeczywiste fotony, np., widma optycznego (światła), nie potrzebują wspomagania technicznego. Natomiast wirtualne fotony ujawniają bardziej swoje istnienie, oddziaływanie, w ułożeniach technicznych.

Ułożenie powstania wirtualnego fotonu, koncepcja:

  1. wirtualny pozyton oddziałuje elektrostatycznie (z przesłanki bycia nośnikiem ładunku elektrycznego) i elektrodynamicznie (z przesłanki ruchu nośnika ładunku elektrycznego) z wirtualnym elektronem;
  2. układ wirtualnego pozytonu i elektronu obraca się, prędkość v = c, średnicę obrotu układu stanowi długość fali wirtualnego fotonu;
  3. taki układ jest układem zamkniętym, nie emituje wirtualnego fotonu, brak efektu poza układem, czyli musi emitować wirtualny foton;
  4. wirtualny pozyton i elektron nie mogą anihilować, spotkać się, zderzyć;
  5. w idei obrotowej mają się przyciągać i emitować wirtualny foton;
  6. zatem wobec siły wzajemnego przyciągania się wirtualnego pozyton i elektronu musiałby przeciwdziałać efekt odpychania;
  7. szkic: w wyniku ruchu obrotowego wirtualny pozyton ( q = +e ) i elektron ( -e ) wytwarzają wirtualne fotony, których ruch jest skierowany w stronę cząstki przeciwnej, jednak fotony te nie trafiają w cząstkę przeciwną, a wytworzenie wirtualnego fotonu ("emisja") związane jest z doznaniem przez cząstkę ("strzelającą") zmiany pędu w stronę przeciwną do siły przyciągania tej cząstek przez cząstkę przeciwną ("wirtualna fotonowa siła odśrodkowa"):
    Δp <- wirtualny elektron ~> "strzela" wirtualnymi fotonami w stronę -> wirtualny pozyton
    Δp <- wirtualny pozyton ~> "strzela" wirtualnymi fotonami w stronę -> wirtualny elektron
    Δp/Δt = k * | -e * q | / [ (1/2) * długość fali e.m. wirtualnego fotonu) ]2 ? ;
  8. image
    image
  9. wirtualne fotony nie są szybsze od rzeczywistych fotonów i nie posiadają masy spoczynkowej;
  10. u manneta - w tym ułożeniu wirtualna para pozytonu i elektronu istnieje w ruchu obrotowym z powodu emisji wirtualnych fotonów i nie trafiając nimi w cząstkę przeciwną, jest żarówką wirtualnych fotonów, a u Robakksa wirtualnych fotonów nie ma i wirtualna para uwspólnia ukrycie rzeczywistych mas spoczynkowych;

***

Mapa i kompas, wejście do labiryntu - mamy to?

Wykop Skomentuj61
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Technologie