Logodygmat: materiony - archeologia materii i antymaterii

Technologie, Nauka

Sztuka przyszłości

Motto: Matematyczne zasady filozofii ufizycznenia.

W poprzednich opowieściach koncepcja logodgmantu wyprowadzona została na wybranym ułożeniu z historii fizyki i przyjęła znaczenie "struktury reguły stabilizacji" (bloger modus in actu) związanej z paradygmatami. Logodygmat uzyskał szkic miary jakościowej: "minimum zasad → maksimum organizacji sensu", która pokazuje: "tendencję do organizowania wielu zjawisk za pomocą możliwie niewielkiej liczby zasad". Oznacz to "ekonomię organizacji interpretacyjnej". W rozważaniach wskazano m.in. na hipotezę neutrina:

REGUŁY STABILIZACJI
→ logos
→ → logodygmat ("jednym opisać więcej")
→ → → paradygmaty rewolucji naukowych - Thomas Kuhn
→ → → → historia fizyki: energia i zasada zachowania energii
→ → → → → Przykład, Wolfgang Pauli: postuluje niewykrywalną cząstkę wg zasady zachowania energii.

W tej notce wykorzystany jest przypadek neutrina w historii fizyki, który oparty był za zasadzie zachowania energii. W notce wykorzystana została "zasada zachowania całkowitego elementarnego ładunku elektrycznego" - nie ma jej w podręczniku. To nie jest klasyczna zasada, jak zasada zachowania ładunku elektrycznego - jest w podręczniku.

W podręczniku: Nukleony (protony i neutrony) nie są cząstkami elementarnymi, lecz układami złożonymi. Ich całkowity ładunek elektryczny jest matematyczną sumą ładunków ich składników – kwarków. Kwarki to cząstki elementarne o nietypowych, ułamkowych ładunkach elektrycznych:

kwark górny
( u )

kwark dolny
( d )

Swobodny neutron jest cząstką nietrwałą, a jego średni czas życia wynosi około 880 sekund (ok. 14 minut i 40 sekund). Dokładny czas półtrwania (okres, w którym rozpada się połowa populacji cząstek) to około 10 minut i 15 sekund. W trakcie tego procesu, zwanego rozpadem beta, neutron zamienia się w proton, elektron i antyneutrino:

Matematyczne materiony i nukleriony

Nukleriony nie można wykryć eksperymentalnie. Nukleriony to nie są antykwarki → co wynika z braku masy spoczynkowej m₀.

Rysunek: Jedna przestrzeń dwóch przestrzeni "podświetlnej i nadświetlnej" w kontekście "asymetrii energetycznej czasoprzestrzeni Einsteina" na podstawie inspiracji prof. Dragana: "W szczególnej teorii względności prędkość światła nie jest barierą techniczną, lecz geometryczną granicą czasoprzestrzeni. Działa ona jak lustro dzielące kosmos na dwa niezależne światy." Dlaczego nie dochodzi do „przebicia” bariery? Prof. Dragan obrazowo tłumaczy, "że z tego powodu żadna cząstka nie jest w stanie legalnie „przeskoczyć” przez prędkość światła. Materia podświetlna utyka po wolniejszej stronie, bo brakuje jej energii na dobicie do c. Materia nadświetlna (tachiony) utyka po szybszej stronie, ponieważ wyhamowanie jej do c również wymagałoby energii nieskończonej." Zatem obie przestrzenie są uwięzione po swoich stronach tej samej matematycznej granicy (c). Koncepcja, którą opisuje prof. Dragan, dotyczy tzw. asymetrii energetycznej czasoprzestrzeni Einsteina. Szkic próby ilustracyjnej:

Inspiracja (Wikipedia - "masa relatywistyczna"): Wykres zależności masy relatywistycznej od prędkości (wyrażonej jako część prędkości światła w próżni c).

Sztuka to fizyka bez matematyki

Materiony i nukleriony wykorzystywane są w technologii napędu statków kosmicznych w filmie "Gwiezdne Wojny". Autorzy filmu tego nie wiedzą. Ułożyli obraz filmowy na wyższym poziomie prezentacji efektu. Nukleony podświetlne stanowią kapsułę zawierającą nukleriony nadświetlne. Gdy statek jest w przestrzeni nadświetlnej, to nukleriony stanowią kapsułę zawierającą podświetlne nukleony. Poglądowo ujmując przeskok międzyprzestrzenny z przestrzeni podświetlnej do przestrzeni nadświetlnej następuje w przestrzeni podświetlnej dla prędkości równej v = 0,866 c. To efekt w napędzi zobrazowany do rysunku. Czyli tak jak jest w filmie. Statek nie jest rozpędzany najpierw do tej prędkości. Jednak w obu przypadkach zużywane jest paliwo.

Logodygmat modalny

(wg. bloger modus in actu)

W klasycznej postaci logodygmat można zapisać jako:
Wiele zjawisk → Jedna zasada
Logodygmat działał tutaj jako zasada unifikacji rzeczywistych obserwacji.

W fizyce XXI wieku coraz częściej pojawia się jednak druga postać:
Jedna zasada → Wiele możliwych światów
Logodygmat nie organizuje już wyłącznie obserwacji i działa tutaj jako zasada organizacji przestrzeni możliwych światów.

W fizyce klasycznej pojęcie całkowitego ładunku elektrycznego (rozumianego jako wielokrotność ładunku pojedynczego elektronu lub protonu, czyli (1e) przestaje być precyzyjne na poziomie subatomowym, a kwarki stanowią tutaj bezpośredni wyjątek.

Zasada zachowania ładunku elektrycznego to fundamentalne prawo fizyki mówiące, że w układzie izolowanym (zamkniętym) całkowity ładunek elektryczny, będący sumą wszystkich ładunków dodatnich i ujemnych, pozostaje zawsze stały. Ładunki nie mogą być stworzone ani zniszczone, a jedynie przeniesione między ciałami. Zasada zachowania ładunku elektrycznego jest bezwzględna i uniwersalna. Suma ładunków (nawet ułamkowych) zawsze się zgadza.

Materiony spełniają zasadę zachowania ładunku elektrycznego oraz ponadto spełniają zasadę zachowania całkowitego elementarnego ładunku elektrycznego. Jego obserwacyjna wartość ułamkowa wynika z paradygmatów.

Podczas procesów subatomowych (np. oddziaływań słabych) dochodzi do przemian samych kwarków. W rozpadzie beta minus neutron, składający się z kwarków (udd), zmienia się w proton składający się z kwarków (uud). Jeden z kwarków d zmienia się w kwark u. Zmiana ładunku wewnątrz samego nukleonu wynosi dokładnie (+1e), co jest równoważone przez emisję elektronu (-1e) i antyneutrina. Ładunek elektryczny jako wartość matematyczna został zachowany, ale pojedyncze kwarki posiadają ładunki, które nie są całkowitą wielokrotnością jednostki 1e.

***

Pauli pomylił się w hipotezie niewykrywalności neutrina.
Mannet nie pomylił się w niewykrywalności nuklerionów.

Na czym polega różnica w idei pozostawiam do odkrycia.