Dwudziestego siódmego lutego 1767 roku Karol III wydał dekret o wygnaniu jezuitów z Hiszpanii. Pretekstem były zamieszki, które wybuchły po próbie wprowadzenia reform fiskalnych i przepisów zakazujących noszenia długich peleryn i szerokich kapeluszy, które ułatwiały ukrycie broni i twarzy. Tajne śledztwo wykazało, że oskarżenia były fałszywe, ale król uznał, że Towarzystwo Jezusowe i tak jest zagrożeniem dla kraju. O tej samej porze zatrzymano jezuitów w 126 domach zakonnych, w zamkniętych karocach i z zawiązanymi oczami przewieziono ich do portów, gdzie wsadzono ich na statki płynące do Włoch. Konflikt z papiestwem został załagodzony poprzez przeznaczenie części dochodu ze skonfiskowanych dóbr na niewielkie pensje dla wygnańców.
Źródło: G-W Historia.
Komentarze
Pokaż komentarze (1)