AAM - legenda wykonawstwa historycznego

Któż nie natknął się na nazwę tego legendrnego zespołu? Chyba nie przesadzę, że w latach 80'tych ubigłego wieku większość wykonań "na instrumentach z epoki" muzyki barokowej i klasycystycznej odtwarzana w Polskim Radio to były wykonania AAM pod dyrekcją jej załozyciela, znakomitego klawesynisty Christophera Hogwooda.
Niby w Polsce był to czas szczególny, ale do dzisiaj nie rozumiem, dlaczego całkiem sensowni krytycy i muzycy odczuwali potrzebę wypowiadania się o tym nurcie wykonawstawa z przekąsem.
AMM w pierwszym okresie swoje działalności nagrała prawie wszystko od Purcella do Beethovena. Nagrania  do dzisiaj wytrzymują próbę czasu.
Po Hogwoodzie AAM przejął równie wybitny klawesynista Richard Eggar. Od tego czasu styl orkiestry zaczęli jednak kształtowć kolejni koncertmistrze a zarazem wybitni wirtuozi skrzypiec barokowych(*) Andrew Manze i Pavlo Beznosiuk. To im orkiestra zawdzięcza nowe brzmienie smyczków - nadal pozbawione ekstarwagancji, ale w sposób elegancki i dyskretny wzbogacone niezwykłymi efektami zmiany barwy czy wręcz naśladowania innych instrumentów. Beznosiuk w partiach solowych pokazał prawadziwą wirtuozerię. Najlepszy zespół instrumentalny tego nurtu, jaki miałem okazję usłyszeć. Żałuję jedynie, że nie zagrali któregoś z dostojnych concerti Handla, bo program, mimo,iż objął caly okres baroku, był bardzo jednorodny stylistycznie.  

__________________________

(*) De facto na barokowych skrzypcach grają orkiesrty w Bostonie, Nowym Jorku, Moskwie ale są to skrzypce przerobine i wzmocnione. Instrumenty "z epoki" w ogromnej większiości są kopiami. Tak samo altówki i wiolonczele, wyjatek stanowią gamby, których nie przerabiano, bo nie są instrumentami współczesnych orkiestr.