Zakładając, że nocna schadzka w przydomowym muzeum prezesa Kaczyńskiego dotyczyła dogrania m.in. i tego właśnie szczegółu wizyty pana Dudy w Stanach, to wytyczne musiały być proste – ręki za Chiny Ludowe Putinowi nie podawać. Podać wszystkim, ale ruskiego zamachowca widowiskowo upokorzyć.
Niestety, znowu się nie udało. To, co było łatwe wobec premier Kopacz, okazało się niewykonalne w stosunku do starego lisa. Staranne wychowanie w przyklęku do uznawanych za ważniejszych od siebie nie wyszło Dudzie na dobre. Prezes poświęcił prawie trzy nadgodziny by przeprogramować to na co dzień miłe i niezbędne mu posłuszeństwo, ale na marne.
Zamiast wraku musi więc prawdziwym patriotom wystarczyć świadomość, że Andrzej Duda sponiewierał Władymira swoją obrzękłą prawicą*. Ale to też tylko ponoć, bo mówi to minister Szczerski, a to, to już zupełnie inna – chociaż zarazem doskonale wszystkim znana – historia. Historia pisowskiej błazenady i ściemy.
*...I nic – nie wziąłem od nich w serca wnętrze,
Stawszy się ku nim, jak one, bezwładny,
Tak samo grzeczny i zarówno ż a d n y,
Że aż mi coraz szczęście niepojętsze!
– Czemu? dlaczego? w przesytu-Niedzielę
Przyszedłem witać i żegnać tak wiele?…
Nic nie uniósłszy na sercu, prócz szaty –
Pytać was – nie chcę i nie raczę: k a t y!
Komentarze
Pokaż komentarze (63)