Uzupełnienie.
Parametrów zniżania na ścieżce po 8:40:00 z kopii zapisów nie da się obronić ; próbował You-know-who ale jak zwykle sporo ściemniał, zwracał uwagę na margines i pomijał sedno:
Z kolei bardzo były fizyk Michał jaworski podważa oficjalny podręcznik dla pilotów samolotu Tu-154 i twierdzi , że Piatin sie myli.
Swe szacunki w oparciu o podręczniki Bechtira i Piatina przedstawiłem w notce:
Teraz uzupełniam o konkretne dane z podręcznika Piatina, który podaje wartości rzeczywiste sił oporu powietrza dla różnych konfiguracji samolotu w tym dla zniżania się po ścieżce schodzenia w konfiguracji do lądowania.
Na podstawie tych rzeczywistych wartości i konkretnych parametrów zweryfikowałem jeszcze raz prawidłowość moich szacunków; moje szacunki są zgodne -
samolot Tu-154 przy ciągu na poziomie mały gaz, nie mógłby zniżać sie po ścieżce 5,1 stopnia ze stała prędkością; prędkość musiała by spadać.
Czy jest to wynik wadliwej pracy aparatury, błędów odczytu czy może jeszcze czegoś pozostaje do ustalenia:
Z Piatina:
Например, при m=80 т снижение по глиссаде самолета Ту-154Б происходит на Vпр = = 270 км/ч, СYa= 1,263, СXa=0,252, =6o. При резком увеличении угла атаки на данной скорости c = 6 ° до = 11,6 °, СYa= 1,75, СXa =0,315, лобовое сопротивление увеличилось с Ха = 12272 кгс до Ха= 15340 кгс
Przyrost siły oporu przy zniżaniu się po ścieżce samolotu Tu-154 z prędkością 270 km/h i zmianie kąta natarcia z 6 stopni na 11,6 stopnia : z 12,3 Tony do 15,3Ton.
Uwaga: Typowy kąt natarcia przy schodzeniu po ścieżce to 6 stopni ; dla takiej konfiguracji Piatin podaje współczynnik doskonałości aerodynamicznej równy 5.
При выпуске шасси, закрылков на 28°, предкрылков на 18,5° и скорости V = 288 км/ч лобовое сопротивление составит ~ 11400 кгс в режиме горизонтального полета, а при выпуске закрылков на 45° и V = 270 км/ч около 16000 кгс, т.е. при отклонении закрылков с 28° до 45° потребуется увеличить тягу еще на 4600 кгс. СPrzy prędkości 288 km/h wlocie poziomym i wysunięciu klap na 28 stopni opór czołowy wyniesie 11,4Ton a po wysunięciu klap na 45 stopni i prędkości 270 km/h opór czołowy wyniesie 16Ton , czyli zmiana położenia klap z 28do 45stopmni skutkuje zwiększeniem sił oporu o 4,6Ton.
I wreszcie:
При снижении в посадочной конфигурации по глиссаде с углом залегания — 2 °40' потребная тяга для массы m = 80 T составит Pп — 12272 кгс
Przy zniżaniu się pod kątem 2 °40' potrzebna siła ciągu dla masy 80ton wynosi 12,3 Ton; dodatkowo samolot napędza składowa siły ciężkości Gsinalfa, która wynosi 3,7 Ton.
Razem siła oporu = 16 Ton.
Załóżmy, że dla klap wysuniętych na 36 stopni siła oporu będzie niższa o 2,5 Ton ,czyli wyniesie 13,5 Ton.
Rozpatrzmy zniżanie się po ścieżce 5,1stopnia -jak wg raportu MAK na odcinku od 8:40_02 do 8:40:27; wtedy składowa siły ciężkości wyniesie 7,1 Ton.
Siła oporu zasadniczo nie zmieni się, ale dla przypadku smoleńskiego prędkość była wyższa niż zalecana dla tej masy więc zwiększymy siłę oporu symbolicznie o 0,5 Ton ,pokazując kierunek zmian tego parametru. Tak wiec siła oporu to 14 Ton -odejmując składową siły ciężkości otrzymujemy 6,9 Ton.
I taki powinien był być ciąg silników dla utrzymania Tu-154 na ścieżce bez utraty prędkości:
Tymczasem 10.04.2010 na tym odcinku ścieżki działała siła hamująca= 14 Ton minus F - Gsinalfa = 14 - 2,7 - 6,9 = 4,4 Ton
Stąd opóźnienie w chwili początkowej byłoby rzędu a=F/m = 43160N/76000 kg = 0,56 m/s.
Stąd w ciągu 25 sekund lotu na małym ciągu samolot Tu-154 winien był zmniejszyć prędkość z ok. 305km/h -o ok. 12,5 m/s
to jest do prędkości ok 261 km/h.
Nic takiego nie miało miejsca - co świadczy o tym, że prezentowane w raporcie parametry lotu po ścieżce nie są zgodne z prawami fizyki -
c.n.d.
jest "błąd"- co wymaga wyjaśnienia.



Komentarze
Pokaż komentarze (6)