Rurka ze złomu w wirniku i niewyjaśniony rozpad silnika Tu-154; 1.2

  Po "katastrofie"  na  wrakowisku zastano następujący widoczek:

 Przy wylocie silnika( silnika który  uległ  rozpadowi - odpadła  cześć wlotowa z kompresorem a wirniki wysypały się)

leżał  taki zestaw: kołpak i  prowadnice    powietrza oraz jeden  wirnik nadziane na rurkę...

 

Jak do tego mogło  dojść ?

Prześledźmy sekwencję zdarzenia  wg  narracji  MAK/Laska:

najpierw odpada  ogon, kadłub zniża się zaczyna się rozpadać  "słaby"  grzbiet- silnik  uderza  o podłoże..

W wyniku zderzenia  z podłożem musiałyby zadziałać ogromne siły wynikające z przeciążenia - przy 100g  byłoby to ponad  150 Ton !

Owa konstrukcyjna rurka "bołt  stieżnyj"  poddana byłaby  działaniu sił  głownie ściskających a także ze względu na skośne ustawienie  samolotu względem  wektora prędkości ( skoszenie)  poddana byłaby zginaniu ( po jednej  stronie rurki ściskanie po drugiej rozciąganie)

 wskutek tego  przełom byłby niesymetryczny

 schemat  niżej:

ale, zdarzenie jest  bardziej złożone  bo na tej rurce  osadzone są 3 wirniki:

 na wrakowisku na rurce był tylko 1 wirnik czyli pozostałe dwa musiały by  "zsunąć się " - ale znowu nie byłoby to takie proste -gdyż najpierw musiałby się rozpaść obudowa

- na zdjęciach widać że odpadły nity łączące  prowadnicę powietrza  w  korpusem silnika: przy asymetrycznym uderzeniu -  korpus rozpada się. symetrycznie...

a dodatkowo  wirniki obracały się - na rurkę  działały by niesymetryczne  siły a ich  działanie musiałoby  spowodować miejscowe uszkodzenia  rurki- pozostały by ślady:  zadziory, wgniecenia  - których  brak:

powierzchnia jest jednolita ŻADNYCH ŚLADÓW dynamicznego, katastroficznego rozpadu

przełom rurki poddany  tego typu katastroficznym obciążeniom winien być tego typu:

tymczasem w wirniku na  wrakowisku  w  Smoleńsku  tkwiła zwykła rurka  stalowa , ze stali miękkiej co łatwo zidentyfikować po charakterystycznym wyglądzie końca UKOSOWANEGO ( OBRABIANEGO)  przy pomocy warsztatowych narzędzi;

Kąt powierzchni stożkowej   ok 30 stopni n ie jest przypadkowy : obróbka końca rurki pod kątem ok 30 stopni do płaszczyzny czołowej, to standardowa operacja przygotowania końca rury do spawania:

 podobnie jak w przypadku tej rurki:

 na tym końcu  rurki widać  charakterystyczne  ślady po obróbce skrawaniem w warunkach warsztatowych powstałe  od strony średnicy  wewnętrznej -w  żargonie  warsztatowym  określa się to jako "grat"  - usuwa się go następnie  innym specjalnym  narzędziem  , możne też  go usunąć  pilnikiem.

  Jeżeli  rura posiada koniec tak ukształtowany jak na zdjęciach wyżej;  jeżeli  jest to powierzchnia stożkowa, symetryczna

to

na 100% 

jest do  dzieło  obróbki mechanicznej  , czy tez obróbki palnikiem    a nie skutek  pęknięcia  tego elementu;

 wynika to wprost z  właściwości fizycznych materiału typu stal czy duraluminium  i praw fizyki.

Co jeszcze  można na pewno powiedzieć o tej  "rurce ze złomu" uznanej przez  ekspertów Laska  za  cześć silnika odrzutowego:

1.  Jest wykonana  technologią  walcowania  ze stali  niskowęglowej:  zwartość C - ok 0,15-0,20   , Mn ok 0,60 , Si ok 0,25  - to może być  stal w  rosyjskich normach  określona  jako  gat  20.- stal ogólnego stosowania.

 stal  o niskiej wytrzymałości , granica  plastyczności  rzędu 250 MPA

 tymczasem na  elementy konstrukcyjne  silnika odrzutowego typu rurka  stosuje sie stal  konstrukcyjną , chromową z  zawartością wegla   rzędu  0,30-0,40 i chromu  ok 1% , a  granica plastyczności  rzędu 500 Mpa.

( To było do sprawdzenia w Smoleńsku- wystarczy przenośny spektrometr)

2. To rurka  wykonana  w zwykłych  tolerancjach wymiarowych: tolerancja średnicy  rzędu  +/- 1,5%  a ścianki   +/- 15%

 gdy tymczasem dla elementów silnika wymaga się znacznie, znacznie ostrzejszych tolerancji wymiarowych.

3. Ta rurka  jest  wstanie po walcowaniu , an powierzchni \sa pozostałości tzw. zgorzeliny walcowniczej - twardej warstwy tlenków  żelaza; na elementy  konstrukcji silnika  używa się  rurek o określonej  gładkości powierzchni  - nie do uzyskania metoda walcowania na gorąco.

 Bloger  karlus prawidłowo  wskazał  stosowną rurkę konstrukcyjną na.. rysunku technicznym:

.. tylko że tu nie o to chodzi co jest na rysunku tylko

 co faktycznie było na wrakowisku  ?- to na 100%  nie była   rurka konstrukcyjna silnika.

ciekawostka:

po tak dynamicznym rozpadzie jak wg narracji MAK/Laska  - na wirnik opadł kawałek białej tasiemki ...

-Co z tego wynika ?

 - To już zadanie dla Prokuratury i Podkomisji.

  Sprawa rozpadu silnika  Tu-154 nie została zbadana, wyjaśniona;

 w katastrofach o małej energii zderzenia z reguły silniki po katastrofie są w całości:

Kolorowa chusta:

ktoś ją tam położył,  przekładał - to nie jest normalna  praktyka na miejscu  katastrofy