Che Guevara jest uważany przez wielu za bohatera i zbawcę ludu, ale w tym tekście pokażemy jego ciemniejszą, bardziej grzeszną stronę.
Ernesto Guevara lub Che Guavara, jak go znamy, nie urodził się 14 czerwca 1928 jak podaje jego państwowy akt urodzenia, ale miesiąc wcześniej, 14 maja 1928. Jego rodzice musieli zmienić datę w akcie, gdyż nie byli zaślubieni, kiedy Ernesto został poczęty, więc ukryli ten fakt, aby uchronić się przed krytyką.
W 1948 Che wstąpił na Uniwersytet w Buenos Aires, aby studiować medycynę. W 1950 zdecydował się przerwać studia, w celu odbycia dwuosobowej podróży motocyklowej przez wiejskie obszary północnej Argentyny i większość Ameryki Południowej. Ta wyprawa zakończyła się znaczną zmianą jego poglądu na politykę, samego siebie i świat wokół.
Po powrocie do Argentyny kontynuował swoje studia i otrzymał dyplom lekarza w czerwcu 1953. Po ukończeniu studiów znów opuścić Argentynę i rozpoczął nowy etap w swoim życiu, jako wojownik i przywódca kubańskiej rewolucji.
W przeciwieństwie do tych, którzy noszą koszulki z Che, nie walczył on o zmiany kulturowe, ale o tradycyjną marksistowską rewolucję komunistyczną. Nie dbał o swobody obywatelskie i prawa jednostki, w rzeczywistości Che poszedł tak daleko iż stwierdził, że chciał „zniknięcia indywidualizmu z narodu” oraz że „przestępstwem jest myśleć indywidualnie”. Prawdą jest, że rząd, który Che pomagał obalić, był bardzo zły, ale on tylko zastąpił go inną formą, który cenzurował i regulował życie obywateli, oraz wstrzymywał ich prawa.
W tym czasie Che otrzymał przydomek „Che”. Jest to hiszpański odpowiednik amerykańskiego „dude” („gość”) lub brytyjskiego „mate” („kolega”), używanego w Argentynie i Urugwaju.
Po upadku reżimu Batisty, Castro powierzył Che nadzór nad egzekucjami więzienia w La Cabana. Che przeprowadził tam około 2000 egzekucji i otrzymał przydomek „rzeźnika z La Cabany”. Nie zabijał tylko wrogich żołnierzy niższej rangi, ale również ludzi, którzy byli podejrzani jako „szpiedzy”, osobistych wrogów i dezerterów, którzy byli poddawani szybkim procesom, a potem zabijani. Wielu Che zabił osobiście.
Młodzi ludzie noszą dziś koszulki z wizerunkiem Che jako symbolem buntu, wolności i rewolucji przeciw systemowi. Czego oni nie rozumieją, to że ich idee są częścią systemu, który Che chciał obalić. W połowie lat 60. zbrodnią była na Kubie słuchanie rocka i jazzu, zabronione były zniewieściałe zachowania, a tysiące młodych ludzi było łapanych na ulicach i w parkach przez tajną policję i umieszczanych w obozach więziennych z napisem dużymi literami „Praca zrobi z ciebie człowieka” nad bramą i z karabinami maszynowymi umieszczonymi na wieżyczkach.
„Młodzież musi powstrzymać się od nieznośnego kwestionowania rządowych mandatów”, zarządził Guevara. „Zamiast tego muszą poświęcić się nauce, pracy i wojsku”. I biada tej młodzieży, „która nie śpi do późna w nocy, a zatem przychodzi nazajutrz późno do pracy”.
„Młodzież”, pisał Guevara, „powinna uczyć się myśleć i działać jak kolektyw”. „Ci, którzy wybierali swoją własną ścieżkę”, zostali potępieni jako bezwartościowi „przestępcy”.
Jednym z paradoksów dziedzictwa Che Guevary jest to, że stał się on twarzą komunistycznego lidera, która jest używana do sprzedaży koszulek w kapitalistycznej Ameryce. Ludzi, którzy noszą te koszulki, można podzielić na dwie grupy: tych, którzy wiedzą kim był Che Guevara, co robił, i są naprawdę komunistami, oraz pozostałych; klasę średnią „zbuntowanych” nastolatków, których Che by zwyczajnie zastrzelił lub uwięził.
Po latach walki, Che poddał się i został złapany 8 października 1967 w Boliwii. W przeciwieństwie do tradycyjnych przekazów, był uzbrojony i ciągle miał pełny magazynek, kiedy się poddawał.
Został rozstrzelany następnego dnia, 9 października 1967.
Z włosami hippisa i rewolucyjną brodą, stał się doskonałą ikoną mentalności lat 60., gdyby tylko ci, którzy go dziś gloryfikują, mogli zobaczyć przez mgłę i zdać sobie sprawę, jakim potworem był.
To jest koniec historii Ernesto Che Guevary.
Komentarze
Pokaż komentarze (27)