Fazy islamskiej imigracji w Niemczech – ujęcie historyczne
1. Migracja pracowników gościnnych (do połowy lat 70.)
Pierwsza faza rozpoczęła się w latach 60. XX wieku wraz z napływem tzw. „Gastarbeiter”, głównie z Turcji, ale także z krajów ówczesnej Jugosławii. Niemcy Zachodnie, znajdujące się w okresie intensywnego wzrostu gospodarczego, rekrutowały pracowników do przemysłu i budownictwa.
Początkowo migracja miała charakter czasowy, jednak znacząca część przybyszów osiedliła się na stałe. Do połowy lat 70. udział muzułmanów w populacji przekroczył 1%.
2. Łączenie rodzin (lata 80.)
Po wstrzymaniu rekrutacji zagranicznych pracowników w 1973 r. nastąpiła faza migracji rodzinnej. Proces łączenia rodzin ustabilizował obecność społeczności muzułmańskich i doprowadził do powstania drugiego pokolenia urodzonego w Niemczech. W tym okresie udział muzułmanów przekroczył 2%.
3. Wojny bałkańskie (początek lat 90.)
Rozpad Jugosławii i konflikty zbrojne na Bałkanach spowodowały napływ uchodźców, zwłaszcza z Bośni i Hercegowiny oraz Kosowa. Wzrost ten miał charakter humanitarny i przyczynił się do zwiększenia udziału muzułmanów do ponad 3% w połowie lat 90.
4. Kryzys migracyjny po 2014 roku
Najbardziej dynamiczny wzrost odnotowano po 2014 r., w związku z napływem uchodźców z Syrii, Iraku i Afganistanu. W ciągu kilku lat udział muzułmanów wzrósł z około 5% do poziomu zbliżonego do 9–10%.
Struktura narodowościowa i geograficzna
Największą grupę stanowią osoby pochodzenia tureckiego (ok. 45–50% ogółu muzułmanów w Niemczech). Znaczące grupy to także Bośniacy, Kosowianie, Syryjczycy, Irakijczycy i Afgańczycy.
Rozmieszczenie przestrzenne jest nierównomierne. Największe koncentracje występują w zachodnich landach uprzemysłowionych oraz w dużych miastach, takich jak:
- Berlin
- Kolonia
- Duisburg
- Frankfurt nad Menem
- Stuttgart
- Hamburg
W skali całych miast muzułmanie nie stanowią większości, jednak w niektórych dzielnicach ich udział jest znaczący, co jest typowe dla mechanizmów koncentracji migracyjnej.
Wpływ na kulturę i politykę
Islam stał się trwałym elementem krajobrazu religijnego Niemiec. Wpływ widoczny jest w:
- kulturze popularnej (muzyka, sport),
- gastronomii,
- architekturze sakralnej,
- debacie publicznej dotyczącej integracji i polityki migracyjnej.
Reprezentacja osób o pochodzeniu migracyjnym w polityce federalnej i landowej rośnie, jednak preferencje wyborcze nie tworzą jednolitego wzorca religijnego – częściej korelują z czynnikami społeczno-ekonomicznymi.
Wzrost liczby muzułmanów w Niemczech jest rezultatem jasno identyfikowalnych procesów migracyjnych i demograficznych. Obecny poziom około 9–10% oznacza istotną mniejszość religijną, lecz jeszcze nie zmianę dominującej struktury wyznaniowej państwa. Jednak Niemcy będą musieli z roku na rok coraz bardziej liczyć się z zakorzenionym już w tym kraju muzułmańskim społeczeństwem.
Komentarze
Pokaż komentarze (5)