129 obserwujących
3989 notek
1804k odsłony
  405   0

Polska, Litwa: konflikt i współpraca

„Fanatycy wodzą na pokuszenie”. Mądry Litwin po szkodzie? 

Jednak coraz większa część polskiej opinii zdawała sobie sprawę z kolejnego niebezpieczeństwa, jakie stanowił będący kartą w rosyjskich rękach litewski szowinizm. Czesław Jankowski w swoim „Narodzie polskim i jego ojczyźnie” tak to widział: „Znajdujemy się (…) jakoby w żelaznej obręczy zaciskającej się powoli (…). Oczywiście, główną moc tej obręczy napędzają dwie narodowości: rosyjska i niemiecka, ale są jeszcze w tej obręczy ogniwa dopełniające (…) to wszechstronne, ścisłe osaczenie (…). Od północy (…) żywioł polski gnany jest precz z odwiecznych siedzib swoich przez ruch narodowy litewski (…). Świeżej to daty napór spadły na polski stan posiadania, a już zdołał w gwałtowności swojej prawie że dorównać kampanii rusińskiej (…). Wszelkie perswazje, odwoływanie się do elementarnego poczucia sprawiedliwości, a tym bardziej apelowanie do tradycji unii horodelskiej lub lubelskiej, do polsko-litewskiej wspólnej doli lub niedoli państwowej przez lat tyle, wszystko to żadnej mocy nie ma nad upartą, z rozmysłu głuchą i ślepą akcją, prowadzoną z wyjątkową zaciętością”. 

Litwini zbojkotowali krakowskie obchody 500-lecia zwycięstwa nad Teutonami pod Grunwaldem. Z kolei na 500-lecie unii horodelskiej ukazało się oficjalne dzieło zbiorowe historyków Aleksandra Brücknera, Władysława Abrahama, Stanisława Kutrzeby i Władysława Semkowicza: „Polska i Litwa w dziejowym stosunku”. Ci wybitni dziejopisowie, w tym uważany za rzekomego ojca litewskiej tożsamości Aleksander Brückner, we wstępie pisali: „Śród rzesz dość ciemnych chodzą nauczyciele fanatycy i wodzą na pokuszenie dusze. Poczynają od tego, że okłamują je, minione życie wspólne Polski i Litwy przedstawiając nie jako związek na wolności i równości oparty, lecz jako zamach chytry na odrębność litewskiego narodu. Bezczelne kłamstwo to znajduje wiarę”. 

Tak było nieco ponad wiek temu. Dzisiaj Litwini nie szukają w Rosji oparcia przeciwko Polsce – dziś szukają w Polsce oparcia przeciwko Rosji. Pytanie tylko, czy jest to tendencja na „wieki wieków”, czy taktyczna? W interesie obu naszych krajów, a zwłaszcza Litwy, jest trwała „dobra zmiana” naszych relacji. 

*tekst ukazał się w "Gazecie Polskiej Codziennie" (06.07.2020)

Lubię to! Skomentuj7 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Komentarze

Inne tematy w dziale Polityka