Polskie Państwo z mchu i paproci

 Siłę i sprawczość danego państwa w rzeczywistości poznaje się dopiero w sytuacji kryzysowej. To oczywistość, ale warto o niej przypomnieć.

 Oto mija pięć dni gdy tysiące polskich turystów na Bliskim Wschodzie pozostawionych zostało bez pomocy państwa. Tak o tym mówi „Gazecie Pomorskiej” radny Grudziądza Krzysztof Misiewicz, który z rodziną utknął w Dubaju :

  „- Nikt się nami nie interesuje. Nie mamy żadnych informacji, kiedy wrócimy do Polski.  Na własny koszt przedłużamy doby hotelowe. Nie wszyscy mają pieniądze, by zapłacić za dodatkowy pobyt. Widzimy jak ludzie koczują na kanapach, śpią na podłogach. - Nikt nie dba o Polaków! Próby kontaktu z ambasadą, gdzie zarejestrowaliśmy się w „Odyseuszu”, kończą się tym, że jesteśmy odsyłani do biura podróży, a tu nawiązać komunikację i uzyskać informacje graniczy z cudem. Tutaj jest wojna, a my nie wiemy co robić, na co czekać.”

 Tymczasem rzecznik MSZ Maciej Wiewiór na spotkaniu prasowym zapewniał: „ Po pierwsze kontakt z liniami lotniczymi i one poprowadzą. Nasze placówki oczywiście pozostają w kontakcie z przewoźnikami oraz lokalnymi władzami.”

 Okrągłe zdanka, które nic nie znaczą. Co to znaczy, że „mają kontakt”? I co z tego wynika? Jeszcze większą kpiną jest zdanie, że „ Nasze placówki pozostają w kontakcie itd.”

Kpi sobie pan Wiewiór, bo wszystko na to wskazuje.

 Po roku 2023 minister spraw zagranicznych wymienił ponad 50 ambasadorów. Jak dowodnie widać po działaniach polskich placówek dyplomatycznych na Bliskim Wschodzie zapewne na lepszych. Bo skutecznie potrafią odsyłać proszących o pomoc Polaków . Pogratulować tej skuteczności. I nic dodać do siły sprawczej Polskiego Państwa z mchu i paproci. Parafrazując – My nie gadamy. My bajdurzymy!!!