Zwracam się do Administracji z pytaniem: dlaczego mój komentarz został usunięty na blogu echo24? Co jest w tej treści, którą Administracja usunęła (może algorytm, a może ceznzura)? Taka była treść a w niej żadnych złych wyrazów:
"Panie Krzysztofie, to, co wydarzyło się w Krakowie, było strasznym czynem. Można to wyjaśnić jedynie niepoczytalnością młodego człowieka. Czy ktoś zdrowy na umyśle eksterminuje swoich najbliższych, a następnie zupełnie przypadkowe osoby? Trudno znaleźć w tym jakiekolwiek racjonalne wytłumaczenie.
Zamiłowanie do broni wyniósł z domu. Jego ojciec również interesował się bronią i zgromadził w mieszkaniu znaczny jej arsenał. Młody człowiek wykorzystał tę broń podczas popełniania tego karygodnego czynu. Jego fascynacja koncentrowała się na wizji jakiejś wewnętrznej wojny, w której wrogiem mógł być każdy z nas. Nie walczył z wiatrakami — eliminowałwał swoich bliźnich. Czy ktoś dostrzeże w tym jakąkolwiek logikę?
Pamiętam sprawę „wampira z Krakowa”, czyli Karola Kota, który unicestwił kilka osób i usiłował unicestwić wiele innych — dorosłych i dzieci. W jego przypadku również podejrzewano, że coś było nie tak z jego mózgiem. Pomieszały się tu jednak różne wersje. Po latach pojawiła się opowieść, że sekcja zwłok wykazała u niego rozległego guza mózgu. Reporter Przemysław Semczuk, który badał akta sprawy i dokumentację aresztu, twierdził jednak, że sekcji nie przeprowadzono, a historia o guzie była mitem. Także artykuł w piśmie dla praktyków psychiatrii podaje, że sekcji nie wykonano. Rozważano natomiast możliwość organicznego uszkodzenia mózgu, ale nie udało się go potwierdzić dostępnymi wówczas metodami. Takie przypuszczenia się pojawiały, bo trudno uwierzyć, by człowiek w pełni zdrowy psychicznie dopuścił się podobnych czynów.
A może w tych bestialstwach ujawniła się zła strona człowieka, o której pisał Platon, przywołując historię pasterza Gigesa? Miał on być człowiekiem prawym i bogobojnym, dopóki nie znalazł pierścienia dającego mu niewidzialność. Wtedy stanął ponad prawem. Według Platona w każdym z nas tkwi zło, które powstrzymuje prawo. Może u opisanych przeze mnie młodych ludzi rolę takiego „pierścienia” odegrały ich własne mózgi, tworząc wrażenie bezkarności i zacierając granicę między dobrem a złem?
Pozdrawiam.
Komentarze
Pokaż komentarze (13)