Zgodnie z najnowszymi danymi Federalnego Urzędu Statystycznego (Destatis) za grudzień 2025 r. Chiny uzyskały pozycję najważniejszego partnera handlowego Niemiec, wyprzedzając Stany Zjednoczone. Wartość obrotów handlowych z ChRL w trzech kwartałach 2025 r. wyniosła ponad 185 mld euro. Dzieje się to mimo oficjalnej strategii rządu w Berlinie, zakładającej tzw. de-risking (zmniejszanie ryzykownych zależności) oraz narastających napięć na linii Waszyngton-Pekin w kwestii ceł i technologii AI.
Niemiecki import z Chin wzrósł o 8,5%, natomiast eksport towarów z Niemiec do Chin spadł drastycznie o 12%. Zarazem po raz pierwszy w historii Polska wyprzedziła Chiny jako docelowy rynek niemieckiego eksportu, co obrazuje zasadniczą zmianę w strukturze zbytu RFN.
Powyższe dane obnażają pułapkę zależności rynku niemieckiego od towarów sprowadzanych z Chin. Berlin, pomimo strategii, mającej na celu zmniejszenie zależności gospodarczej od jednego dostawcy, pozostaje strukturalnie uzależniony od chińskich dostawców i surowców krytycznych, takich jak metale ziem rzadkich. Jednocześnie chiński rynek zbytu najbardziej tracą niemieckie marki samochodowe, szczególnie w sektorze EV.
Z perspektywy geopolitycznej, zacieśnianie więzi z Pekinem stawia Niemcy w bezpośrednim konflikcie z administracją Donalda Trumpa. USA wykorzystują handlowy prymat Chin w RFN jako argument za nałożeniem 25-procentowych ceł odwetowych na niemieckie samochody, uznając niemiecki przemysł za "zanieczyszczony" chińskim kapitałem i technologią. Waszyngton dąży do wymuszenia na Berlinie pełnej lojalności w wojnie handlowej, co przy obecnym stanie niemieckiej gospodarki grozi deindustrializacją kraju.
Niemcy znalazły się w strategicznym impasie. Zacieśnianie więzi z Chinami, od których Berlin jest uzależniony surowcowo (92% magnesów ziem rzadkich), jest bezpośrednim powodem utrzymywania przez Waszyngton karnych ceł. Trump traktuje cła na sektor automotive jako narzędzie polityczne, mające zmusić Niemcy do technologicznego zerwania z Pekinem. Berlin nie może jednak wykonać tego ruchu bez ryzyka natychmiastowego paraliżu własnych fabryk.
Po utracie rosyjskiego gazu na Niemcy została nałożona technologiczna pętla Pekinu, która w grudniu 2025 r. kontrolowała 80% rynku paneli fotowoltaicznych i wspomniane 92% dostaw magnesów, niezbędnych do budowy turbin wiatrowych. Przy rekordowych cenach energii w RFN na tle UE, chińska technologia OZE stała się kluczową opcją do utrzymania rentowności fabryk. To sprawia, że każda próba politycznego dystansowania się od Pekinu uderza w fundament Energiewende, czyniąc z „zielonej rewolucji” narzędzie chińskiego nacisku, którego Berlin nie jest w stanie zneutralizować bez gigantycznych strat gospodarczych.
W roku 2026 Berlin czeka wybór pomiędzy dwoma mocarstwami- Chinami, które umożliwiają utrzymanie stabilności niemieckiej gospodarki, w której zasadniczą rolę gra sektor automotive oraz transformacja energetyczna, a Stany Zjednoczone, które zapewnią utrzymanie parasola nuklearnego oraz obecność amerykańskich baz np. Ramstein Air Base, co bezpośrednio daje RFN bezpieczeństwo militarne.
Jesteśmy studenckim kołem naukowym, które działa na SGH. Zajmujemy się tematami związanymi z geopolityką w otaczającym nas świecie.
Nowości od blogera
Inne tematy w dziale Polityka
