Znak jakości.

Od kilku dni żyję w świecie służby zdrowia, dwa szpitale, dwa oddziały, dwa miasta...

Temat służby zdrowia...chcę już tylko pozytywnie. Dlatego nie będzie na przykład nic o oddziale dziecięcym psychiatrii na Koszarowej we Wrocławiu (chociaż to i tak lux torpeda Dolnego Śląska ponoć..)

Przypominam sobie znaleziony gdzieś kiedyś taki zapis (fragment):

"Towarzyszenia w chorobie można wyuczyć się.

Warunki podstawowe lekarza/terapeuty:

wrażliwość, otwartość, elastyczność, doświadczenie,

wykształcenie w zakresie farmakoterapii, 

ale także w zakresie możliwości pomocy psychologicznej,

głęboka religijność - definiowana jako rozumienie wartości i porządku rzeczy,

umiejętność dostosowania poziomu komunikacji do pacjenta.

I jego rodziny. (...)"

Więc jeżeli ma być tylko pozytywnie to spotkałem młodego lekarza w Gdańsku, młodego czyli gdzieś na początku drogi, ze wszelkimi atrybutami młodości, oraz co już znacznie rzadsze z ciekawością i wrażliwością. Na szyi nosił malutki krzyżyk. Na tym złowrogim oceanie gdzie roi sie od masztów kroplówek, zimnych obslizłych oczu, strachu przed Głębiną - porozumiewawczy znak Nadziei. I jakości.