139 obserwujących
536 notek
1075k odsłon
  13219   2

7 lipca 2001. To nie był przypadek.

W podjętych:
a) 10 listopada 2001 przeciwko mnie i dwojgu innym osobom pod zarzutem popełnienie przestępstw o charakterze korupcyjnym z zagrożeniem do 10 lat więzienia. Akt oskarżenia prokuratura złożyła w sądzie 23 kwietnia 2004;
b) 7 sierpnia 2002 przeciwko mnie i mojemu współpracownikowi pod zarzutem przywłaszczenia środków finansowych fundacji z zagrożeniem do 5 lat więzienia. Akt oskarżenia złożono w sądzie 28.06.2004.


Wynik powyższych postępowań był następujący:
W postępowaniach skarbowych:
•    4 grudnia 2001 urząd skarbowy stwierdził prawidłowość moich i żony zeznań podatkowych i wydał postanowienie o umorzeniu postępowania „z uwagi na jego bezprzedmiotowość”.
•    26 marca 2002 urząd skarbowy umorzył także drugie wszczęte postępowanie po ustaleniu, że nasze dochody przeważały nad wydatkami i tym samym „postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe”.


W sprawach karnych:
•    Proces z oskarżenia o korupcję rozpoczął się 21 września 2005. Po trzech latach w dniu 24 października 2008 sąd ogłosił wyrok uniewinniający od zarzutów korupcyjnych jednocześnie skazał mnie na 3 tys. zł grzywny za złamanie przepisów o ochronie tajemnicy państwowej. Odwołałem się od tego wyroku. Prokuratura nie złożyła odwołania! Moje odwołanie rozpatrzył sąd odwoławczy 8 października 2009  i nakazał ponowne zbadanie zarzutu przez sąd I instancji. Od 7 kwietnia 2010 do 8 listopada 2010 sąd rejonowy dla Warszawy Śródmieścia rozpatrywał sprawę i wydał wyrok uniewinniający. Prokuratura nie odwołała się od wyroku.
•    Proces w sprawie przywłaszczenia pieniędzy fundacji rozpoczął się 30 października 2006. Dnia 23 lipca 2009 sąd ogłosił wyrok uniewinniający. Prokuratura odwołała się od wyroku. Sąd apelacyjny odrzucił odwołanie prokuratury potwierdzając uniewinnienie.image
Ogłoszenie wyroku – jestem niewinny.
Po dziewięciu latach zostałem prawomocnie oczyszczony z wszystkich zarzutów. Przy czym zarzuty korupcyjne sformułowane przez dziennikarzy i podjęte tak skwapliwie przez polityków oraz prokuratorów nie znalazły potwierdzenia w postępowaniach skarbowych i w procesach karnych przed sądami. Okazało się, że świadkowie oskarżenia mijali się z prawdą, dowody były naciągane, a oskarżyciele stronniczo i nieprawdziwie interpretowali fakty..

Kasjer bez kasy

Kluczową rolę w pogrążeniu mnie miał odegrać aresztowany mój współpracownik Zbigniew Farmus, nazwany w gazecie „Rzeczpospolita” malowniczo „kasjerem z MON”. Jak dowiedziałem się później Farmusowi proponowano wypuszczenie na wolność i zgodę na wyjazd za granicę, jeśli złoży obciążające mnie zeznania. Nic takiego nie zrobił więc odsiedział dwa i pół roku w areszcie.image
Bałtyk. UOP wciąga Farmusa na pokład śmigłowca MW
Po spektakularnym ściągnięciu z promu, w obecności kamer i fotoreporterów, przy pomocy wysłanego przez min. Komorowskiego śmigłowca Marynarki Wojennej, Farmusa przetransportowano do Gdańska. Jeszcze tego samego dnia trafił on do aresztu w Warszawie. Ówczesny minister obrony Komorowski, szczycił się czujnością i chwalił się kilka razy  - „to ja złapałem Farmusa”.

Kim był aresztowany?
Absolwent socjologii na Uniwersytecie Warszawskim (1972). Pracował jako starszy asystent w Zakładzie Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1979 wraz z żoną i dziećmi wyjechał z PRL do Austrii. Pozostał na emigracji. W 1982 osiedlił się w Kanadzie, uzyskał obywatelstwo kanadyjskie. Wydawał największy tygodnik polonijny „Echo Tygodnia” i działał w międzynarodowej organizacji Conference Solidarity Support Organisation popierającej Solidarność. Był członkiem pro-solidarnościowej kanadyjsko-polonijnej organizacji Polish-Canadian Action Group. Jako jej przedstawiciel uczestniczył w międzynarodowych konferencjach popierających Solidarność. Był przedstawicielem Polskiej Partii Niepodległościowej na terenie Kanady. Od połowy lat 80. XX w. aż do samorozwiązania członek Rady Narodowej RP na Uchodźstwie i imagewiceprzewodniczący jej oddziału w Kanadzie. Delegat Kongresu Polonii Kanadyjskiej na Pierwsze Spotkanie Kraj - Emigracja - Polonia Wschód-Zachód w 1990. Delegat Rady Narodowej RP - Oddział w Kanadzie na uroczystość przekazania w Warszawie insygniów władzy przez prezydenta RP Ryszarda Kaczorowskiego wybranemu prezydentowi Lechowi Wałęsie. W roku 1992 wrócił do Polski. Był współorganizatorem Ruchu dla Rzeczypospolitej i AWS, członek Rady Politycznej RS AWS. Od 1998 doradca w pionie uzbrojenia i sprzętu wojskowego MON. Autor ponad 1500 artykułów publicystycznych i komentarzy politycznych, także na tematy wojskowe. Był współautorem programu AWS w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego i obronności. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta RP na uchodźstwie w 1988 oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta RP w 1999. Awansowany na stopień porucznika rezerwy Wojska Polskiego, odznaczony medalem MON za wzorowe wykonywanie obowiązków (1999).

Lubię to! Skomentuj59 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Polityka