Nie żyje Wojciech Młynarski

Absolutnie   Wojciech Młynarski 

Spokojnego nie znam dnia,

na czczo spalam pety dwa
i herbaty tak jak trza

nie posłodzę,
po asfalcie czy przez piach,

gładko czy po kocich łbach,
taki mi się trafił fach

- życie w drodze.

Uciekają rzędy drzew,

twarz mi chłodzi wiatru wiew,
świat uśmiecha się, psiakrew,

bałamutnie,
a ja biorę gaz pod but,

raz na objazd, raz na skrót,
byle dalej, byle w przód,

absolutnie, absolutnie!
Byle dalej, byle w przód,

absolutnie, absolutnie!.

No a gdyby kiedy kto

zadał mi pytanie to,
co mnie nocą razy sto

ze snu budzi,
gdybym miał powiedzieć wam,

dokąd goni, dokąd gnam,
ja odpowiedź jedną dam

-gnam do ludzi!

Raz na objazd, raz na skrót,

bo chodź się trafiają wśród
ludzi często nieźli trut- ,

nieźli trutnie,

choć mnie nieraz wkurzą fest, 

choć rozzłoszczą mnie do łez,
w sumie z ludźmi fajnie jest -

absolutnie, absolutnie.
W sumie z ludźmi fajnie jest,

absolutnie, absolutnie!

Więc gdy masz pan z życiem kram,

taką panu radę dam:
gnaj do ludzi, tylko tam

pańska meta.
Gnaj pan do nich jeszcze dziś

i poświęcaj każdą myśl,
czyś pan szofer, panie, czyś

pan poeta.

Raz na objazd, raz na skrót,

bo chodź się trafiają wśród
ludzi często nieźli trut- ,

nieźli trutnie,
choć cię nieraz wkurzą fest,

choć rozzłoszczą cię do łez,
w sumie z nimi fajnie jest,

absolutnie, absolutnie.
W sumie z ludźmi fajnie jest,

absolutnie, absolutnie!

Absolutnie!