Chrześcijanin i platonik?

Swego czasu śp.Eine zasugerował mi, żebym regularnie na Salon24 pisywał recenzje polecające najciekawsze nowości książkowe z dziedziny filozofii. Wydała mi się ta propozycja ciekawą i pozostającą do rozważenia. Jednak przeważyło to, że - jak mówi tytuł świetnego utworu Stones`ów "Time waits for no one" -  i nie zabrałem się za realizację ciekawego pomysłu. 

Dziś nawiążę do tego pomysłu i napiszę wszak nie recenzję, lecz "polecankę" jednej pozycji książkowej. 

W 2006 r. ukazała się świetna pozycja zatytułowana: "Pseudo-Dionizy Areopagita. Chrześcijanin i platonik", autor ks.Tomasz Stępień. 

Idąc na łatwiznę :) przepiszę zajawkę z obwoluty: 

Pseudo-Dionizy Areopagita to tajemniczy autor z przełomu V i VI w., którego prawdziwego imienia nie znamy. Przyjęty przezeń pseudonim nawiązuje do znanej z Dziejów Apostolskich postaci Ateńczyka nawróconego na chrześcijaństwo po wysłuchaniu słynnej mowy św. Pawła.

Pisma Pseudo-Dionizego - będące owocem dojrzalej syntezy wiary chrześcijańskiej i filozofii neoplatońskiej - wywarły olbrzymi wpływ na kształtowanie się teologii oraz mistyki. Niniejsza książka ujawnia chrześcijańską świadomość Areopagity, zwłaszcza w przytoczonych fragmentach jego dzieł polemizujących z myślą pogańską.

Bycie chrześcijaninem oznacza dla Pseudo-Dionizego bycie prawdziwym filozofem - zatem jest on chrześcijaninem i dlatego właśnie jest platonikiem." 

Na zachętę fragmenty spisu treści: 

Mnich czy filozof 

Szaleństwo i świadectwo mądrości

Poznanie nieznanego Boga 

Niepoznawalność Najwyższej Przyczyny w przedchrześcijańskiej filozofii greckiej

Neoplatońska nauka o najwyższych przyczynach w służbie teologii Trójcy Świętej

Pochodzenie imion boskich

Narodziny teorii pochodzenia pierwszych przyczyn u Plotyna 

Imiona boskie jako paradygmaty - wzory stworzenia

Energie - działania Boga w świecie stworzonym za pośrednictwem jego imion 

Demony filozofów i hierarchia aniołów

Tyle o rzeczonej książce.

Może w przyszłości napiszę więcej o tej godnej uwagi pracy Stępnia. Może zamieszczę esej o samej mowie św.Pawła na Areopagu. Wszystko być może... Chociaż zapał mój do tego miejsca i oddawania mu owoców swojej pracy - maleje u mnie w tempie ekspresowym, głównie za sprawą tą, iż redaktor(zy) tego portalu kompletnie nie interesują się pracą rozpanoszonych Administratorów i nie panują nad nią. Tak zresztą było tu także i 11 lat temu. Dlatego 10 lat temu najlepsi o słabszych nerwach zaczęli stąd exodus.

PS 

Rozprawa Stępnia nosi podtytuł "Polemiczne aspekty pism Corpus Dionysiacum w kontekście mowy św.Pawła na Areopagu (Dz 17, 22-31)".

PPS

Odległa do tematyki platońskiej, bliska jej jednak oksymoronicznie - jest moja notka prezentująca "Кружок стукачей" ("Кружок стукачей", czyli czapa z łba!). Polecam ją ze względu na jej instruktywność.