Fotoreporter się dziwi

FOTOREPORTER SIĘ DZIWI

 

 

od sierpnia do października

zrobiłem tysiąc zdjęć

(pewnie więcej)

byłem wszędzie

widziałem wszystko

jestem kronikarzem powstania

które dogorywa

skończyłem pracę

nie mam już klisz

 

ale co tam klisze

skoro 

 

nie ma co jeść

nie ma co pić

nie ma domów

nie ma szyb w oknach

nie ma całych ulic

nie ma kolegów

(a jeszcze wczoraj żyli)

nie ma kościołów

nie ma kawiarni

nie ma ptaków

nie ma liści na drzewach

nie ma jak przejść

na drugą stronę ulicy

nie ma po co walczyć

nie ma nadziei

nie ma złudzeń

nie ma czasu

nie mam już ochoty fotografować…

           *         *         *

To miasto umiera

ja umrę jutro

inni już umarli

tylko ten chłopiec

patrzy tak

jakby nie było mu wszystko jedno

uśmiecha się

więc pytam:

- Czemu się uśmiechasz?

- Bo umazał się pan na nosie…

 

Boże wielki

to przecież koniec

tu już nic nie ma sensu

ale dzieci nadal

umieją się uśmiechać bez powodu

c o   z a  m i a s t o