Politico/ NATO wycofuje się z Europy? Ciąg dalszy

(...)Była prezes i dyrektor naczelna think tanku, Neera Tanden, niedawno dołączyła do Białego Domu jako starszy doradca Bidena, co może uczynić ją nawet ważniejszą od dyrektor ds. budżetu, na które stanowisko została początkowo nominowana, ale wycofała się, (...)

Nie wiadomo, czy raport przekona Bidena, zadeklarowanego zwolennika NATO, do zmiany sposobu myślenia.

Sekretarz generalny NATO Jens Stoltenberg nalegał, aby sojusznicy poczynili znaczne postępy w kierunku osiągnięcia celu 2 procent, co wzmocniłoby NATO w tym procesie.

Zapytany na wtorkowej konferencji prasowej o skargi, w tym z Francji, że zwiększone wydatki NATO wysysają zasoby z programów obronnych UE, Stoltenberg powiedział, że NATO jest właściwym miejscem do wspólnych wydatków na inicjatywy wojskowe. 

„NATO jest kamieniem węgielnym bezpieczeństwa i obrony dla wszystkich sojuszników NATO, a wspólne wydatki są mnożnikiem sił, są skutecznym sposobem wydawania, a także wysyłają bardzo jasne przesłanie do naszych własnych populacji i do wszelkich potencjalnych przeciwników” . „A potem oczywiście wspólne wydawanie pieniędzy jest sposobem na inwestowanie w więź między Europą a Ameryką Północną”.

Emerytowany generał Philip Breedlove, były naczelny dowódca sojuszniczy NATO w Europie, powiedział, że jest pewien, że jakiekolwiek powielanie zdolności UE i NATO byłoby poważnym błędem.

„Jeśli te narody, które są również w NATO, chcą wydać na swoją obronę, uważam to za dobrą rzecz, ponieważ wszystko, co przyniesie korzyści UE, przyniesie również korzyści NATO” – powiedział Breedlove we wtorek. „Ale jest ogromne zastrzeżenie i to jest coś, o czym mówimy od dłuższego czasu, od sekretarza generalnego do wszystkich innych: nie powinniśmy inwestować w możliwości powielania”.

Breedlove powiedział, że operacje NATO w Bośni i Hercegowinie oraz w Afryce od dawna dowiodły, że sojusz może działać skutecznie bez powielania przez UE istniejących funkcji. Powiedział też, że NATO ma zbyt wiele pilnych potrzeb – w tym dodatkowe helikoptery i samoloty , czujniki pomagające wykrywać i zwalczać pociski balistyczne, a zwłaszcza poprawę gotowości wojsk – które powinny być przedmiotem nowych wydatków.

„Istnieje zbyt wiele potrzeb związanych z gotowością, potrzebami w zakresie zdolności i potrzebami w zakresie zdolności, które należy najpierw zaspokoić” – powiedział Breedlove. „To, czego nie musimy robić, to inwestować pieniądze w nadmiarowe możliwości powielania”.

Chociaż raport wzywa USA do porzucenia mantry na temat powielania, wzywa również UE do unikania nakładania się i argumentuje, że Bruksela powinna wytyczyć własną najlepszą drogę do stania się potęgą wojskową, w tym potencjalnie przeciwstawić się własnym siłom zbrojnym, o czym mówi raport może zająć dziesięciolecia.

„Do UE będzie należało określenie struktury, która najbardziej jej odpowiada” — czytamy w raporcie. „Ale Stany Zjednoczone powinny jasno wyrazić swoje poparcie dla UE, aby skoncentrować się na rozwijaniu i nabywaniu nowych zdolności, które mogą umożliwić Europie działanie bez udziału wojska USA. Europa nie powinna po prostu powielać zdolności, które już istnieją w NATO, ale tworzyć własne podstawowe zdolności, które uzupełniają Stany Zjednoczone, umożliwiając Europie służenie jako równorzędny partner w sojuszu”.

Bergmann, główny autor raportu, powiedział w wywiadzie, że amerykańscy politycy i dowódcy powinni być otwarci na przyjęcie nowego podejścia.

„Musimy wyjść z myślenia, że ​​UE będzie dla nas komplikacją” – powiedział Bergmann. „Istnieje rodzaj odruchowego negatywnego nastawienia do potencjalnego zaangażowania UE, zamiast postrzegania go w potencjalnie pozytywny sposób”. Powiedział, że obecne podejście zachęca do niepotrzebnych zwolnień w krajach UE.

„Marnotrawstwo i powielanie występują w obecnym systemie, w którym każdy musi mieć własne siły zbrojne o pełnym spektrum. To prawdopodobnie nie jest najlepsze wykorzystanie sił zbrojnych dla UE lub NATO” – powiedział. „Zbyt często sprzeciw wobec obronności UE jest bardzo teoretyczny i nie opiera się na praktycznych aspektach angażowania się UE w obronność w sposób realistyczny.

(...)– dodał Bergmann. „Samo naciskanie i krzyczenie na państwa członkowskie, aby wydawały więcej na obronę… to po prostu nie jest recepta na silną Europę lub udany sojusz transatlantycki”.

 DAVID M. HERSZENHORN