Co to znaczy "Być dzieckiem" w rozumieniu J. Chrystusa?

Dzisiejsze czytanie:

"Przynosili Mu również dzieci, żeby ich dotknął; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego

.A Jezus, widząc to, oburzył się i rzekł do nich: «Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego»."

Podobnie jest u Łukasza i u Marka.

To jest taka zagadka. Co to znaczy, kto nie przyjmie, jako dziecko? Czyli, co to znaczy, być dzieckiem? Ja słuchałem, że to znaczy, że człowiek powinien być posłuszny, grzeczny i pokorny jak dziecko. Że to jest ideał chrześcijanina i katolika. Czy dzieci w tej ewangelicznej historii były posłuszne, pokorne i grzeczne?

Co szczególnego ma w sobie dziecko, jakiego rodzaju postawę, zachowanie, że taka właśnie postawa i zachowanie została przez pana Jezusa tak wysoko oceniona?

No i jeszcze, ci uczniowie, co dzieciom, przeszkadzali przychodzić. Bo nie teraz. Bo może nie spełniły warunków. Bo to inaczej. Bo... oni tu rządzą?

Taka mała refleksja na kanwie dzisiejszych czytań.