Polska w NATO

 12 marca 1999 r. Polska stała się członkiem NATO najpotężniejszego sojuszu obronnego w historii. To jedna z najważniejszych decyzji strategicznych w naszej najnowszej historii.

12 marca 1999 r Polska oficjalnie dołączyła do sojuszu Północnoatlantyckiego, stając się częścią systemu zbiorowej obrony państw euroatlantyckich. Tego dnia w Independence, w Stanach Zjednoczonych, na ręce ówczesnej sekretarz stanu USA Madeleine Albright przekazano dokument ratyfikacyjny. To symboliczny moment i koniec powojennego podziału Europy i strategiczne zakotwiczenie Polski w strukturach Zachodu.

Polska aktywnie uczestniczy w działaniach NATO, biorąc udział w misjach wojskowych, wzmacniając wschodnią flankę Sojuszu oraz rozwijając własne siły zbrojne.

Misje zagraniczne

Wraz z wejściem do Sojuszu Polska zaczęła aktywnie uczestniczyć w operacjach międzynarodowych prowadzonych pod auspicjami NATO.

Udział w nich był nie tylko wyrazem solidarności sojuszniczej, lecz także okazją do zdobywania doświadczenia bojowego i praktycznego sprawdzania zdolności współdziałania z armiami innych państw.

Jedną z pierwszych takich misji była operacja stabilizacyjna w Kosowie. Polscy żołnierze weszli w skład sił KFOR, które od 1999 r odpowiadają za utrzymanie bezpieczeństwa w regionie po zakończeniu konfliktu w byłej Jugosławii.

W kolejnych latach Wojsko Polskie brało udział w wielu operacjach międzynarodowych, jednak największym wyzwaniem okazały się działania w Afganistanie.

Po zamachach z 11 września 2001 r NATO po raz pierwszy w historii uruchomiło artykuł 5 Traktatu Waszyngtońskiego, uznając atak terrorystyczny na USA za uderzenie w cały Sojusz.

Polska włączyła się w operację w Afganistanie, a w kolejnych latach polski kontyngent należał do największych wśród państw NATO.

W szczytowym okresie w ramach misji ISAF w Afganistanie służyło kilka tysięcy polskich żołnierzy.

Równolegle Polska zaangażowała się również w stabilizację Iraku po interwencji z 2003 r. Przez kilka lat polscy żołnierze dowodzili jedną z wielonarodowych dywizji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo w centralnej części kraju. Było to jedno z największych przedsięwzięć operacyjnych w historii współczesnych polskich sił zbrojnych.

Udział w operacjach NATO sprawił, że Wojsko Polskie zdobyło cenne doświadczenia w działaniach ekspedycyjnych. Dla wielu żołnierzy była to pierwsza okazja do udziału w realnych operacjach bojowych prowadzonych wspólnie z sojusznikami.