Kłopoty Polaków z pojęciem ,,władzy"

Jednym z najbardziej popularnych, a jednocześnie zmistyfikowanych, słów  w obiegu politycznym jest słowo ,,władza".

Większości ludzi w Polsce kojarzy się ono z władzą komunistyczną i jej wybrykami i to skojarzenie najbardziej widoczne jest w frazie ,,władza się wyżywi". I taki jest w mniemaniu większości Polaków charakter władzy. Władza jest czymś złym, a przynajmniej obcym.

Ale problem istoty władzy  nie daje spokoju nawet naukowcom, bo jak to może być tak, że jeden człowiek posiada władzę nad innym. W ich poczuciu jest to niedopuszczalne, a ja podejrzewam, że wynika to poczucie z tradycji chrześcijańskiej, być może przefiltrowanej na najrozmaitsze sposoby, ale jednak o korzeniach chrześcijańskich. Zgodnie z tym poczuciem, starają się oni dowodzić, że były  takie czasy i miejsca, gdy władzy w obecnym rozumieniu nie było. I tak było w istocie w okresie prehistorycznym. Ale potem życie grup ludzkich zostało zdominowane przez władzę hierarchiczną.

Sprawa jest dość prosta - przy całej różnorodności pomysłów, gatunek ludzki napotykał na twarde bariery.

Dopóki liczebność grupy oscylowała wokół liczby Dunbara wynoszącej ok. 150 osób, dopóty sterowanie integracją takiej grupy odbywało się metodą normatywnej kontroli wzajemnej i nie wymagało specjalnych nowych instytucji. Gdy populacje się zwiększyły, trzeba było wynależć inne sposoby sterowania i w ten sposób pojawiły się instytucje władzy w postaci wodzostwa, króla. Rodziny rozrosły się w rody, te w klany, a między klanami pojawiła się rywalizacji i trzeba było te konflikty ująć w ryzy. A do tego dochodziło jeszcze zagrożenie ze strony obcych grup. W końcu pojawiła się demokracja, która także jest pod ostrzałem.

Brak rozumienia zjawiska władzy sprawił, że ludziom obojętne jest, czy to władza pisowska czy peowska. No i mają za swoje. Trzeba umieć  rozróżniać rzeczy, czyli znowu zahaczyliśmy o kwestię nierozumienia rzeczywistości przez Polaków.

-----