W bajorku jest życie 2

Zygmunt Jan Prusiński


W BAJORKU JEST ŻYCIE 2

Motto: "Los mię już żaden nie może zatrwożyć,
Jasną do końca mam wybitą drogę,
Ta droga moja - żyć - cierpieć - i tworzyć,
To wszystko czynię - a więcej nie mogę."
- Juliusz Słowacki

Siedzę nad bajorkiem i widzę
jakby na drugim brzegu
zatrzymał się poeta Juliusz.

Zapraszam dawnych kolegów
z tymi co grywałem w klubach
kilku z nich odeszło nagle
nie mówiąc mi o tym.

Fortepiany za horyzontem
i wiolonczele - fagoty - cytry
wielkanocne jakby zmartwych...

I jest czas zastanowienia
szumi mi do ucha wiatr spod liści
cudownie się ściszyć na jedną
minutę lub trzy dotykając ciszę.

Nic po mnie tylko te wiersze
które zostawiam w miejscach
spoczynku na białych kamieniach.

Pielęgnuję widoki które we mnie trwają
nie jestem współtworzącym
a świadkiem co wyrasta
ze szlachetnych korzeni.


22.7.2017 - Ustka
Sobota 23:55

Wiersz z książki "Syberyjskie osy"

autor ZJP
http://s23.flog.pl/media/foto_300/12000065_romantyk-z-krysztalowego-sadu.jpg