Bursztynowe lekarstwo z ula

Obniża ciśnienie krwi, chroni wątrobę, ma działanie bakteriobójcze, przyspiesza gojenie się ran, przeciwdziała biegunkom, uspokaja, ułatwia zasypianie, pomaga przy przeziębieniu. To wszystko i jeszcze więcej potrafi miód.

Ocenia się, że pszczoła w ciągu całego swojego życia wytwarza średnio 1 łyżeczkę miodu. By przygotować kilogram tego bursztynowego, słodkiego lekarstwa pszczoły przysiadają na kwiatach blisko 4 miliony razy. Skuteczność miodu, niezwykle cenionego w medycynie ludowej, potwierdza współczesna nauka, z ponad setką badań i testów.

Podstawowymi związkami wchodzącymi w skład miodu są węglowodany, z których najliczniejsze to glukoza i fruktoza. Duże znaczenie mają również kwasy organiczne, a szczególnie glukonowy, jabłkowy i cytrynowy. Za miodowy aromat odpowiadają olejki eteryczne. Wyizolowano łącznie ponad 50 substancji aromatycznych. Wśród barwników miodu wymienia się głównie beta-karoten i ksantofil. Co ciekawe, miód zawiera także enzymy, które pochodzą z gruczołów ślinowych pszczół.

W niewielkich ilościach występują w nim składniki mineralne, jak potas, magnez, fosfor, żelazo, wapń, mangan czy kobalt. Oprócz tego witaminy: B1, B2, B6, B12, C, A, kwas foliowy, biotyna i kwas pantotenowy. W miodzie zawarte są związki pełniące rolę hormonów, z których najważniejszym jest acetylocholina oraz cholina. Pierwsza obniża ciśnienie krwi i poprawia krążenie. Druga chroni wątrobę i stymuluje wydzielanie żółci. Ponadto, acetylocholina podnosi wydolność mięśnia sercowego.

Miód wykazuje działanie bakteriobójcze. Zawiera w składzie nadtlenek wodoru, którego 3% roztwór wodny znamy jako wodę utlenioną. Oprócz niego, znajduje się w nim także lizozym, apidycyna oraz inhibina, która najliczniej występuje w miodach spadziowych, uzyskiwanych z drzew rosnących powyżej 1000 metrów nad poziomem morza. Warto pamiętać, że substancje te działają na gronkowce i paciorkowce oraz pałeczki gram-ujemne. Miód oddziałuje także na prątki gruźlicy, rzęsistka pochwowego, laseczki wąglika i grzyby Candida. Co znamienne, bakteriobójcze działanie miodu rozcieńczonego jest 6-220 razy silniejsze niż nierozcieńczonego.

Miód od dawna znany jest z tego, że przyspiesza gojenie się ran, a jednocześnie zmniejsza ryzyko pojawiania się bliznowców (keloidów), czyli przerośniętych, stwardniałych blizn. Co więcej, miody akacjowy i manuka mogą być z powodzeniem stosowane w leczeniu zaburzeń trawienia, chorobie wrzodowej i zapaleniu żołądka, a także w stanach zapalnych jelit oraz dwunastnicy. Ponadto, pszczela słodkość wykazuje działanie przeciwbiegunkowe, uspokaja i może ułatwiać zasypianie. Hamuje rozwój miażdżycy, leczy schorzenia dróg żółciowych i wątroby. 

Miód lipowy uznawany jest za najlepszy lek na przeziębienie, infekcje grypowe z wysoką gorączką oraz w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych.. Ma działanie napotne, przeciwgorączkowe i przeciwskurczowe, a także przeciwkaszlowe oraz wykrztuśne. By wzmocnić jego działanie, często podawany jest z sokiem z cytryny, z mlekiem, z naparem lipowym lub sokiem malinowym.

Miodu nie powinny spożywać dzieci przed 1. rokiem życia. Zawiera on przetrwalniki pałeczek jadu kiełbasianego i może wywołać botulizm dziecięcy. Nie zawiera jednak samej toksyny botulinowej.

Zobacz też: Czym słodzić? Zdrowsze zamienniki cukru

WA

© Artykuł jest chroniony prawem autorskim. Wykorzystanie tylko pod warunkiem podania linkującego źródła.