CHIŃSKI KALEJDOSKOP
"CHINY - to moja pasja i powołanie. KRAJ, w którym jest najwięcej ludzi do polubienia"
73 obserwujących
540 notek
611k odsłon
  423   1

STRAŻNICY CESARSKIEGO ŁOŻA

Słowo eunuch pochodzi ze starożytnej greki i oznacza strażnik łóżka.

Eunuchowie odegrali dużą rolę w historii Chin, stanowiąc silną kastę dworską. Na dworze cesarskim pojawili się od VIII wieku p.n.e.



Tylko pozbawieni przyrodzenia osobnicy mogli zostać osobistymi sługami cesarza, strzec jego kobiet i pomieszczeń za pałacowymi bramami. Harem cesarza miał mu zapewnić odpowiednią liczbę męskich spadkobierców w czasach, gdy śmiertelność wśród dzieci była bardzo wysoka.


Męskich krewnych i bliskich cesarza, także jego synów, trzymano z dala od Zakazanego Miasta. Nie wolno im tam było wchodzić pod karą śmierci. To właśnie oznaczał termin „Zakazane Miasto” – zakazane dla mężczyzn.


Jedynym mężczyzną był tam cesarz, obiekt nadziei i pożądań tysięcy pięknych dam, zgromadzonych w jego haremie. Aby nasienie cesarza nie marnowało się daremnie, odpowiedni eunuchowie pilnowali skrupulatnie, kiedy która konkubina ma miesiączkę, a następnie odpowiednio kierowali cyklem ich zbliżeń w szczycie płodności.


Od lojalnych eunuchów cesarz odbierał potajemne meldunki o charakterze i zdolnościach swoich synów, co pozwalało mu potem najbardziej obiecującego z nich wyznaczyć na następcę. Eunuchowie byli właściwie niezbędni dla funkcjonowania instytucji cesarstwa.


Cała osobista obsługa cesarza, jego przyboczna straż, policja, najbliżsi zaufani, wysłannicy, szpiedzy, sekretarze, kucharze, łaziebni, balwierze, lekarze, garderobiani, nosiciele lektyk, kaci, heroldzi, asystenci, itp. byli wyłącznie eunuchami.  {*}


Po kolacji, eunuch przedstawiał cesarzowi srebrną tacę, na której leżały tablice z nazwiskami wielu konkubin. Gdy cesarz nie chciał spędzić nocy z żadną ze swych konkubin kazał odejść eunuchowi, a jeśli chciał, obalał na podłogę tablicę z nazwiskiem konkubiny.

Eunuchowie natychmiast udawali się do wybranej konkubiny.

 Archiwalne zapisy dotyczące eunuchów w Chinach sięgają czasów dynastii Shang (1600-1046 pne), kiedy to cesarze tej dynastii kastrowali jeńców wojennych. Podczas panowania dynastii Qin (221-206 p.n.e.) niewolnicy eunuchowie wykonywali przymusową pracę przy projektach państwowych, w tym tworzeniu Armii Terakotowej.


                      image


W czasach starożytnych kastracja była jedną z pięciu kar. Pozostałe cztery to: tatuowanie twarzy, nacięcie nosa, nacięcie stóp i śmierć. Była również sposobem na uzyskanie stanowiska w służbie cesarskiej.


                    image


Obowiązki eunuchów były podzielone na 24 różnych zadań:

przygotowywanie spektaklów, zarządzanie kuchniami, organizowanie ceremonii, kontrolowanie obiegu dokumentów przeznaczonych dla cesarza, przedstawianie nałożnic cesarzowi…

Eunuchowie kontrolowali całą cesarską biurokrację, a eunuch stojący na czele ceremonialnego kierownictwa był jedną z najbardziej wpływowych postaci w państwie. Eunuchowie byli odpowiedzialni za zapewnienie cesarzowi komfortu, a także jego dobrego zdrowia seksualnego.

Bardzo szybko wykorzystują i nadużywają oni swoich wpływów i przekształcają się w tajną policję lub też stają na czele armii w kampanii. Są również obecni w ambasadach, w poborze podatków, w wymiarze sprawiedliwości...

Najlepsi eunuchowie są szkoleni w szkole eunuchów, gdzie uczą się czytać i sporządzać oficjalne dokumenty oraz kopiować klasykę literatury. Rozwój kariery eunucha pozwala najzdolniejszym z nich gromadzić kolosalne fortuny dzięki łapówkom.

Większość eunuchów pod rządami Ming to buddyści bardzo obecni w życiu religijnym, w szczególności poprzez finansowanie wielu świątyń.

 Pod koniec panowania dynastii Ming (1368-1644 ne) cesarz zatrudniał około 70 000 eunuchów. Logika mówiła, że skoro nie są w stanie spłodzić dzieci, nie będą kuszeni, by przejąć władzę i założyć własną dynastię. Pod rządami Ming, zwłaszcza od 1421 r., eunuchowie tworzyli ścisły krąg cesarza, którego życie dzielili w Zakazanym Mieście.

Nie przeszkodziło to niektórym eunuchom w zdobyciu ogromnego prestiżu i władzy, w tym słynnemu odkrywcy Zheng He (1371-143 n.e.). Ten chiński admirał w latach 1405-1433 odbył serię podróży do wielu miejsc w Azji i Afryce. Jego morskie wyprawy przyczyniły się do rozwoju handlu i pogłębiły wiedzę nawigacyjną.

                                  image

Muzułmanin z dynastii Ming na dworze cesarza Yongle, był z pochodzenia Mongołem pochodzącym z rządzącej Chinami kasty wojowników za czasów mongolskiej dynastii Yuan. Jako chłopiec został pojmany po zdobyciu Kunmingu przez zbuntowaną armię chińskich chłopów. Został wykastrowany gdy miał 13 lat. Wówczas nazywał się Ma He. Nazwisko, które na Dalekim Wschodzie stoi zawsze w pierwszym członie przestało być ważne. Nie mógł już kontynuować swego rodu z powodu swej kastracji. Zmieniono mu je zatem na Zheng, aby włączyć go w ród jego pana.

 Był potężnym, chińskie źródła podają, że miał ponad dwa metry wzrostu, ponad 100 kilo wagi, i „kroczył jak tygrys”.

Lubię to! Skomentuj6 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura