CHIŃSKI KALEJDOSKOP
"CHINY - to moja pasja i powołanie. KRAJ, w którym jest najwięcej ludzi do polubienia"
76 obserwujących
569 notek
632k odsłony
  2661   0

Być Żydem w Chinach

wikipédia
wikipédia

 

   Długa saga narodu żydowskiego w Chinach jest mozaiką, do której historycy od  ponad dwóch  wieków powracają i którą aktualizująPoprzez żródła i liczne materiały istniejące w Chinach, możliwe jest odtworzenie niemal  wszystkich etapów życia dzieci Izraela tej rozległej części Azji.

 

 

  Od końca IX wieku datuje się obecność Żydów w Państwie Środka. Przybyli oni tutaj Jedwabnym Szlakiem, z Persii i Indii przez Afganistan. Pochodzili z „Siyu”. Bezskutecznie można szukać nazwy tego miejsca w Persji lub Indiach. Bardziej prawdopodobna jest teza mówiąca o deformacji fonetycznej Syjon –  Jerozolima.

 

                                                                   image

                                         

  Pierwsze namacalne dokumenty pochodzące z 718 roku zostały odkryte w znalezionym w 1910 roku w prowincji Xinjiang piśmie napisanym przez judeo-perskiego-Żyda, który szuka pomocy „religijnej” przy sprzedaży swego stada owiec.

  Tekst modlitw hebrajskich dotyczących Tiszri i Kipuru z VII wieku został odnaleziony w grotach Dunhuang w 1908 roku przez francuskiego sinologa Paul Pelliot. Nie ma jednak pewności, że te dokumenty świadczą o obecności dawnej społeczności żydowskiej na terenie prowincji Gansu.

  W IX wieku arabski geograf Ibn Khudadbih wspomina o żydowskich kupcach ze Wczesnego Średniowiecza – Radanhitach, którzy wędrowali między Francją, Hiszpanią i Chinami.

  W X wieku , muzułmański kronikarz Abu Zaid al-Sirafi wspomina o zdobyciu Kantonu (Kanfu) i o masakrze 120 000 muzułmanów, Żydów, chrześcijan i czarnoksiężników, kupców żyjących w tym reginie. 

  W 1286 Marco Polo spotyka Żydów w Pekinie. Po krótkim czasie misjonarz franciszkański Jean de Montecorvino potwierdza obecność żydowską w Chinach.

  W 1346 arabski podróżnik Ibn Battuta stwiedza, że wszedł do miasta Hangzhou przez „Bramę Żydów” zamieszkując wśród miłośników słońca wspólnie tworzących społeczeństwo chrześcijan ,Turków i Żydów. Oprócz tych dokumentów, odnajduje się aluzje dotyczące Żydów między 1277 a 1354 rokiem.

Chińscy Żydzi stracili kontakt ze swoją zewnętrzną społecznością już około 1500 roku.

 W skrócie napominam o pewnych znaczących wydarzeniach odnalezionych w dokumentach z ówczesnych czasów. Chcę nadmienić, że nie jestem specjalistą judaizmu, pewne nieścisłości dotyczące religii i kultury mogą być spostrzeżone przez koneserów. Z góry wię proszę o tolerancję i wyrozumienie. W notce tej staram sie przedstawić tylko znikomą część niesamowitej żydowskiej historii w Chinach.

 

  Dwie społeczności będące bohaterami tej notki mają niewiele ze sobą wspólnego.

 

Jedna to Żydzi osiedli na dobre w XII wieku w Kaifeng, są odkryci przez Jezuitów. Cieszyli  się oni pełną swobodą kultu, stopniowo zasymilowali się  z resztą społeczeństwa. Kaifeng – stolica w epoce dynastii Song (960 -1279) rządzącej w Państwie Środka, był miastem, w którym żyli.

 

Druga społeczność to uchodźcy z Europy Środkowej i Wschodniej z lat 1930.

 

Żydzi w Kaifeng żyli w odosobnieniu, z możliwością kultywowania odosobnionego judaizmu bez wpływów zachodnich rabinów, z silnymi wpływami konfucjanizmu. Zostali „odkryci” przez Zachód w XVI wieku, poprzez kontakt z Jezuitą Mateo Ricci. Niektórzy z nich ulegli ewangelizacji. Po zburzeniu ostatniej synagogi, w 1850 roku  chińska społeczność żydowska stopniowo traci spójność. Przyjmują zasadę dziedziczenia po linii męskiej tak jak Chińczycy z grupy Han.

Małżeństwa mieszane, Żydów z Chinkami były dozwolone, zaś Chińczyków z Żydówkami zakazane. Ta metyzacja wyjaśnia azjatyckie cechy Żydów na niniejszej fotografii:

                                                     

                                                                             image

   Zniknięcie społeczności żydowskiej z Kaifeng nastaje z początkiem XX wieku, z wyjątkiem kilku rodzin. Ich historia jest mało znana, specyficzny judaizm stanowił bogatą i żywa kulturę przez conajmniej tysiąclecie. Dzisiaj pozostało około 600 Żydów zamieszkujących ChRL, w mieście Kaifeng, bez statusu mniejszości narodowej.

Zmiana nazwisk żydowskich na chińskie, posłuszeństwo cesarzowi, chińskie obyczaje i tradycja, jak noszenie przez mężczyzn warkocza, bandażowanie stóp kobietom doprowadzają stopniowo do zaniknięcia własnej żydowskiej tradycji. Kadzidła są palone w synagogach ku pamięci przodków, czczenie Konfucjusza, składanie koszernego jedzenia w świątyniach buddyjskich, to inne przykłady wpływów tradycji chińskiej na życie Żydów. 


image jedna z rodzin żydowskich z Kaifeng w 1895 roku

                      

       Żydzi są w ciągłym poszukiwaniu swej tożsamości, mimo iż władze proszą ich o wybór między narodem Hui (chińscy muzułmani) lub Han (naród dominujący). Bez tekstów religijnych chińscy Żydzi nie posiadają prawdziwej wiedzy o judaiźmie, opierają się raczej na tradycjach rodzinnych i pomocy wśród przybylców żydowskich z Zachodu. Niektórzy z nich wyemigrowali do Izraela.

Ciekawe by było dla mnie dowiedzieć się od Czytelników niniejszgo tekstu, czy znane są podobne sytuacje.

Lubię to! Skomentuj10 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura