Trzy lata temu terroryści Hamasu napadli na bezbronnych ludzi. Mordowali całe rodziny, dzieci, kobiety i uczestników festiwalu muzycznego. Porywali ludzi do Gazy. Dzisiaj Izrael ponownie zatrzymał się o godzinie 6:29 — dokładnie wtedy, gdy rozpoczął się ten koszmar.

7 października 2023 roku nie był zwykłym epizodem wojny ani „akcją zbrojną”, jak próbują przedstawiać go obrońcy Hamasu. Był to zaplanowany atak terrorystyczny wymierzony przede wszystkim w cywilów.

Uzbrojeni bandyci wtargnęli do izraelskich kibuców i miasteczek. Wdzierali się do domów, podpalali je i mordowali napotkanych mieszkańców. Atakowali ludzi, którzy nie prowadzili walki i nie stanowili dla nich żadnego zagrożenia.

Szczególnym symbolem tej zbrodni stał się festiwal muzyczny Nova w pobliżu Re’im. Młodzi Izraelczycy i przybysze z zagranicy przyjechali tam, aby słuchać muzyki, tańczyć i cieszyć się życiem. Zostali zaatakowani przez terrorystów. Według danych izraelskich na terenie festiwalu i w jego okolicach zamordowano 364 cywilów, a około 40 osób uprowadzono do Gazy.

Łącznie terroryści porwali 251 osób. Wśród zakładników byli młodzi i starzy ludzie, kobiety, dzieci, żołnierze oraz cudzoziemcy. Nie byli dla Hamasu ludźmi. Mieli być żywymi trofeami, kartami przetargowymi i narzędziami szantażu.

Izraelski Instytut Ubezpieczeń Narodowych podaje, że 7 października zamordowano 778 cywilów — nie licząc żołnierzy, funkcjonariuszy i członków lokalnych oddziałów obrony. Wśród cywilnych ofiar było 70 cudzoziemców. W samym kibucu Be’eri zginęło co najmniej 117 osób.

Za każdą z tych liczb kryje się człowiek: czyjeś dziecko, rodzic, przyjaciel albo sąsiad. Dlatego nie wolno pozwolić, aby ofiary zostały sprowadzone do statystyk, a mordercy ukryli się za propagandowymi hasłami o „oporze”.

Dzisiaj, w trzecią rocznicę tragedii, uroczystości rozpoczęły się o godzinie 6:29 — w chwili, w której trzy lata temu rozpoczął się atak. Na terenie festiwalu Nova w Re’im wspominają zamordowanych i uprowadzonych. W południe zaplanowano ogólnokrajową minutę ciszy, a wieczorem w parku Yarkon w Tel Awiwie odbędzie się uroczystość przygotowana przez rodziny ofiar, ocalałych i byłych zakładników.

Pamięć nie może jednak ograniczać się do ceremonii, przemówień i zapalania świec. Rodziny zamordowanych i porwanych mają prawo pytać, dlaczego państwo nie zdołało ochronić swoich obywateli. Jak mogło dojść do tak katastrofalnej porażki wywiadu, wojska i władz politycznych?

Po trzech latach Izrael nadal nie powołał pełnej, niezależnej państwowej komisji śledczej, której domagają się liczne rodziny ofiar i zakładników. Prezydent Isaac Herzog przypomniał, że upływ czasu nie zwalnia państwa z obowiązku bezstronnego zbadania przyczyn katastrofy.

Odpowiedzialność Hamasu za masakrę jest oczywista. Nie zwalnia to jednak władz Izraela z obowiązku odpowiedzenia na pytanie, dlaczego granica pozostała bez odpowiedniej ochrony i dlaczego ostrzeżenia nie doprowadziły do skutecznej reakcji. Obrona własnych obywateli jest pierwszym obowiązkiem każdego państwa.

Nie wolno również utożsamiać wszystkich Palestyńczyków z Hamasem. Ale tak samo nie wolno przemilczać tego, czym Hamas jest i co dokonał. Mordowanie dzieci, rodzin i uczestników festiwalu nie jest walką o wolność. Porywanie cywilów nie jest ruchem oporu. To terroryzm i zbrodnia.

7 października pozostanie otwartą raną Izraela. Pamięć o zamordowanych wymaga prawdy, ukarania sprawców i uczciwego rozliczenia osób, które nie potrafiły zapobiec katastrofie.

Ofiary nie mogą przemówić. Dlatego naszym obowiązkiem jest nie pozwolić, aby ich śmierć została zapomniana, usprawiedliwiona albo wykorzystana do zakłamywania historii.

Źródła

The Times of Israel — „Israel marks 3 years since October 7 attack with commemorations starting at 6:29 a.m.”

The Times of Israel — wypowiedź prezydenta Isaaca Herzoga o obowiązku zbadania wydarzeń z 7 października

The Jerusalem Post — relacje z państwowych i społecznych uroczystości rocznicowych

Izraelski Instytut Ubezpieczeń Narodowych — dane dotyczące cywilnych ofiar ataku

Oficjalny portal rządu Izraela — dane dotyczące zamordowanych, zakładników oraz kibucu Be’eri

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Izraela — dane dotyczące ofiar festiwalu Nova