Powyborcze dyskusje trwają. Czas euforii minął i nasi wybrańcy zabrali się ostro do "roboty". Najważniejsza sprawa jest "utkanie" Buzka gdzieś tam w UE. Jest to dobry kandydat i sprawdzony towarzysz walk wszelkich oraz były premier. To działa na wyobraźnie wszystkich przewodnich sił w unii więc szanse są bardzo małe, że ten geniusz gdzieś zasiądzie. No chyba , że łapówkę dadzą. Wprawdzie były pre. Buzek mógł zwiększyć swoje szanse przez zapoznanie świata o swych czynach i pracy dla Śląska, ale tak się rozgadał, że zapomniał powiedzieć co konkretnie tam narobił.
Sprawę można uratować. Były pre. może walnąć fotkę z dzieciakiem śląskim siędzacym na kolanach pracusia. Takie biedne dziecko z umorusaną pyłem węgielnym buźką to dobry chwyt reklamowy. Tym bardziej, że są to ostatni "klijenci" którzy interesują się polskim węglem, bo nikt inny tego produktu od nas nie chce kupować.
A tak ogólnie to cisza i gdyby nie szczątkowe informacje o zwalnianu pracowników, podwyżce składek, bankructwach i od czasu do czasu jakiś protestach, to człowiek myślałby, że w raju żyje.
Irlandia też zadowolona bo potrafi bronić swoich interesów.
Polska też zadowolona,tylko z czego?
Ten zachwyt nad tym, że Polska musi teraz ratyfikować "jakiś" traktat powinien naprawdę zaniepokoić nawet prezydenta, natomiast twierdzenie Sikorskiego o jakiejś "wadze polskiej" to fantazja trafionego odważnikiem.
A my tak sobie leciutko z rańca do pracy. Ogoleni i czyści, bo nigdy nie wiadomo czy to przypadkiem nie ostatni nasz dzień i tylko ubranko robocze przyjdzie nam zrolować, bo wyrolowano nas już wcześniej.
Procenty wzrostu i dobrobytu skaczą i jak ,,polityczni inaczej" mówią jest dobrze i taka matematyczna prognoza trzyma nas przy życiu, bo innego wyjścia nie mamy.
Koniec ciszy zapowiada zawsze burzę. Nareszcie powróca blogi naszych wybrańców i najnowsze relacje z walki o foteliki.
Całe szczęście siedziska parlamentarne zgodne są z normami co umożliwi posadzenie każdej "osobistości" bez konieczności ich wymiany. Nie wszyscy pojawją się w tym dniu, bo jak znam zwyczaje tej grupy, najwytrwalsi siedzą już tam kilka dni by uniemożliwić zajecia swoich stałych siedzisk. Takie działania wymagają pochwały. Puste siedzisko z wyrytym napisem-byłem, jestem i będę może wyglądać nieestetycznie.
Dziennikarstwo też szykuje pióra by przedstawić naszych ulubieńców. To lubię. Opowieści o napiętych nerwach, nieprzespanych nocach, stresie i poobgryzanych pazurach wskazują na słabą konstrukcję naszych asów, a to są sygnały pozytywne. Słabi nie mają sił na robienie głupstw i spokojnie przetrwają te kilka latek a może i przy nich nam się uda przeżyć.
No i ci najważniejsi, sól i chleb naszej ziemi. Błysk w oczach i dyskretna nonszalancja, kultura i ogłada. To niebezpieczne. Taki potrafi zajmować się wszystkim. On zna wszystkie tajemnice polityki. Potrafi na blogu "naklikać" co było, jest i będzie zrobione. Potrafi zamiescić 80-tysięczną, a może już milionową, uchwałę unii w sprawach ważnych i nie cierpiących zwłoki. Poprostu multitalent. Jadnej rzeczy nie potrafi powiedzieć, jak i kiedy to zrobi. Ale wiemy, że w odpowiednim czasie nam to powie. Jest to miesiąc przed następnymi wyborami. Poczekamy te kilka latek. Cierpliwość to oznaka dużej kultury, a za takich przecież chcemy uchodzić.
Komentarze
Pokaż komentarze