Sam fakt przyjścia na świat jest raczej niewart omawiania ponieważ jest wydarzeniem normalnym i jako zjawisko normalne odbierany jest bezbarwnie.Tak samo wszelkie przygotowania majace za cel utrzymania gatunku pomimo że zawierają elementy ryzyka,twórczego myślicielstwa i zadowolenia, niegodne są większej uwagi.Warto jednak przeanalizować drogę wymęczonego "stworzenia i jego przydatność dla dalszego funkcjonowania "globusa" krajowego.
Można zbudować kraj mlekiem i miodem płynący,ale czy można dobrze zarobić na mleku i miodzie jest sprawą otwartą.Jak coś się "otwiera" to natychmiast w miejsce otwarcia wkracza tzw.kapitalista.Wkroczenie kapitalisty odbywa się uroczyście i witane jest z radością przez "zbiór" mieszkańców ula,ponieważ dotychczasowy zarządca ula zwany socjalistą okrutny był i "twórcę"miodu głęboko miał.
Dla "twórcy" miodu zmiana socjalisty na kapitalistę jest olbrzymim wydarzeniem społecznym i konieczne jest psychiczne przygotowanie "twórcy"do zderzenia się z tą zmianą.Nad przygotowaniem tej grupy do zmian pracują wspólnie kapitaliści z socjalistami i wspólne działanie przynosi szybkie i spektakularne wyniki,a grupa miododajna opanowana euforią chętnie nastawia się do dojenia.Dopiero problem z podziałem udoju włącza sygnał alarmowy dojonych i następuje prawidłowe spojrzenie na to co się wydarzyło.Wprawdzie socjalista doił boleśnie to z chwilą przejścia na kapitalizm potrafi miód nawet z zakamarka wydłubać na ból nie zważając.Niby jakaś różnica w nazwie "właściciela"jest ale metoda dojenia nowy kształt przybrała.Takie działania sprawiają olbrzymią przyjemnośc "dojarzom" i potrafią się odwdzięczyć dostarczając dojonym mleko, które jednak spożywane w nadmiernej ilości tylko obstrukcje lub sraczke wywołać może,czego stan gospodarki krajowej najlepszym przykładem jest.



Komentarze
Pokaż komentarze