"Straszny raport 11" by Szuladziński & Dąbrowski

I. Od pewnego czasu wydaje się, że ten kto zanajdzie więcej wybuchów na pokładzie Tu-154, który uległ katastrofie w Smolensku, przejdzie do historii jako najbardziej bezkompromisowy demaskator zamachu. Autorzy opracownia http://t.co/v53ypgbc0J chwilowo objęli prowadzenie w tym wyścigu.

Wybychy z echami i bezechowe to jeszcze nie wszystko.

Przez moment wydawało mi się, że Szuladziński odszedł od pomysłu, iż strażacy tak naprawdę zajmują się wykopywaniem zagłębienia o szerokości kadłuba wokół pniaka, a łopaty tylko schowali do zdjęcia. Na kolejnej Konferencji Smoleńskiej zostanie znaleziony piksel nie pozostawiający watpliwości, że z tego kłącza jarząbka wątłego (identyfikacja obiektu wystającego z ziemi dokonana zbiorowym wysiłkiem Marka Dąbrowskiego i BBudowniczego) soki tryskały już na długo przed. 10.04.

Powracamy do wybuchnięcia tego fragmentu kadłuba kiludziesięciu kilogramami trotylu.

Do ustalenia pozostaje sposób, w jaki setki kilogramów ( kilkadziesiąt potrzeba na wybuchnięcie tylko tego fragmentu) znalazły się na pokładie samolotu. Wszystko przed nami - to przecież dopiero jedenasta wersja "strasznego raportu".

II. Zdarzenia zapisne z czasem UTC w TAWS i FMS są wprawdzie dokłdnie zlokalizowane w terenie, ale sam czas jest podawany w całych sekundach, tak więc odsiągalna dokładność wynosi 75m czyli sposób jest bardzo przybliżony i prowadzi Dąbrowskiego do fałszywego wniosku. Prawidłową synchornizację czasów zdarzeń z terenem czytelnik znajdzie na przykład tu http://www.ptmts.org.pl/ML-2014-TII-str-1-444.pdf (P.Lipiec) i tu http://mjaworski.salon24.pl/624155,smolensk-z-czym-w-rok-2015

III. ^{_{Cepry, przechodząc koło strumienia i widząc gazdę piorąccgo w nim kota}}^{_{, mowią do niego. "Gazdo, kotów się nie pierze" Gazda na to nic. Po pewnym czasie wracają. Gazda siedzi na kamieniu a u jego stóp spoczywa czysty ale martwy kot. Cepry "A mówiliśmy, że kotów się nie pierze" Gazda na to "pierze sie, pirze, ino nie wykrąca"}}

Liczenie "skoku" nie ma żadnego sensu. Naprężenia ścinające w poszyciu kadłuba wywołane są przyłożonym momentem obrotowym.

Autorzy posługują się danymi z wykresu

który jest częścią wykresu

przy czym uzupełniają go nastepujacymi rozważaniami.

Na pominiętej części wykresu na niebiesko zaznaczyłem podobny co do wielkości "skok momentu". Pomijając, że nie "skoki" a sama watrość przyłożonego momentu i czas trwania (to drugie autorzy zauważają) decyduje o możliwości "ukrącenia, to "ukrącenie" kadłuba nastąpiłoby według tych rozważań wcześniej i po dalszych zapisach w rejestratorach nie byłoby śladu.

Wykorzystują też moją sugestię "Poza tym część przednia w stosunku do pozostałych jest pusta. Jeżeli już rozpatrywać "ukręcenie" kadłuba, to znacznie lepszym kandydatem jest miejsce pomiędzy dwoma "skupiskami momentu bezwładności" - częścią centralną ze skrzydłami a ogonem z silnikami i sterami." ale ani słowa, skąd ją wzięli.

"Ukrącenie" jest żałosnym skutkiem uniezależnienia się autorów od wiedzy z zakresu nauk ścisłych i technicznych oraz prawa autorskiego:
"autorskie prawa osobiste chronią nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem, a w szczególności prawo do:
...
3) nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania;
...
5) nadzoru nad sposobem korzystania z utworu.

Jednakowóż w kontekście omówinej na początku paranoi wybuchowej wydaje się to mieć znaczenie drugorzędne.

W oryginale, z którego pochodzi rysunek, rozważania były zakończone komentarzem.