Oszust w Parlamencie Europejskim

Za treść notki JA ponoszę odpowiedzialność cywilną i jest  ona łatwa do wyegzekwowania, ponieważ moj adres dla doręczeń jest znany Zespołowi Parlamentarnemu, którego ekspertem jest G.A. Jorgensen oraz organizatorom Konferencji Smoleńskiej, na której Jorgensen prezentował swoje opracowania. Wobec tego odpowiedzą Adminiatracji S24 na zgłosznia nadużyć, które niewątpliwie nastapią, powinno być kierowanie skarżących do zdania poprzedniego.

G.A.Jorgensen wystąpił na konferencji w Parlamencie Europejskim 
http://wpolityce.pl/smolensk/238570-na-pokladzie-tupolewa-moglo-dojsc-do-wybuchu-jorgensen-w-pe-tak-sugeruja-widoczne-slady-katastrofa-nie-byla-wypadkiem ⁽na zdjęciu z B.Gajewskim, którego PE spławił wcześniej )

Rózne opracowania Jorgensena były przedmiotem moich szczegółowych krytyk.
http://mjaworski50.blogspot.com/2014/11/oszustwo-gajorgensena.html
http://mjaworski50.blogspot.com/2014/11/po-iii-konferencji-smolenskiej.html
Na błędy w opracowniach Jorgensena zwracałem też uwagę w kierowanej do niego korespondencji, na którą,  jak łatwo się domyslić, nie otrzymałem odpowiedzi. W tej notce ograniczę się do ich streszczenia.  Na III KS G.A.Jorgensena zaprezentował wykresy przedstawiające rzekomo wynik komercyjnych obliczeń metodą CFD

W (http://konferencjasmolenska.pl/programiii/streszczenieiii.pdf ) Jorgensen tak pisze o swoich obliczeniach: ."W pracy określono aerodynamiczne siły i momenty działające na samolot Tu-154M po utracie fragmentu lewego skrzydła o długości 5,5 m lub 10 m oraz uwzględniając reakcję pilota lub jej brak, wykorzystując uaktualnioną technikę CFD dla dokładnego trójwymiarowego modelu samolotu Tu-154M w konfiguracji lądowania."
Z literaturowymi wykresami u Jorgensena nie zgadza się opis osi y, co niestety prowadzi do niepewności, czy Jorgensen pokazał wykres CL(y) czy też b(y)*CL(y), gdzie b(y) to bieżąca długość cięciwy.
Wykres może być albo tym, co jest po lewej, albo po prawej na poniższym rysunku zaczerpniętym z opracowania G.Kowaleczki.

Rozkłady siły nośnej, czy jej współczynnika wzdłuż półrozpiętości otrzymane metodą CFD przy użyciu różnych programów nie muszą być identyczne ale jedno jest pewne - pole pod wykresem b(y)* Cl(y) niezależnie od tego, jak jest wysklalowany musi być proporcjonalne do siły nośnej skrzydła. Ja wykresy Jorgensena zdigitalizowalem (*) i przeprowadziłem stosowne obliczenia, co jest opisane w cytowanej notce.  Ponieważ wykresy Jorgensena odnoszą się do sytuacji takiej samej prędkości samolotu i gęstości powietrza, siłę nośna można wyrazić poprzez bardzo prostą zależność od kąta natarcia alfa:
                       siła_nośna = powierzchnia * stała * ( alfa - alfa_zero)
Dysponując trzema wartościami pól pod wykresami dla różnych kątów natarcia alfa w prosty sposób można wyznaczyć alfa_zero korzystając z wartości pól pod rozkładami dla skrzydła całego, skrzydła uszkodzonego oraz sytuacji z wychyloną lotką i spoilerem. Otrzymane kąty natarcia alfa_zero zwierają się w ganicach od -6st. do ponad -9st. Nie ma fizycznej możliwości, aby kąty zerowej siły nośnej przybierały takie wartości - na ogół to około - 1,5 stopnia, a dla profilu NACA63012 - 1,3st.(podobny do zastosowanego w Tu-154).  Wykres zaprezentowany przez G.A.Jorgensena na III KS nie może być wynikiem żadnych obliczeń. 

W przypadku jego wcześniejszych obliczeń, kiedy to nie rozróżniał kątów  wznozszenia, natarcia i pochylenia, można jeszcze bylo mówić o jego niezmierzonych błędach wynikajacych z niewiedzy, choć wykazywał nadzwyczajną odporność na krytykę.

(rysunek ze strony ZP z moimi niebieskimi poprawkami)

Na III KS G.A. Jorgensen popełnił oszustwo równocześnie demonstrując brak elementrnej wiedzy o zagadnieniu, oraz - co wynika z szaty graficznej jego wykresu - pogardę dla słuchaczy.
______________________________
(*)Odtworzone wykresy Jorgensena po lewe oraz wykresy b(y)*CL(y) o ile orginał Jorgensena przedstawiał by samo CL(y) po prawej.