Osoby dialogu:
• Juliusz Cezar
• Kazimierz Wielki
• Stanisław August Poniatowski
• Ursula von der Leyen
• Donald Tusk
• Donald Trump
• Struktura
• Nieświadomość Zbiorowa
• Lud
• Historia
I. Spotkanie
W pewnym miejscu poza czasem spotkali się:
• Juliusz Cezar,
• Kazimierz Wielki,
• Stanisław August,
• Ursula von der Leyen,
• Donald Tusk,
• Donald Trump.
Nad nimi siedziała Historia.
Za nimi stała Struktura.
Nikt jej początkowo nie zauważył.
II. O władzy
Cezar:
Władza należy do tego, kto potrafi ją zdobyć.
Kazimierz Wielki:
Nie wystarczy zdobyć.
Trzeba jeszcze zbudować państwo.
Stanisław August:
Nie zawsze jest to możliwe.
Cezar:
Niemożliwe?
Stanisław August:
A jeżeli większa siła pozwala ci panować tylko w granicach przez nią wyznaczonych?
Cezar:
Wtedy nie jesteś władcą.
Stanisław August:
Witaj w XVIII wieku.
III. O strukturze
Wtedy odezwała się Struktura.
Struktura:
Panowie, wszyscy popełniacie ten sam błąd.
Cezar:
Jaki?
Struktura:
Myślicie, że to wy tworzycie historię.
Kazimierz Wielki:
A nie?
Struktura:
Tworzycie ją.
Ale tylko w granicach tego, co jest możliwe.
Trump:
Brzmisz jak urzędnik.
Struktura:
A ty brzmisz jak wyjątek.
IV. O Cezarze
Struktura:
Cezarze.
Czy sądzisz, że mógłbyś zostać cesarzem dwa wieki wcześniej?
Cezar:
Nie.
Republika była wtedy zbyt silna.
Struktura:
A więc to nie ty stworzyłeś możliwość Cezara.
To kryzys republiki stworzył możliwość Cezara.
Po raz pierwszy Cezar zamilkł.
V. O Kazimierzu
Struktura:
Kazimierzu.
Czy mógłbyś budować państwo bez miast, prawa i gospodarki?
Kazimierz Wielki:
Nie.
Struktura:
A więc nie tylko ty budowałeś Polskę.
Polska budowała również ciebie.
Kazimierz pokiwał głową.
VI. O Stanisławie Auguście
Stanisław August:
To ja już wiem.
Cezar:
Co?
Stanisław August:
Jak wygląda władza bez mocy.
Trump:
Brzmi jak sprzeczność.
Stanisław August:
Nie.
To codzienność.
Struktura:
Byłeś królem.
Ale struktura geopolityczna była silniejsza od korony.
Stanisław August:
Właśnie.
VII. O Europie
Wtedy odezwała się Ursula von der Leyen.
von der Leyen:
W moim świecie jest podobnie.
Cezar:
Jesteś cesarzową?
von der Leyen:
Nie.
Cezar:
Królową?
von der Leyen:
Też nie.
Kazimierz Wielki:
To kim jesteś?
von der Leyen:
Funkcją.
Zapadła cisza.
VIII. O funkcji
Tusk:
Właściwie większość z nas jest funkcjami.
Cezar:
Nie obrażaj się.
Ale to brzmi strasznie.
Tusk:
Może.
Ale funkcje są bardziej trwałe od ludzi.
Struktura:
Coraz lepiej.
IX. O Trumpie
Wszyscy spojrzeli na Trumpa.
Trump:
Dlaczego patrzycie właśnie na mnie?
Struktura:
Bo jesteś ciekawym przypadkiem.
Trump:
Wyjątkiem?
Struktura:
Nie.
Odchyleniem.
Trump:
To brzmi gorzej.
Struktura:
Nie całkiem.
Potrafisz częściowo zmieniać strukturę.
Ale nie możesz jej całkowicie przekroczyć.
Trump:
Czyli jestem wolny i niewolny jednocześnie?
Struktura:
Witaj w polityce.
X. O ludzie
Wtedy odezwał się Lud.
Lud:
A co ze mną?
Cezar:
To dla ciebie prowadzimy wojny.
Kazimierz Wielki:
Budujemy państwa.
Tusk:
Tworzymy politykę.
Lud:
Naprawdę?
Struktura:
Nie zawsze.
Lud:
To kto tworzy politykę?
Struktura:
Częściowo ty.
Częściowo oni.
Częściowo ja.
XI. O nieświadomości
Wtedy zza pleców Struktury wyszła jeszcze jedna postać.
Nieświadomość Zbiorowa:
A częściowo ja.
Trump:
Znowu ktoś nowy.
Nieświadomość Zbiorowa:
Jestem najstarsza z was wszystkich.
Cezar:
Kim jesteś?
Nieświadomość Zbiorowa:
Tym, co sprawia, że w każdej epoce pojawia się:
• wybawca,
• zdrajca,
• reformator,
• cesarz,
• ofiara.
Kazimierz Wielki:
Archetypy?
Nieświadomość Zbiorowa:
Jeżeli lubisz słowa Junga.
XII. O polityku
Lud:
Czyli polityk nie jest wolny?
Nieświadomość Zbiorowa:
Jest.
Lud:
Czyli jest wolny?
Nieświadomość Zbiorowa:
Nie.
Trump:
To już zaczyna przypominać filozofię.
XIII. O regresie
Struktura:
Najpierw myśleliście, że polityk tworzy państwo.
Potem odkryliście, że państwo tworzy polityka.
Kazimierz Wielki:
To prawda.
Struktura:
Potem odkryliście, że społeczeństwo tworzy państwo.
Tusk:
To też prawda.
Struktura:
Potem, że komunikacja tworzy społeczeństwo.
von der Leyen:
Coraz bardziej niepokojące.
Struktura:
A teraz pytacie:
co tworzy strukturę tworzącą strukturę?
Zapadła długa cisza.
XIV. Konkluzja
Wreszcie Historia podniosła głowę.
Historia:
Przez tysiące lat pytaliście:
Kto rządzi?
Potem pytaliście:
Kto kontroluje rządzących?
Dzisiaj zaczynacie pytać:
Jaka struktura reprodukuje warunki, w których określony typ rządzących staje się możliwy?
Cezar:
I jaka jest odpowiedź?
Historia uśmiechnęła się.
Historia:
Gdy ją znajdziecie, odkryjecie, że ona również jest tylko egzemplarzem pewnej jeszcze głębszej struktury.
I wtedy nawet Cezar poczuł się przez chwilę nie cesarzem, lecz lokalną aktualizacją bardzo starego procesu reprodukcji świata.
Komentarze
Pokaż komentarze (7)