Jeżeli ktoś ma czwórkę dzieci...

Jeżeli ktoś ma czwórkę dzieci, to jakie są procentowe szanse, że dziecko mu któregoś dnia oznajmi: Tatusiu jestem twoim dzieckiem o imieniu Paweł, a to jest mój życiowy partner Jan. Czyli, że część rodziny okaże się spedalona. Załóżmy, że tylko jedno dziecko potraktuje tak ojca swego. Statystycy do boju!

Jeżeli już doszło do tej mało prawdopodobnej sytuacji - bo jednak przy optymistycznym założeniu, że około 5% ludzkości jest wyznania homoseksualnego, szanse by zaistniało prawdopodobieństwo, by chociaż jedno dziecko wylosowało na loterii życia szansę zostania stuprocentowym gejem są marne - jak zareaguje niewątpliwie zaskoczony rodziciel. Tym zdarzeniem, w przyszłości zajmą się najprawdopodobniej urzędnicy parający się zmianą nazwiska - spora część z dawców życia wypiera się potomstwa na skutek szoku percepcyjnego

To były pytania. Bez pytajników, bo specjalnie uczyniliśmy je dziwadłami za ich tendencyjność. Ich tendencyjność, mierzona podług pewnych wartości polega na tym, że nie ma czegoś takiego jak gej - jest chory, lub jak to ma niekiedy miejsce przy wódeczce w towarzystwie mocno chrześcijańskim - zboczeniec. Prawdziwy chrześcijanin, w przerwie między beknięciem a setką doda również, że zboczenie to jest także zagrożeniem wartości. Po trzech setach powie nawet, że atakiem.

My powiemy, że musztarda po obiedzie. Nie trzeba było tak zaskakiwać.

Nastepnie poczekamy aż osobnik atakujący rodzica uzyska pełnoletność.

Powiemy mu jakie ma prawa, wciśniemy mu postepowe ulotki, obłudnie pocieszymy, że być może tatuś też jest, ale krypto, i dlatego tak nerwowo zareagował. Lub po prostu przypomnimy, że urzędnik za drobną opłatą zawsze jest chętny by pomóc zmienić nazwisko.

Choć z tym ostatnim jest tak, że to rodzic powinien zapłacić.

Zrobiłeś? Załatw sprawę do końca.

A nie próbuj po drodze szukać pomocy u podejrzanych indywiduów.