Od basisty do faszysty

'W Polsce panuje niestety, mm... dziwne przyzwolenie na takie ekstremistyczne zachowania. Polskie społeczeństwo jeszcze jest nie dość obywatelskie, dlatego tym bardziej należy o tym mówić...'

O tym jak łatwo zaraza ta potrafi przeniknąć wszelkie środowiska bez względu na pochodzenie, wykształcenie, pełnione funkcje w państwie, czy funkcje umożliwiające kształtowanie poglądów w społeczeństwie jak historycy, dziennikarze, wykładowcy wiemy. Jakim zagrożeniem jest tego typu działalność też wiemy.

Jest jakiś problem? Jest. Jak wykopać tę zarazę z życia publicznego. Że wyrwiemy chwasta z korzeniami nie mamy co się łudzić. Zbyt duża jest ilość przegranych z własnym człowieczeństwem we własnej głowie na świecie. Polityczni manipulanci cynicznie im w tym pomagają...

Tłuc obcych, tłuc innych, tłuc kochających inaczej, tłuc wierzących w innego Boga, tłuc niewierzących, tłuc nieprawdziwych... to jest właśnie to przegranie.

'Uważam, że jeśli grupa młodych ludzi decyduje się organizować i krzewić ideę niepodległej Polski, to jest to coś wspaniałego i warto to poprzeć...'

Mówi głosem Jana Pospieszalskiego polska prawica, dostająca od kilkunastu lat zasłużonego politycznego łupnia.

Jeżeli popiera się i krzewi wśród społeczeństwa podobne hasła nic dziwnego. Ich polityka od zawsze jest taka. Ubrana jest tylko najczęściej w niewinny komunijny płaszczyk z napisem Bóg, Honor, Ojczyzna. W takich chwilach jednak wyraźnie się odsłania.

Dziwne jest to, że 'krzewiący' owe wartości udają, że nie wiedzą o co chodzi. Usiłują robić nas zwyczajnie w konia.

Dziwolągi? Dziwolągi, ale jednak niebezpieczne.

Wobec tego mówimy i do basisty i do faszysty: