Chodzi oczywiście o to, na ile są prawdziwymi Polakami. Takimi jak choćby Matka Polka, Janusz Korczak czy bliski przyjaciel bliskiego przyjaciela dzieci Maciela Degollado Karol Wojtyła, tylko, powiedzmy że bardziej przyłapanymi niż inni. Na ile, te wg dzisiejszej maniery nazewniczej potwory są prawdziwymi Polakami – lub też na ile Polacy, do powstawania potworów się tylko przyczyniający, również są potworami.
W tytule na chytry przymiotnik zabrakło miejsca, co akurat niespecjalnie cokolwiek zmienia, bo różnice między prawdziwym Polakiem a Polakiem jest w stanie zdefiniować wyłącznie ten pierwszy, a więc osobnik czujący się kimś lepszym niż przeciętny Polak, do czego zarazem chytrus się nie przyzna, tytuł zostawiając tym samym w spokoju.
Skoro definiowanie takiemu nie tylko nie straszne ale i do czegoś potrzebne, to tym bardziej łatwe i przyjemne. Jak tytuł notki, czy resortowe dociekania pani Kani.
Gdy już więc zadowolony z siebie prawdziwy Polak właściwie zdefiniuje sobie i tych prawdziwych (bo istniejących) z tytułu, i dumnego (bo prawdziwszego od innych) siebie, zwietrzy w końcu choć trop prawdziwych przyczyn stawania się potworem, niech w ramach patriotyzmu (jeśli już lepszego powodu znaleźć nie potrafi) zaryzykuje myśl, że potworami ludzie stają się również i dlatego, że ktoś im całe życie usilnie wmawiał, że nie są dostatecznie prawdziwi.
P.S. Ten prowokacyjnie lewacko - bolszewicki, antykatolicki i podważający konserwatywny model rodziny uosabiany m.in. przez bełkot Marka Jurka, a i w jakimś sensie genderowy wpis powstał jakiś czas temu z powodu kolejnego ataku nerwicy eklezjogennej na czarną polską rzeczywistość, tradycyjnie już przemienianego przez Autora na propagandową dobrą robotę. I zgnił by pewnie w Wordzie jak kilka innych, gdyby nie nadarzyła się okazja użycia go jako forpoczty wywiadu z człowiekiem, z którym Autor – całkiem nie jak Polak z Polakiem – się zgadza.
Komentarze
Pokaż komentarze (6)