73 obserwujących
650 notek
534k odsłony
  390   0

Zabójstwo prezydenta Haiti – czy jest w tym geopolityczne „drugie dno”?

Sankcje nałożone na Wenezuelę przez administrację D.Trumpa w 2019 roku mają na celu doprowadzenie do obalenia rządów Maduro i przejęcie władzy przez opozycję, która wspierana jest przez USA i wstrzymanie sprzedaży ropy Chinom oraz krajom Ameryki Łacińskiej w ramach programu PetroCaribe, który zasila m.inn. Haiti i Kubę(na której dziwnym trafem też wybuchły zamieszki i demonstracje).

Wyspę Haiti od Kuby oddziela Cieśnina Zawietrzna, przez którą wiedzie morski szlak dla tankowców zawijających do portów Wenezueli.

Chiny próbowały zbudować konkurencyjny kanał dla Kanału Panamskiego, który do 1999 roku był pod kontrolą USA.   
W 2014 roku nikaraguańskie władze zapowiedziały rozpoczęcie budowy kanału łączącego Atlantyk z Pacyfikiem.
Inwestycję wartą 50 mld dolarów miała poprowadzić spółka HKND Group z Hongkongu na czele z chińskim multimiliarderem Wang Jingem.
Termin zakończenia budowy ustalono wtedy na 2020 r.

Do dzisiaj inwestycja jednak nie ruszyła a dziwnym trafem, w marcu 2018 roku, kiedy D.Trump uruchomił politykę ograniczania ekspansji Chin na świecie,  mieszkańcy największych miast Nikaragui wyszli na ulice, organizując wielotysięczne demonstracje.

Punktem zapalnym okazała się polityka rządu Daniela Ortegi rządzącego krajem od 2007 r. względem chińskiej inwestycji  nowego kanału żeglugowego łączącego Atlantyk z Pacyfikiem, mającego stanowić konkurencję dla Kanału Panamskiego.
Jak zwykle w takich sytuacjach na pierwszej linii „podburzaczy” do protestów wykorzystywane są lewackie organizacje „ekologiczne”, straszące katastroficznymi  skutkami po powstaniu kanału(skąd my w Polsce to znamy:
” Skoro natura nie zrobiła tego przekopu, to wydaje mi się, że to nie ma sensu. Gdyby natura chciała, żeby był tam przekop, to by był.”).

Widać wyraźnie , że USA pod rządami demokratycznego prezydenta Joe Bidene, byłego wiceprezydenta u Obamy, realizuje politykę takimi metodami jak Obama, który otrzymał „na kredyt” Pokojową Nagrodę Nobla a już po roku rozpoczął wzniecać rewolty w Płn. Afryce(„Arabska Wiosna”) wspierając je w morderstwach(mord na prezydencie Libii M.Kadafim) i na Bliskim Wschodzie uruchamiając ISIS wykorzystywane do wojny przeciw prezydentowi Syrii Baszarowi al Asadowi, którego rządy stały na drodze rozpoczęcia wojny z Iranem(Syria jako sojusznik Iranu musiała być zneutralizowana przed atakiem na Iran, bo byłaby groźna dla Izraela zaangażowanego w tę wojnę wraz z USA  (także Polska pod rządami premiera Tuska i prezydenta Komorowskiego obiecała USA wzięcie udziału w tej wojnie i czyniła do niej przygotowania, w postaci zamówień złożonych w USA na uzbrojenie F-16 wartości 0.5 mld.$ i wysyłanie ich na ćwiczenia do Izraela i USA).

Według chińskich ekspertów Stany Zjednoczone wyjdą z wywołanego pandemią kryzysu dopiero w czwartym kwartale 2021 r., a pełne ożywienie gospodarcze zajmie im od czterech do pięciu lat. Pekin uważał więc, że rozpoczynający się rok 2021 to doskonała okazja do wejścia w zasadniczą fazę wszechstronnej rywalizacji z amerykańskim rywalem.

Dla Pekinu rok 2021 jest kluczowym dla tzw. planu stuletniego wychwalanego przez prezydenta Xi Jinpinga, który jest jednocześnie liderem rządzącej Komunistycznej Partii Chin (KPCh).
Zgodnie z tym planem, w setną rocznicę powstania KPCh — czyli właśnie w 2021 r. — Chiny powinny stać się „społeczeństwem umiarkowanie zamożnym”.

Jak widać, zabójstwo prezydenta Haiti, rewolta na Kubie i w Nikaragui, to elementy rywalizacji USA z Chinami i utrudnianie importu ropy naftowej z Wenezueli objętej sankcjami USA, po wznowieniu tego importu przez Chiny w 2020 roku.
W końcu sierpnia 2019 r po rozszerzeniu sankcji w których Biały Dom, zagroził partnerom handlowym Wenezueli zakazem transakcji w amerykańskiej jurysdykcji a chińskie państwowe koncerny naftowe CNPC i PetroChina przestały odbierać ładunki ropy z portów w Wenezueli.

Stany Zjednoczone zastosowały całkowite zamrożenie aktywów partnerów handlowych Wenezueli: Kuby, Korei Północnej, Syrii i Iranu,  po raz pierwszy od ponad 30 lat.

Pierwszym tankowcem, który wznowił bezpośrednie dostawy wenezuelskiej ropy do Chin, był statek „Kyoto”.
Jak wynika z danych monitoringu tankowców TankerTrackers, „Kyoto” pod koniec sierpnia 2020 roku, został załadowany 1,8 mln baryłkami ropy w wenezuelskim porcie Jose.

Nadzwyczajna aktywność D.Tuska i przejęcie kierownictwa PO w Polsce, to objaw aktywności Niemie/niemieckiej UE wykorzystujących tę globalną rywalizację USA z Chinami i  chęć powrotu Niemiec/niemieckiej UE do przerwanej w 2013 roku polityki resetu z Rosją.

Niemcy liczą na to, że coraz większe zaangażowanie USA w politykę konfrontacji z Chinami, zaowocuje coraz  mniejszym zaangażowaniem i obecnością USA w Europie, co stworzy warunki do stopniowej  upragnionej deamerykanizacji Europy, za którą najbardziej optują Niemcy i Francja i do postępującej federalizacji UE i zbliżenia z Rosją.
Konfederacja federalnej UE z Rosją, miałaby stanowić równorzędny do USA i Chin biegun geopolityczny, skutecznie konkurujący z USA i Chinami a dla Niemców stanowiła by okazję do stania się globalnym mocarstwem, z miejscem w RB ONZ(takie ambicje Niemcy coraz częściej prezentują).

A „Co z tą Polską” – jak pytał Tomasz Lis w programie publicystycznym w telewizji Polsat, emitowanym od 30 września 2004 do 20 września 2007 roku  na żywo z udziałem publiczności; najczęściej polityków?

Ano Polska byłaby regionem federalnej Europy a kluczowe decyzje na temat tego regionu zapadałyby w Brukseli, gdzie urzędowałby rząd tej federacji i wszystkie główne federalne instytucje.
Jeszcze gorzej przedstawiałyby się sprawy terytorium  tego regionu(Polska albo POLIN).

Już podczas pierwszego podejścia Niemiec i Rosji do ustanowienia stref wpływów w projektowanej konfederacji zwanej Unią Eurazjatycką(EURAZJĄ), podczas polityki resetu USA/Zachód z Rosją w latach 2009-2013, próbowano obiecywać Rosji korektę porządku pozimnowojennego w Europie Śr.Wsch. na korzyść Rosji, w zamian za zaangażowanie się Rosji w konfrontacji USA/Zachodu z Chinami.

Chodziło o pozostawienie Ukrainy i Białorusi w konfederacyjnej rosyjskiej strefie wpływów a nawet włączenie do niej krajów bałtyckich(to działo się w 2013 roku, w geście rozpaczy administracji  B,Obamy i ratowania polityki resetu, gdy wzajemne stosunki USA z Rosją zaczęły się załamywać w 2012 roku, na tle różnicy ich interesów na Bliskim Wschodzie w Syrii i Iranie).

Niemcy w  ramach tych nowych porządków i zgodnie z polityką regionalizacji UE chciałyby, by w ramach federacji UE powróciły  do ściślejszego związku z Niemcami(regionem w ramach federacji) regiony wchodzących przed II WŚ do III Rzeszy(polskie ziemie zachodnie i północne) i utworzenia projektowanego przez III Rzeszę „korytarza” łączącego te niemieckie regiony przed II WŚ z Prusami Wschodnimi(temu miała  służyć inicjatywa tzw. Trójkąta Kaliningradzkiego i utworzenie strefy bezwizowego ruchu przygranicznego w Polsce z Obwodem Kalingradzkim.


image


Aby ten ruch przygraniczny mógł mieć terytorialny zasięg, taki jak pokazany na powyższej mapce,  musiano w wyniku negocjacji doprowadzić do tego, by Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyjęły  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1342/2011 w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1931/2006) tylko w odniesieniu do włączenia obwodu kaliningradzkiego i niektórych powiatów polskich do obszaru uznawanego za strefę przygraniczną, co nastąpiło w dniu 13 grudnia 2011 r. a Polska ratyfikowała w 2012 roku i do tej pory nie wypowiedziała Rosji, zawieszając tylko jego obowiązywanie w 2016 roku(pretekstem były Światowe Dni Młodzieży w Polsce w Krakowie, z udziałem papieża Franciszka.

Lubię to! Skomentuj3 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Polityka