Wspólna mądrość

MIASTO JA MNIE MNIE

żyjesz tylko w następnej myśli,

w leniwym umyśle innego

sam dla siebie zabójcą jesteś

żyjesz w zawiązku związku

z lirą duszy na ramieniu

i napiętym łukiem pleców

swego pana nieznanego cienia

mówią: zatrzymaj ruch pragnień

- powstrzymałem strzałę,

lecz zniknąłem

w nieprzewidzialnych dolinach

mdłości nagich mgieł i obojętności

na siebie samego

mówią odrzuć swoje Ja

ale ----------------

------  Kto ma odrzucić?

i Kto  -------------

stwierdzić

czy dobrze odrzucone?

więc ja mówię

grajcie na lirze

jak z nut łuku

odrzućcie mnie

zachowując Ja

oddalcie kochając

kochajcie przebierać

to nie recepta

tonie recepta

recepty są

dla martwych

i dla lekarzy

przepisy dla

spisanych

na straty

jest we mnie podróżnych Ja zgraja,

co wzajemnie się odrzucają,

dzięki temu żyje Ja wulkan,

i w popiół obraca tę część miasta mnie,

której nie wybiorę

która mi tego nie wybaczy

i w pyle się wije

od koszar aż po rynek

spoza symetrii krat

naszych kraterów

widzimy jak

dym spowija niebo

i tak ma być

marny i jeszcze raz marny

to byłby Bóg

który nie widziałby

na wskroś chmur

chmar  chimer

i poprzez ćmę ego

jak wspólna mądrość roztapia

pojedynczość naszych strachów

szarych biało-czarnych

i wchodzi w nas

jak w dym

-----------------------------------------------------------