Blog
Wieści z Rosji
Marek Budzisz
Marek Budzisz dziennikarz historyk analityk
58 obserwujących 282 notki 559849 odsłon
Marek Budzisz, 1 czerwca 2018 r.

Co się dzieje na Kaukazie, czyli dwie teorie na temat kolorowych rewolucji.

1600 9 1 A A A

W gruzińskiej stolicy Tbilisi trwają właśnie wielotysięczne demonstracje. Rozpoczęły się one wczoraj, po tym, jak stołeczny sąd nie uznał winy żadnego z oskarżonych o zabójstwo nastolatków – Dawida Saralidze i Lewana Dadunaszwili . Cała sprawa dotyczy wydarzeń, które miały miejsce na początku grudnia ubiegłego roku. Wtedy dwóch uczniów miejscowych szkół średnich przyszło z pomocą koledze zaczepianemu na ulicy, wybuchła bójka, w ruch poszły noże i ci, którzy chcieli pomóc zostali zamordowani. Całe śledztwo prowadzone było niesłychanie opieszale, dowody ginęły, nie przeprowadzono niezbędnych czynności. Zdaniem ojca pierwszego z zamordowanych nastolatków, który zorganizował protest, organy ścigania celowo tak nieudolnie postępowały, bo w gruncie rzeczy ich celem była ochrona syna wysoko postawionego pracownika gruzińskiej Prokuratury Generalnej, który ponoć uczestniczył w bójce.

To w ostatnich tygodniach kolejna duża demonstracja odbywająca się w stolicy Gruzji, której powodem był sprzeciw wobec tego jak funkcjonuje policja i wymiar sprawiedliwości. Kilka tygodni temu odbyły się podobne protesty po tym, jak miejscowa policja, a precyzyjnie rzecz ujmując, wydział do walki z narkotykami zrobił najazd na jeden z klubów nocnych. Ponoć poszukiwano dilujących tam handlarzy, ale Gruzinów, przynajmniej tych, którzy później protestowali, niesłychanie wzburzył sposób postepowania policji, podobno niezmiernie brutalny. Pikanterii całej sprawie dodawało również to, że jak głosiła plotka lokal, do którego wpadła policja, jest własnością syna Bidziny Iwaniszwilego, oczywiście nie bezpośrednio, tylko na podstawioną osobę. I to właśnie chcąc ponoć chronić jego interesy policja postanowiła dać nauczkę handlarzom. Iwaniszwili, miliarder i lider rządzącej formacji Gruzińskie Marzenie pod koniec kwietnia, po trwającej 4,5 roku przerwie, ogłosił, że wraca do czynnej polityki po to, aby ratować rozrywaną wewnętrznymi sporami partię, którą stworzył.

W przeciwieństwie do pierwszej fali protestów, która była trochę w duchu happeningu i niezbyt na serio, bo demonstranci domagali się m.in. legalizacji miękkich narkotyków, ta obecna jest całkowicie na poważnie. Obydwie demonstracje łączy sprzeciw wobec skorumpowanego i niewydolnego systemu oraz niesprawności wymiaru sprawiedliwości. Tylko, że teraz protestujący prócz żądań związanych z tą sferą życia, dołączyli również hasła czysto polityczne. Już doprowadzili do dymisji Prokuratora Generalnego Gruzji, a teraz domagają się ustąpienia całego rządu i rozpisania przedterminowych wyborów. Wczoraj do demonstrantów, (którzy zostali na jednym z centralnych placów gruzińskiej stolicy na noc) wyszedł premier, ale nie dali powiedzieć mu nawet jednego zdania. Został obrzucony butelkami, zakrzyczany i wygwizdany i dopiero na konferencji prasowej, którą zwołał mógł powiedzieć, że nie zamierza ustępować. Ale dzisiaj wśród protestujących dało się zauważyć wielu polityków zarówno z formacji Saakaszwilego, ale również prorosyjskiej partii Nino Burdżanadze. Dziś z demonstrantami, którzy nie mają zamiaru ustępować, spotkał się gruziński prezydent Giorgi Margwelaszwili, który dość długo z nimi rozmawiał, co zdaniem obserwatorów tamtejszej sceny politycznej świadczyć może o nasilających się podziałach w gruzińskiej elicie politycznej.

Wszystko to, niezależnie od tego jak sytuacja się rozwinie i czym się skończy, jako żywo przypomina to co się stało w sąsiedniej Armenii. Tam również kilka tygodni temu zaczęły się masowe protesty, które doprowadziły do obalenia premiera, a poprzednio prezydenta Serża Sarkisjana. Pisałem już o tym kilkukrotnie, nie ma, więc większego sensu przypominania, co się tam wydarzyło.

Ale obserwatorów życia politycznego państw kaukaskich nurtuje pytanie o geopolityczny wymiar zmiany na armeńskiej scenie politycznej. Zwracają uwagę na bardzo wyważone stanowisko Kremla, który ograniczył się na początku demonstracji i po dymisji premiera jedynie do przysłania misji deputowanych do Dumy, którzy mieli wysondować sytuację oraz do apelowania, aby zmiany zachodziły pokojowo i z poszanowaniem reguł konstytucyjnych. Wśród prorządowych rosyjskich publicystów na początku armeńskiej aksamitnej rewolucji zarysowało się zupełnie inne stanowisko. Jedni jak Migranian protestowali przed „rządami demagoga” i faktycznym władztwem tłumu, a inni głośno wyrażali swe oburzenie zmianami zachodzącymi w Erywaniu. Nerwy puściły Michaiłowi Leontiewowi, który w eterze jednej z rosyjskich rozgłośni radiowych po prostu zrugał Ormian. Jeśli Ormianie chcą skoczyć w przepaść, grzmiał, mając na myśli możliwość zmiany geopolitycznej orientacji Erywania, to proszę bardzo niech to robią, Rosji będzie tylko lepiej. Bo od trzystu lat są dla Rosjan tylko i wyłącznie ciężarem. Żyją dzięki rosyjskiej protekcji i krwi, jaką w ich obronie przelali rosyjscy żołnierze. Gdyby nie Rosja to naród ten zostałby fizycznie unicestwiony, po prostu starty z powierzchni ziemi. A ich wspieranie utrudnia tylko, w jego opinii, rozwój relacji z „bratnim narodem Azerbejdżanu”. Leontiew jest nie tylko znanym rosyjskim dziennikarzem, ale również rzecznikiem prasowym i członkiem zarządu największego rosyjskiego koncernu naftowego Rosnieft. Rosnieftem kieruje Igor Sieczin, uznawany za nieformalnego patrona i lidera rosyjskich siłowików, osobę z najwyższych kręgów rosyjskiej elity, nic dziwnego, że słowa jego rzecznika wywołały burzę. Rosyjski związek Ormian wystąpił z oficjalnym protestem i złożył doniesienie do prokuratury domagając się wdrożenia oficjalnego śledztwa za wezwania do wzniecenia, zdaniem jego przedstawicieli, waśni na tle narodowym. Ambasador Armenii w Moskwie Wadim Toganjan komentując słowa Leontiewa powiedział, że są one nie tylko świadectwem „braku kultury”, ale również prowokacją, której celem jest wzbudzenie niechęci w Rosji do zmian zachodzących w Armenii i do Ormian, jako narodu.

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Jestem byłym dziennikarzem (TVP - Puls Dnia, Życie, Radio Plus) i analitykiem. Obecnie w biznesie. Z wykształcenia jestem historykiem. Obserwuję Rosję, bo tam wiele się dzieje, a Polacy niewiele o tym wiedzą. https://www.facebook.com/Wie%C5%9Bci-z-Rosji-1645189955785088/

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • @andrzej.roman Szanowny Panie. Pan minister wspomina o konieczności oddania wraku. Pańskie...
  • @maur Szanowny Panie. Przytoczyłem opinię w tej sprawie głównego specjalisty od...
  • @u-bolt Szanowny Panie. Doradzam kierowanie się zasadą - najpierw wiedza a potem komentarze:...

Tematy w dziale Polityka